والری چکالوف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
والری چکالوف
Chkalov 1937.jpg
والری چکالوف در ۱۹۳۷
زاده۲ فوریهٔ ۱۹۰۴
چکالوفسک، روسیه
درگذشته۱۵ دسامبر ۱۹۳۸ (۳۴ سال)
مسکو
وفادار به/عضوِFlag of the Soviet Union.svg شوروی
سازمان/شاخهنیروی هوایی شوروی
سال خدمت۱۹۲۱–۱۹۳۸
درجهCombrig (Brigadier)
نشان‌هاHero of the Soviet Union نشان لنین (2)

والری چکالوف (روسی: Валерий Павлович Чкалов؛ IPA: [vɐˈlʲerʲɪj ˈpavləvʲɪtɕ ˈtɕkaləf]; ۲ فوریهٔ ۱۹۰۴ – ۱۵ دسامبر ۱۹۳۸(1938-12-15)) خلبان آزمایشی اهل امپراتوری روسیه بود.

اوایل زندگی[ویرایش]

چکالوف در منطقه ولگا و در شهر واسیلف (که به افتخارش اکنون چکالوفسک، روسیه نامیده می‌شود) که در نزدیکی نیژنی نووگورود قراردارد، متولد شد. پدرش در کارخانه کشتی سازی واسیلف در بستر رود ولگا کار می‌کرد. مادرش وقتی که او شش ساله بود، از دنیا رفت. او در مدرسه ای فنی در چرپووتس مشغول به تحصیل شد ولی با درجه کارآموز و کارخانه ای که پدرش کار می‌کرد، بازگشت. او در ۱۹۱۹ و شانزده سالگی با رتبه مکانیک، به نیروی هوایی شوروی پیوست. او در مدرسه آموزشی یگوریوسک آموزش دید و در سال ۱۹۲۴ با رتبه خلبان فارغ‌التحصیل شد. در اویل دهه ۳۰ خلبان آزمایش شد. یکی از موفقیت‌های او انجام ۲۵۰ مانور حلقه در ۴۵ دقیقه بود.

موفقیت‌ها[ویرایش]

از سال ۱۹۳۵ جز بخش نمایشی نیروی هوایی ارتش شوروی بود. او در جشن اول می برفراز میدان سرخ شرکت داشت و با استالین هم دیدار کرد. چکالوف رکوردهای متعددی را هوانوردی کسب کرد. بین سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷، او در پروازهای بسیار طولانی، شامل ۶۳ ساعت پرواز بدون توقف از مسکو به ونکوور، واشینگتن شرکت کرد. این پرواز از مسیر قطب شمال و با هواپیمای توپولف ای‌ان‌تی-۲۵ (بین ۱۸تا ۲۰ ژوئن ۱۹۳۷) انجام شد. مسیر پرواز ۸۸۱۱ کیلومتر بود و در فرودگاه صحرایی پیرسون به زمین نشست. او درصدد اولین پرواز بدون توقف در حول کره زمین بود، که با مرگش به نتیجه نرسید.

مرگ[ویرایش]

در ۱۵ دسامبر ۱۹۳۸، چکالوف بر اثر سقوط نمونه آزمایشی هواپیمای آی-۱۸۰ پلیکارپوف از دنیا رفت.

بزرگداشت‌ها[ویرایش]

زادگاه چکالوف، واسیلف، به افتخارش چکالوفسک نامیده شد. متروی مسکو، متروی سن پترزبورگ، متروی نیژنی نووگورود به افتخارش ایستگاه‌هایی به نام چکالوفسکیا داشتند و در سال ۲۰۱۲ متروی یکاترینبورگ هم ایستگاهی را به افتخارش نام گذاری کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، و درجه پرچم سرخ، قهرمان اتحاد شوروی، نشان لنین، و مدال ستاره طلایی شده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]