یوج (قزوین)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یوج (قزوین)
تصویری از یوج (قزوین)
تصویری از یوج (قزوین)
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانقزوین
شهرستانقزوین
بخشبخش رودبار شهرستان
دهستانرودبار محمد زمانی
نام محلییَوج
مردم
جمعیت۲۹۳ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری۲۳۸۰۶۵

یوج (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. اهالی یوج به فارسی ومراغی که از گویش‌های زبان تاتی است[۱][۲][۳][۴][۵][۶]، صحبت می‌کنند[۷].

روستاي يوج با توجه به كوهستاني بودنش منطقه خوبي براي كشاورزي ،باغداري و دامداري ميباشد.اين روستا عليرغم اينكه در قلب كوهستان(سلسله جبال البرز) و كمتر از ۲۰ كيلومتري با شهسوار قرار دارد از كم آبي رنج ميبرد و همين موضوع باعث شده است اغلب باغهاي كشاورزان از بين برود و مردم روستا در زمينه باغداري بيشتر به سمت كاشت درختاني روي آورده اند كه از بي آب كمتر آسيب ببينند كه از جمله آنها ميتوان به درختان گردو و فندق اشاره نمود. در زمينه كشاورزي كه بيشتر حالت خود كفايي و در حد مصرف صورت ميگيرد بيشتر روستائيان به كشت گندم و جو و گاها عدس و نخود روي مي آورند.دامداري روستا نيز در حد خود كفايي آنان به طوريكه نيازهاي روزانه آنان را برآورده سازد ، صورت ميپذيرد.

مردم روستا با توجه به مشكلات عمده اي كه در زمينه كشاورزي و باغداري دارند ، در چند سال اخير به كشت برنج در كنار رود خانه شاهرود مشغول شده اند. با توجه به اينكه زمينهاي برنج حودو ۱۰ كيلومتري از روستا فاصله دارد گاهي كشاورزان زحمت كش روستا براي سركشي مجبورند با پاي پياده حدود ۳ ساعت پياده روي نمايند تا بتوانند به زمينهاي خود سركشي نمايند.

یوج از سمت شمال به روستاهاي لطر و پراچان از سمت جنوب به روستاي درچاك از سمت شرق به روستاي سنبل آباد و از سمت غرب نيز به روستاهاي سوگا و دربند محدود ميگردد.

کو‌ه‌های اطراف روستای یوج
کو‌ه‌های اطراف روستای یوج

طبیعت و دشت های یوج از جاذبه های توریستی و تفریحی میباشد.


جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. مقاله «بررسی گویش مراغی در روستای موشقین»، حسینعلی رسولی، ۱۳۶۹، دانشگاه تهران
  2. «گونه‌های زبانی تاتی»، دونالد استیلو، ۱۹۸۱؛ ۷-ب) گونه‌های مراغه‌ای در منطقه رودبار علیا (رودبار الموت)
  3. مقاله «زبانهای ایرانی الموت»، دکتر احسان یارشاطر، علوم انسانی، کاوه (مونیخ)، آذر ۱۳۴۸ - شماره ۲۷.
  4. تاتی و مراغی
  5. مقاله «گویش مراغی»، ابوالفضل پرهیزکاری، ۱۳۷۸.
  6. «رودبار شهرستان». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ اوت ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۶.
  7. رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ٢٤۳ .