میمونک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
میمونک(میونک)
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانقزوین
شهرستانقزوین
بخشبخش طارم سفلی
دهستانخندان
نام محلیاجاخلار
مردم
جمعیت۳۴ نفر (سرشماری ۹۵)
رشد جمعیت۱ نفر
تراکم جمعیت۳ نفر
نفر بر کیلومتر مربع
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۵ درجه سانتیگراد
بارش سالانه۵ میلیمتر
روزهای یخبندان سالانه۳۰ روز در سال
کد آماری۲۳۸۴۰۵
D0001.jpg

قرارگیری[ویرایش]

میونک، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.

این روستا به جهت قرارگیری مابین دو استان زنجان و قزوین به میونک نام دارد که از قدیم به اشتباه میمونک نام گرفته است.

روستای میونک (اجاخلار) در ۱۵۵ کیلومتری استان قزوین و ۵۷ کیلومتری شهر منجیل قرار دارد و مسیر ارتباطی این روستا ابتدا از شهر گیلوان سپس به جاده آلتین کش منتهی میگردد و به سمت روستای شیزر و دیزجین ختم میشود. این روستا به جهت قرارگیری از سمت غرب و جنوب غربی به روستای شیزر و دیزجین، شمال شرقی به روستای بابا و از قسمت جنوب شرقی به روستای چوبه در مختصات قرار دارد.

کیفیت سطحی جاده از شهر آلتین کش تا روستای بابا از روکش آسفالت(درجه ۲) برخوردار می باشد اما در ادامه مسیر جاده خاکی کوهستانی میباشد.

محصول[ویرایش]

از محصولات این روستا می توان به گردو و انجیر و انگور نام برد.

جمعیت[ویرایش]

این روستا جزو بخش طارم سفلی به مرکزیت سیردان و دهستان خندان می باشد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵ در سال ۱۳۹۵ ،تعداد ۱۲ خانوار در این روستا ثبت گردیده و جمعیت آن ۳۴ نفر بوده‌است.

سکونت[ویرایش]

سکونت عمده اهالی این روستا بیشتر به صورت فصلی و موقت است که در فصل های بهار ، تابستان و ابتدای پائیز می باشد و پس از پایان برداشت میوه و دیگر محصولات به محل سکونت شهری خود نقل مکان می کنند. روستای اوجاخلار به تازگی روزها رنگ‌ آبادانی و مهاجرت شهر به روستا را به خودت گرفته است.در این روستا علاوه بر زبان ترکی آذربایجانی که زبان اصلی مردم است زبان زرگری نیز به عنوان زبان دوم رواج دارد.در قدیم الایام شغل اصلی اهالی مارگیری بود. کنیه مارگیران در استان قزوین منسوب به این روستا می‌باشد و اصالتاً ساکنان این روستا اهل خلخال میباشند. طبق آخرین آمار جمعیت این روستا به ۱۳ خانوار رسیده است.

یکی از آثار ملی این روستا تپه چراغخانه می باشد. این اثر در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۷۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

اما متاسفانه در سال های اخیر به دلیل باستانی بودن این تپه مورد تخریب واقع گردیده است.

منابع[ویرایش]

«نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۶.

«دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.</ref>