مهندسی معدن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

پرش به: ناوبری, جستجو

مهندسی معدن مجموعه علوم و فنونی است که از اکتشاف یک کانسار (ذخیره معدنی با ارزش اقتصادی) آغاز و تا فرآوری آن ادامه می‌یابد. این رشته قدیمی‌ترین رشته مهندسی دانشگاهی است و در انگلستان پایه گذارده شده‌است. به علت شرایط سخت کاری, یکی از ۱۰ حرفه دشوار جهان شناخته شده است. مهندسی معدن دارای ۲ گرایش اصلی استخراج و اکتشاف و ۴۰ گرایش تخصصی مانند ابزار - ماشین آلات - حفاری, مکانیک سنگ, و.. می‌شود. مراحل این رشته عبارت‌اند از:

  • ۱-پی جویی
  • ۲-اکتشاف
  • ۳-استخراج
  • ۴-فرآوری

اکتشاف کانسارها شامل اکتشاف مقدماتی، نیمه تفصیلی و تفصیلی است با پایان هر مرحله از اکتشاف مهندسان اکتشاف با توجه به افزایش و یا کاهش احتمالات کشف و برآورد هزینه‌های انجام شده و قابل پیش بینی در مورد ادامه اکتشاف تصمیم می‌گیرند.


هر چند این دانش یکی از دشوارترین دانش‌ها به لحاظ کاربرد است , اما به علت ارتباط نزدیک با طبیعت و در عین حال بهره گیری از فنون مهندسی از جذابترین علوم می‌باشد.

استخراج معادن با توجه به فاکتورهای بسیاری نظیر شرایط اقتصادی و فنی و قابلیت دسترسی به کانسار و... به دو صورت کلی روباز و زیر زمینی انجام می‌گیرد.

معدنکاری روباز تا زمانی ادامه پیدا می‌کند که دیگر استخراج به صورت روباز به صرفه نباشد و پس از آن استخراج به روش زیر زمینی صورت می‌گیرد.

در ایران دانشگاههای مختلفی ارائه دهنده رشته مهندسی معدن در مقاطع کارشناسی ؛ کارشناسی ارشد و دکترا می‌باشد که می ‌توان به دانشگاه صنعتی امیرکبیر؛دانشگاه صنعتی سهند تبریز; دانشگاه باهنر کرمان ; دانشگاه صنعتی اصفهان; دانشگاه بیرجند; دانشگاه ارومیه; دانشگاه شاهرود؛ دانشگاه تهران; دانشگاه ازاد اسلامی تهران جنوب ؛دانشگاه آزاد اسلامی محلات ، دانشگاه آزاد اسلامی میمه و... اشاره کرد.