سرزمین بلاصاحب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


در حقوق بین‌الملل سرزمین بلاصاحب (به لاتین: Terra nullius) به سرزمینی گفته می‌شود که تحت حاکمیت کشوری در نیامده، یا حکومتی به صراحت یا به‌طور ضمنی حاکمیتش را بر آن سرزمین بیان نکرده‌است.

منابع[ویرایش]