مهندسی مخابرات
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
| در متن این مقاله از هیچ منبع و ماخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
مهندسی مخابرات یکی از گرایشهای مهندسی برق میباشد. مخابرات نوری، میدان و امواج، سیستم و مخابرات رمز از زیرمجموعههای آن هستند.
[ویرایش] رشتهٔ مهندسی مخابرات در دانشگاه
دانشجویان رشته مهندسی برق در دوره کارشناسی پس از گذراندن دروس پایه (ریاضی، فیزیک، آمارو..)وگذراندن دروس اصلی (مدار الکترونیک ۱ ماشین مغناطیس و...) میبایست دروس اختصاصی مخابرات فیلتر وسنتز میدان وموج آنتن و مایکروویو را بگذرانند تا با مدرک مهندسی برق گرایش مخابرات فارغالتحصیل شوند. این رشته در دوره کارشناسی ارشد به چهار گرایش میدان و سیستم و شبکه و کدینگ تقسیم میشود گرایش سیستم به بررسی مواردی همچون فشرده سازی اطلاعات، نحوه ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات مدولاسیون اطلاعات رمز گذاری تشخیص خطا و مانند این میپردازد. گرایش میدان به بررسی انتقال امواج در محیطهای مختلف طراحی آنتنها طراحی مدارات مایکروویو رادار محافظتها و خطرات الکترومغناطیسی و مانند این میپردازد.
این رشته با توجه به ارتباط نزدیک خود با الکترونیک در تحول ادوات و قطعات الکترونیکی نقش به سزایی داشتهاست.به طوری که مدارات در مقیاس مخابراتی رامی توان حاصل کوشش در طراحی مدارات پیشرفته الکترونیک جستجو کرد.این رشته در گرایش سیستم از این ادوات پیشرفته الکترونیکی در طراحی سیستمهای پیچیده مخابراتی استفاده مینماید. به نظر مي آيد بهتر است بیشتر به سمت مخابرات سیستم حرکت نماییم.
| رشتههای مهندسی | |
|
الکترونیک | برق | پزشکی | پلیمر | راه آهن | ژئوماتیک | شهرسازی | شیمی | صنایع | طراحی صنعتی | عمران | هیدرولوژی | فناوری اطلاعات | قدرت | کامپیوتر | کشاورزی | گاز طبیعی | محیط زیست | مخابرات | معدن | معماری | مکانیک | مواد | نساجی | نفت | نقشهبرداری | هستهای | هوافضا |
|

