مهندسی ترافیک (حملونقل)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مهندسی حمل و نقل (مهندسی ترافیک) گرایشی از رشته مهندسی عمران است که از تکنیکهای مهندسی برای جابجایی موثر و ایمن مسافر و کالا بهره میگیرد. توجه این رشته از مهندسی عمدتاً به ساخت زیرساختهای ثابت مانند جاده، راهآهن، پل، علامت راهنمایی و چراغ راهنمایی برای این جابجایی است.
هر چند که به طور روز افزون در کنار ساخت این زیرساختهای ثابت، این رشته به عناصر پویایی مانند چراغهای راهنمایی برای مدیریت ترافیک شهری میپردازد. نمونههایی از این عناصر پویا حسگرهایی است که در کف جادهها برای اندازهگیری نرخ جریان نصب میشود و یا دوربینهای کنترل سرعت و یا سامانههای خودکار هدایت ترافیک. اینها سابقهای طولانی در حمل و نقل ریلی دارند. مثلاً چراغهای راهنمایی میتوانند در هر زمان یکی از مسیرهایی را که تشکیل تقاطع همسطح میدهند، بگشایند.
[ویرایش] منابع
- حمید هیدارن، مجله همشهری مسافر، سازمان همشهری، ارگان شهرداری تهران، شماره مورخ ۲۶ شهریور ۱۳۸۷
- نظامالدین فقیه, منطق فازی و فرهنگ ترافیک ۹۶۴-۸۵۶۹-۱۷-۷:شابک[۱]