سیستم پیمان جنوبگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از پیمان‌نامه جنوبگان)
پرش به: ناوبری، جستجو
پیمان جنوبگان
فرانسوی: Traité sur l'Antarctique
روسی: Договор об Антарктике
اسپانیایی: Tratado Antártico
سیستم پیمان جنوبگان
Flag of the Antarctic Treaty.svg
پرچم جنوبگان
نوع حاکمیت مشترک
امضا شده یکم دسامبر ۱۹۵۹
مکان  ایالات متحده آمریکا، واشینگتن، دی.سی.
تاثیرگذاری ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
وضعیت هنگامی که هر ۱۲ امضا کننده، پیمان را در کشور خود تصویب کنند
امضاکنندگان ۱۲
گروه‌ها ۵۳
ضامن دولت آمریکا
زبان‌ها انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی
Antarctic Treaty در ویکی‌نبشته

به پیمان جنوبگان و هر توافق مرتبط با آن، به طور کلی سیستم پیمان جنوبگان گفته می‌شود که روابط بین‌الملل بر سر جنوبگان (تنها قاره فاقد سکنه بومی) را تنظیم می‌کند. برای دستیابی به اهداف این پیمان، جنوبگان به صورت منطقه سنگی و کلیه یخ‌تاق‌ها در پایین‌تر از مدار ۶۰ درجه جنوبی تعریف شده است. بر اساس این پیمان، جنوبگان تنها منطقه‌ای برای تحقیقات علمی است و هر گونه فعالیت نظامی و ادعای مالکیت در آن ممنوع است. این پیمان، نخستین پیمان کنترل تسلیحات در زمان جنگ سرد است. دفتر این پیمان از سپتامبر سال ۲۰۰۴ در بوئنوس آیرس آرژانتین قرار دارد.[۱]

این پیمان از سال ۱۹۵۹ و بدنبال ادعا مالکیت آرژانتین بر جنوبگان ظهور پیدا کرد. قدرت‌های بزرگ (شوروی و آمریکا و انگلیس) تصمیم گرفتند با ایجاد معاهده‌ای مانع از سلطه کشورها بر جنوبگان شوند.[نیازمند منبع]

این پیمان در یکم دسامبر ۱۹۵۹ به امضا گذاشته[۲] و در ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱ به اجرا در آمد.[۳] در ابتدا تنها ۱۲ کشو فعال در پروژه سال ژئوفیزیک بین‌الملل (از ژوئن ۱۹۵۷ تا دسامبر ۱۹۵۸) شامل آرژانتین، استرالیا، بلژیک، شیلی، فرانسه، ژاپن، نیوزیلند، نروژ، آفریقای جنوبی، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، بریتانیا و آمریکا آنرا امضا کردند. این کشورها ۵۰ ایستگاه تحقیقاتی در جنوبگان ایجاد کردند. این پیمان، بیانی دیپلماتیک از همکاری علمی و عملی بود که اصطلاحا "بر روی یخ" به دست آمده بود.[۲] تا سال ۲۰۱۶، ۵۳ کشور آنرا امضا کرده‌اند.[۴]

پیشینه و اهمیت موضوع[ویرایش]

تحولات و توسعه‌های صورت‌گرفته در جامعه بین‌المللی در دهه‌های اخیر نشان داده است که شاید دیگر نتوان ناحیه‌ای را بر روی سطح کره زمین پیدا کرد که کشورهای جهان نسبت به آن بی‌تفاوت باشند. ویژگیهای منحصربه‌فرد موجود در جنوبگان نیز باعث شده است که این منطقه جایگاه ویژه‌ای را در نزد کشورهای جهان، بویژه کشورهای در حال‌توسعه به دست‌آورد. در این راستا بررسی مسائل حقوقی مربوط به جنوبگان و نقد و بررسی نظام حقوق موجود در آن از نکات اساسی مطرح در خصوص جنوبگان است. در یکی دو قرن اخیر، حضور کاشفان برخی از کشورها در جنوبگان و یا دلایلی همچون مجاورت به‌ عنوان توجیهاتی برای طرح ادعاهای کشورهای معدودی نسبت به سرزمین‌های قاره جنوبگان مورد استفاده واقع شده است. وضعیت منحصر به‌ فرد جنوبگان به‌گونه‌ای است که می‌تواند این منطقه را در دسته نواحی همچون بستر و زیر بستر دریاهای آزاد و فضای بیرونی قرار دهد که به دلیل ویژگی‌هایش از سوی جامعه جهانی به‌ عنوان مناطق تابع نظام حقوقی میراث مشترک بشریت به رسمیت شناخته شده است. بنابراین جنوبگان تابع حقوقی ناشی از آن و یا برداشت تعدیل‌شده‌ای از آن قرار می‌گیرد به‌ گونه‌ای که هم منافع دولت‌های مدعی و هم جامعه جهانی در جنوبگان تأمین و تضمین گردند.[نیازمند منبع]

مفاد[ویرایش]

بندهای چهارده گانه پیمان عبارتند از:

  • ماده ۱: منطقه جنوبگان فقط برای مقاصد صلح آمیزاستفاده می‌شود، فعالیت‌های نظامی، مانند آزمایش سلاح، ممنوع است اما استفاده از پرسنل و تجهیزات نظامی ممکن است برای تحقیقات علمی و یا هر هدف دیگر صلح آمیز ممکن است.
  • ماده ۲: آزادی تحقیقات و همکاری‌های علمی برای همه کشورها؛
  • ماده ۳: تبادل آزادانه اطلاعات و پرسنل در همکاری با سازمان ملل متحد و دیگر سازمان‌های بین‌المللی؛
  • ماده ۴: این پیمان، اختلافات یا ادعای تمامیت ارضی و یا هیچ ادعای حاکمیت را به رسمیت نمی‌شناسد؛ همچنین در زمان اجرای این پیمان، هیچگونه ادعای مالکیت جدیدی بر جنوبگان قابل قبول نیست.
  • ماده ۶: جغرافیای پیمان، شامل زمین و یخ‌تاق‌ها بجز آب‌های اطراف آنها در مدار پایین‌تر از ۶۰ درجه جنوبی است.
  • ماده ۷: ناظران و پژوهش‌گران کشورهای عضو پیمان، دسترسی آزاد به هر منطقه برای نظارت (از جمله نظارت هوایی) دارند و می‌توانند از تمام ایستگاه‌ها، تاسیسات و تجهیزات بازدید کنند، نسبت به فعالیت‌های انجام شده هشدار داده و پرسنل نظامی باید پیش از ورود به ناظران معرفی شوند.
  • ماده ۸: به دولت‌ها اجازه می‌دهد تا بر رفتار و عملکرد دانشمندان کشور خود در منطقه نظارت داشته باشند.
  • ماده ۹: برگزاری جلسات شورایی مرتب بین کشورهای عضو؛
  • ماده ۱۰: تمام کشورهای پیمان، می‌توانند فعالیت‌های هر کشور در قطب جنوب که بر خلاف این پیمان است را مورد اعتراض قرار دهند؛
  • ماده ۱۱: تمام اختلافات به روش مسالمت آمیز بین طرف‌های مربوطه حل شود و یا در نهایت با مراجعه به دیوان بین‌المللی دادگستری با حل و فصل می‌شود؛
  • ماده‌های ۱۲، ۱۳ و ۱۴: مربوط به روش تعامل، تفسیر و اصلاح این پیمان میان کشورهای عضو می‌شود.

هدف اصلی از سیستم پیمان جنوبگان حصول اطمینان در استفاده از منابع طبیعی جنوبگان در جهت منافع نوع بشر برای همیشه و منحصراً برای مقاصد صلح آمیز است. همچنین می‌گوید که جنوبگان نباید تبدیل به صحنه یا موضوع تفرقه بین‌المللی و محل هر گونه اقدام نظامی باشد، اما حضور پرسنل نظامی برای مقاصد علمی مشکلی ندارد.

دیگر توافقات[ویرایش]

تخلیه زباله با ریختن آن در ساحل دریا در کمپ روسی بِلینگزهازِن در جزیره شاه جورج. امروزه به دلیل وجود "پروتکل حفاظت از محیط زیست جنوبگان" این کار ممکن نیست.

بعضی از ۲۰۰ پیشنهادی که در مجمع شورای پیمان پذیرفته و توسط دولت‌ها تصویب شده‌اند شامل موارد زیر می‌شوند:

مجمع[ویرایش]

مجمع سالانه شورای مشورتی پیمان جنوبگان، انجمنی بین‌المللی برای پذیرش و مدیریت جنوبگان است. تنها ۲۹ کشور از ۵۳ کشور حق تصمیم‌گیری در این مجمع را دارند و ۲۴ کشور می‌توانند در آن شرکت کنند. اعضای دارای حق تصمیم "کشورهای مشاور" نام دارند که علاوه بر ۱۲ کشور اصلی امضا کننده پیمان، ۱۷ کشور دیگر نیز هستند که تمایل خود را برای شرکت در جلسات با انجام فعالیت‌های علمی قابل توجه نشان داده‌اند.[۶]

اعضا[ویرایش]

     کشورهای "مشاور" با ادعای مالکیت بر بعضی اراضی جنوبگان     کشورهای "مشاور" که ادعای مالکیت بر بعضی اراضی را حق خود می‌دانند     کشورهای "مشاور" دیگر     کشورهای دیگر بدون "حق مشاوره"     کشورهای غیر عضو و ناظر

تا سال ۲۰۱۵، ۵۳ کشور، عضو رسمی اینپیمان هستند که از آن میان، ۲۹ کشور (شامل ۱۲ کشور اولیه) در آن حق رای دارند.[۷] اعضای مشاور شامل ۷ کشور می‌شود که ادعای مالکیت بر بعضی مناطق جنوبگان را دارند. ۴۶ عضو بدون ادعای مالکیت، ادعاهای مالکیت بین خود و کشورهای غیر عضو را نمی‌پذیرند.

کشورهای عضو پیمان[ویرایش]

نام کشور[۸][۹][۱۰][۱۱] تاریخ امضای پیمان تاریخ تصویب یا الحاق تاریخ عضویت به صورت مشاور[۹][۱۱] توضیح
 آرژانتین* 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 استرالیا* 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 اتریش امضا نکرده است 01987-08-25 ۲۵ اوت ۱۹۸۷
 بلاروس امضا نکرده است 02006-12-27 ۲۷ دسامبر ۲۰۰۶
 بلژیک 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01960-07-26 ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۰ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 برزیل امضا نکرده است 01975-05-16 ۱۶ مه ۱۹۷۵ 01983-09-27 ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۳
 بلغارستان امضا نکرده است 01978-09-11 ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۸ 01998-06-05 ۵ ژوئن ۱۹۹۸
 کانادا امضا نکرده است 01988-05-04 ۴ مه ۱۹۸۸
 شیلی* 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 چین امضا نکرده است 01983-06-08 ۸ ژوئن ۱۹۸۳ 01985-10-07 ۷ اکتبر ۱۹۸۵
 کلمبیا امضا نکرده است 01989-01-31 ۳۱ ژانویه ۱۹۸۹
 کوبا امضا نکرده است 01984-08-16 ۱۶ اوت ۱۹۸۴
 جمهوری چک امضا نکرده است 01993-01-01 ۱ ژانویه ۱۹۹۳ 02014-04-01 ۱ آوریل ۲۰۱۴ به صورت  چکسلواکی از ۱۴ ژوئن ۱۹۶۲[۱۲]
 دانمارک امضا نکرده است 01965-05-20 ۲۰ مه ۱۹۶۵
 اکوادور امضا نکرده است 01987-09-15 ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۷ 01990-11-19 ۱۹ نوامبر ۱۹۹۰
 استونی امضا نکرده است 02001-05-17 ۱۷ مه ۲۰۰۱
 فنلاند امضا نکرده است 01984-05-15 ۱۵ مه ۱۹۸۴ 01989-10-20 ۲۰ اکتبر ۱۹۸۹
 فرانسه* 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01960-09-16 ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۰ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 آلمان* امضا نکرده است 01979-02-05 ۵ فوریه ۱۹۷۹ 01981-03-03 ۳ مارس ۱۹۸۱ این تاریخ مربوط به  آلمان غربی است.

 آلمان شرقی

آنرا در ۱۹ نوامبر ۱۹۷۴ امضا کرد و در ۵ اکتبر ۱۹۸۷ به صورت عضو مشاور در آمد.[۱۱][۱۳]

 یونان امضا نکرده است 01987-01-08 ۸ ژانویه ۱۹۸۷
 گواتمالا امضا نکرده است 01991-07-31 ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۱
 مجارستان امضا نکرده است 01984-01-27 ۲۷ ژانویه ۱۹۸۴
 ایسلند امضا نکرده است 02015-10-13 ۱۳ اکتبر ۲۰۱۵
 هند امضا نکرده است 01983-08-19 ۱۹ اوت ۱۹۸۳ 01983-09-12 ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۳
 ایتالیا امضا نکرده است 01981-03-18 ۱۸ مارس ۱۹۸۱ 01987-10-05 ۵ اکتبر ۱۹۸۷
 ژاپن 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01960-08-04 ۴ اوت ۱۹۶۰ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 قزاقستان امضا نکرده است 02015-01-27 ۲۷ ژانویه ۲۰۱۵
 مالزی امضا نکرده است 02011-10-31 ۳۱ اکتبر ۲۰۱۱
 موناکو امضا نکرده است 02008-05-31 ۳۱ مه ۲۰۰۸
 مغولستان امضا نکرده است 02015-03-23 ۲۳ مارس ۲۰۱۵
 هلند امضا نکرده است 01967-03-30 ۳۰ مارس ۱۹۶۷ 01990-11-19 ۱۹ نوامبر ۱۹۹۰
 نیوزیلند* 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01960-11-01 ۱ نوامبر ۱۹۶۰ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 کره شمالی امضا نکرده است 01987-01-21 ۲۱ ژانویه ۱۹۸۷
 نروژ* 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01960-08-24 ۲۴ اوت ۱۹۶۰ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 پاکستان امضا نکرده است 02012-03-01 ۱ مارس ۲۰۱۲
 پاپوآ گینه نو امضا نکرده است 01981-03-16 ۱۶ مارس ۱۹۸۱ زیر نظر استرالیا که در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۵ پیمان را به اجرا در آورد[۱۴]
 پرو امضا نکرده است 01981-04-10 ۱۰ آوریل ۱۹۸۱ 01989-10-09 ۹ اکتبر ۱۹۸۹
 لهستان امضا نکرده است 01961-06-08 ۸ ژوئن ۱۹۶۱ 01977-07-29 ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۷
 پرتغال امضا نکرده است 02010-01-29 ۲۹ ژانویه ۲۰۱۰
 رومانی امضا نکرده است 01971-09-15 ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۱
 روسیه** 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01960-11-02 ۲ نوامبر ۱۹۶۰ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱ به صورت  اتحاد جماهیر شوروی.[۱۵]
 اسلواکی امضا نکرده است 01993-01-01 ۱ ژانویه ۱۹۹۳ به صورت  چکسلواکی از ۱۴ ژوئن ۱۹۶۲[۱۶]
 آفریقای جنوبی[۱۷] 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01960-06-21 ۲۱ ژوئن ۱۹۶۰ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 کره جنوبی امضا نکرده است 01986-11-28 ۲۸ نوامبر ۱۹۸۶ 01989-10-09 ۹ اکتبر ۱۹۸۹
 اسپانیا امضا نکرده است 01982-03-31 ۳۱ مارس ۱۹۸۲ 01988-09-21 ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۸
 سوئد امضا نکرده است 01984-04-24 ۲۴ آوریل ۱۹۸۴ 01988-09-21 ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۸
 سوئیس امضا نکرده است 01990-11-15 ۱۵ نوامبر ۱۹۹۰
 ترکیه امضا نکرده است 01996-01-24 ۲۴ ژانویه ۱۹۹۶
 اوکراین امضا نکرده است 01992-10-28 ۲۸ اکتبر ۱۹۹۲ 02004-06-04 ۴ ژوئن ۲۰۰۴
 بریتانیا* 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01960-05-31 ۳۱ مه ۱۹۶۰ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 ایالات متحده آمریکا** 01959-12-01 ۱ دسامبر ۱۹۵۹ 01960-08-18 ۱۸ اوت ۱۹۶۰ 01961-06-23 ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 اروگوئه امضا نکرده است 01980-01-11 ۱۱ ژانویه ۱۹۸۰ 01985-10-07 ۷ اکتبر ۱۹۸۵
 ونزوئلا امضا نکرده است 01999-05-24 ۲۴ مه ۱۹۹۹

* کشورهای مدعی مالکیت.
** حق ادعای مالکیت را برای خود محفوظ دارند.

نقشه مناطق مورد ادعای مالکیت[ویرایش]

تاریخ

ادعا

نام کشور قلمرو مختصات قلمرو نقشه
۱۹۰۸  بریتانیا قلمرو قطب جنوب بریتانیاقلمرو بریتانیایی جنوبگان ۲۰ درجه غربی تا ۸۰ درجه غربی Antarctica, United Kingdom territorial claim.svg
۱۹۲۳  نیوزیلند نیوزیلند وابسته راس (Ross) ۱۵۰درجه غربی تا ۱۶۰ درجه شرقی Antarctica, New Zealand territorial claim.svg
۱۹۲۴  فرانسه سرزمین‌های قطب جنوب و جنوبی فرانسه سرزمین ادلی ۱۴۲ درجه و ۲ دقیقه شرقی

تا ۱۳۶ درجه و ۱۱ دقیقه شرقی

Antarctica, France territorial claim.svg
۱۹۲۹  نروژ نروژ جزیره پتر یکم ۶۸°۵۰′ جنوبی ۹۰°۳۵′ غربی / ۶۸.۸۳۳° جنوبی ۹۰.۵۸۳° غربی / -68.833; -90.583 (Peter I Island) Antarctica Peter I Island.png
۱۹۳۳  استرالیا استرالیا قلمرو جنوبگان استرالیا ۱۶۰درجه شرقی تا

۱۴۲درجه و ۲ دقیقه شرقی

و

۱۳۶ درجه و ۱۱ دقیقه شرقی

تا ۴۴ درجه و ۳۸ دقیقه شرقی

Antarctica, Australia territorial claim.svg
۱۹۳۹  نروژ نروژ سرزمین شهبانو ماود ۴۴°۳۸'E تا ۲۰درجه غربی Queen Maud Land in Antarctica.svg
۱۹۴۰  شیلی Antártica Chilena Province قلمرو جنوبگان شیلی ۵۳ درجه غربی تا ۹۰ درجه غربی Antarctica, Chile territorial claim.svg
۱۹۴۳  آرژانتین  آرژانتین قطب جنوب ۲۵ درجه غربی تا ۷۴ درجه غربی Antarctica, Argentina territorial claim.svg
بدون ادعای مالکیت منطقه بدون ادعای مالکیت

(سرزمین ماری بلد)

۹۰درجه غربی تا ۱۵۰درجه غربی

(به غیر از جزیره پتر یکم)

Antarctica, unclaimed.svg


دبیرخانه[ویرایش]

با تصویب مجمع شورای پیمان جنوبگان، دبیرخانه پیمان از سپتامبر سال ۲۰۰۴ در بوئنوس آیرس آرژانتین قرار دارد.

  • فعالیت‌های دبیرخانه به طور شامل موارد زیر است:
  • پشتیبانی از جلسات شورایی پیمان و جلسات کمیته حفاظت از محیط زیست
  • ایجاد تبادل اطلاعات بین اعضا بر اساس مفاد پیمان
  • جمع‌آوری، ذخیره‌سازی، مرتب‌سازی و انتشار اسناد مجمع شورا
  • آگاهی رساندن به عموم مردم درباره سیستم پیمان و فعایت‌های انجام شده در جنوبگان

نظام حقوقی[ویرایش]

جنوبگان جمعیت ثابتی ندارد و افراد حاضر در آن، شهروندان کشورهای دیگر هستند. بنابراین هیچ شهروند و دولت رسمی ندارد. بیشتر مناطق جنوبگان تحت ادعای مالکیت چند کشور معدود هستند و تنها سرزمینی بین نصف‌النهار ۹۰ درجه غربی تا نصف‌النهار ۱۵۰ درجه غربی تا کنون تحت ادعای مالکیت قرار نگرفته است.[۱۸] در سال ۲۰۱۵ تصمیم نروژ به پس گرفتن ادعای مالکیت خود کرد. این خبر هرگز به صورت رسمی اعلام نشد.[۱۹] اما در همان سال بر منطقه‌ای بین سرزمین شهبانو ماود و قطب جنوب ادعای مالکیت کرد.[۲۰] کشورهای عضو پیمان جنوبگان و پروتکل‌های حفاظت از محیط زیستی آن، قطعنامه‌ها و تصمیمات این پیمان را بر اساس قوانین ملی خود اجرا می‌کنند. این قوانین، تنها برای شهروندان خود کشورها برای دستیابی به تصمیم‌های گرفته شده از سوی "کشورهای مشاور" بکار می‌روند. بعضی از این تصمیم‌ها عبارتند از: کدام فعالیت‌ها قابل قبول هستند، مشارکت در کدام فعالیت‌ها نیاز به دریافت مجوز دارند و براورد تاثیرات زیست محیطی پیش از انجام فعالیت. پیمان جنوبگان در اغلب موارد به صورت نمونه‌ای از اصول میراث مشترک بشریت شناخته می‌شود.[۲۱]

آرژانتین[ویرایش]

بر اساس مقررات آرژانتین، هر جُرمی که تا شعاع ۵۰ کیلومتری کمپ‌های این کشور اتفاق بیفتد باید در شهر اوسوایا در ایالت تیرا دل فوئگو به آن رسیدگی شود. اگر کسی در منطقه‌ای که مشترکا بین آرژانتین، شیلی و بریتانیا مرتکب جرم شود می‌تواند درخواست کند که توسط دادگاه آرژانتینی محاکمه شود.[نیازمند منبع]

استرالیا[ویرایش]

استرالیا بیش از دو دهه پیش از تنظیم پیمان جنوبگان بر مناطقی از آن ادعای حاکمیت داشت و قوانینی را برای چگونگی رفتار اتباع خود در آن وضع کرده بود. در صورت وقوع جرم در مناطق تحت ادعای مالکیت آن، قوانین حاکم بر قلمروی خلیج جرویس اجرا خواهند شد. اصلی‌ترین مصوبات برای قوانین جنوگان در این کشور ۱) لایحه قلمرو جنوبگان (۱۹۶۰) ۲) لایحه قلمرو جنوبگان در حفاظت از محیط زیست (۱۹۸۰) و ۳) لایحه پیمان حفاظت از منابع زنده جنوبگان (۱۹۸۱) هستند.[۲۲]

آمریکا[ویرایش]

در صورت وقع جرائمی مانند قتل که توسط اتباع این کشور یا بر علیه آنها در مناطقی که تحت ادعای مالکیت کشور دیگری نیست قانون اساسی آمریکا اعمال می‌شود. به همین دلیل هم اکنون دولت این کشور خدمات مارشال‌های ایالات متحده آمریکا را در جنوبگان فراهم کرده تا در صورت لزوم، قوانین خود را اعمال کند.[۲۳]

بعضی قوانین آمریکا مستقیما برای جنوبگان وضع شده‌اند. برای نمونه، لایحه پیمان جنوبگان برای جرائم لیست شده در زیر بر اساس عرف یا قانون، مجازات مدنی و کیفری در نظر گرفته است:

  • وارد کردن گیاهان و جانوران غیر بومی به منطقه
  • ورود بدون اجازه به مناطق ممنوعه یا تحقیقاتی
  • تخلیه زباله در خشکی یا آب‌های قطبی
  • وارد کردن بعضی چیزهای خاص جنوبگان به خاک آمریکا

زیر پا گذاشتن قوانین لایحه پیمان جنوبگان می‌تواند جریمه‌ای تا ۱۰,۰۰۰ دلار آمریکا و ۱ سال زندان داشته باشد. وزارت بازرگانی ایالات متحده آمریکا، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا، وزارت ترابری ایالات متحده آمریکا و وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا مشترکا مسئول اجرای این پیمان هستند.[نیازمند منبع] اجرای این لایحه نیاز به سفر ماموران دفتر امور اقیانوس‌ها و قطبی وزارت امور خارجه به جنوبگان و ارائه گزارش‌های برنامه‌های حقوقی خود به کشورهای دیگر بر اساس پیمان جنوبگان دارد.[نیازمند منبع]

نیوزلند[ویرایش]

در سال ۲۰۰۶ پلیس نیوزلند اعلام کرد که مسائل حقوقی مانع گرفتن حکم قضایی برای کسب شهادت از شاهدان بالقوه آمریکایی در قتل رادنی مارکز در ماه می سال ۲۰۰۰ در قطب جنوب بر اثر مسمومیت شده است.[۲۴][۲۵]

آفریقای جنوبی[ویرایش]

قوانین آفریقای جنوبی شامل همه اتباع این کشور در جنوبگان می‌شود و در صورت وقوع جرم، در دادگاه بدوی در کیپ‌تاون محاکمه می‌شوند.[۲۶] بر اساس منشور جرائم پیمان جنوبگان، مسافرانی که از راه این کشور راهی جنوبگان می‌شوند نیز باید در دادگاه بدوی کیپ تاون محاکمه شوند.[۲۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ATS.aq
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "Antarctic Treaty" in The New Encyclopædia Britannica. Chicago: Encyclopædia Britannica Inc., 15th edn., 1992, Vol. 1, p. 439.
  3. "Information about the Antarctic Treaty and how Antarctica is governed.". Polar Conservation Organisation. December 28, 2005. Retrieved February 6, 2011. 
  4. "The Antarctic Treaty". United States Department of State. 2012-03-01. Retrieved 2014-03-12. 
  5. http://www.ccamlr.org/en/document/publications/convention-conservation-antarctic-marine-living-resources
  6. Antarctic Treaty Secretariat
  7. "Secretariat of the Antarctic Treaty: Parties". Retrieved May 23, 2009. 
  8. "The Antarctic Treaty". United States Department of State. 2012-03-01. Retrieved 2014-03-12. 
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ "Secretariat of the Antarctic Treaty: Parties". Retrieved May 23, 2009. 
  10. "Antarctic Treaty". United Nations Office for Disarmament Affairs. Retrieved 2014-03-12. 
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ "The Antarctic Treaty System: Introduction". United States Department of State. Retrieved 2014-03-12. 
  12. "Czech Republic: Succession to Antarctic Treaty". United Nations Office for Disarmament Affairs. Retrieved 2014-03-12. 
  13. "Germany: Accession to Antarctic Treaty". United Nations Office for Disarmament Affairs. Retrieved 2014-03-13. 
  14. "Papua New Guinea: Succession to Antarctic Treaty". United Nations Office for Disarmament Affairs. Retrieved 2014-03-13. 
  15. "Russia: Ratification to Antarctic Treaty". United Nations Office for Disarmament Affairs. Retrieved 2014-03-13. 
  16. "Slovakia: Succession to Antarctic Treaty". United Nations Office for Disarmament Affairs. Retrieved 2014-03-13. 
  17. "Antarctic Treaty System (ATS)". Department of International Relations and Cooperation. Retrieved October 5, 2010. 
  18. Wright, Minturn, "The Ownership of Antarctica, Its Living and Mineral Resources", Journal of Law and the Environment 4 (1987).
  19. "Dronning Maud Land". Norwegian Polar Institute. Retrieved 22 September 2015. 
  20. Rapp, Ole Magnus (21 September 2015). "Norge utvider Dronning Maud Land helt frem til Sydpolen". Aftenposten (in Norwegian) (Oslo, Norway: Aftenposten). Retrieved 22 September 2015. …formålet med anneksjonen var å legge under seg det landet som til nå ligger herreløst og som ingen andre enn nordmenn har kartlagt og gransket. Norske myndigheter har derfor ikke motsatt seg at noen tolker det norske kravet slik at det går helt opp til og inkluderer polpunktet. 
  21. Jennifer Frakes, The Common Heritage of Mankind Principle and the Deep Seabed, Outer Space, and Antarctica: Will Developed and Developing Nations Reach a Compromise? Wisconsin International Law Journal. 2003; 21:409
  22. Australian Antarctic Division – Australian environmental law and guidelines
  23. Marshals and Antarctica
  24. Hotere, Andrea. "South Pole death file still open". Sunday Star Times, December 17, 2006. Retrieved on December 19, 2006.
  25. Deutsche Presse-Agentur. "Death of Australian astrophysicist an Antarctic whodunnit". Monstersandcritics.com, December 14, 2006. Retrieved on December 19, 2006.
  26. Section 2 of the South African Citizens in Antarctica Act, No. 55 of 1962, as amended by the Environmental Laws Rationalisation Act, No. 51 of 1997.
  27. Antarctic Treaties Act, No. 60 of 1996.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Antarctic Treaty System»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱ نوامبر ۲۰۱۶).

پیوند به بیرون[ویرایش]