هومئوپاتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساموئل هانمن
بنیانگذار هومئوپاتی
زادروز ۱۰ آوریل ۱۷۵۵
میسن، ایالت ساکسونی
درگذشت ۲ ژوئیه ۱۸۴۳ (۸۸سالگی)
پاریس، فرانسه
ملیت آلمانی
پیشه پزشک، هومئوپات، شیمیدان

هومئوپاتی، (به انگلیسی: Homeopathy) یا همسان‌درمانی[۱] یک نظام درمانی است مبتنی بر اصل «همانند، همانند را شفا می‌دهد.»

بنا به ادعای طرفداران آن، هومئوپاتی یک روش درمانی است که باتحریک دستگاه ایمنی بیمار با داروهای هومئوپاتی، فرد را به سمت بهبودی سوق می‌دهد. بر پایه اصول نخستین هومیوپاتی هر ماده‌ای که دربدن تندرست یکسری نشانه‌های بیماری ایجاد کند درصورت تجویز به فرد بیمار باهمان علایم، (با مقادیر بسیار کمتر دارو) بیماری وی را درمان خواهدکرد، البته به شرط آنکه نشانه‌های موجود در بیمار و نشانه‌هایی که آن ماده دارویی می‌تواند ایجاد کند، تا حد ممکن همانند باشد. بهترین مثال برای این قانون، «واکسیناسیون» می‌باشد که در آن از ویروس و یا میکروب مشابه و یا ضعیف شده همان بیماری برای ایجاد ایمنی و یا درمان آن استفاده می‌شود.

خصوصیات روحی و عصبی جایگاه ویژه‌ای در درمان هومیوپاتی دارد. اگرچه بیمار تنها برای یک درد جسمی به پزشک هومیوپات مراجعه کرده‌است، ولی باید واقعیت‌های روحی، عاطفی و عصبی خود را با پزشک درمیان بگذارد. مبلغین این روش چنین اظهار می‌کنند که هر بیماری که نیروی حیاتی وی از میان نرفته باشد می‌تواند از هومیوپاتی انتظار بهبود داشته باشد. با نگرش به اینکه هومیوپاتی با تحریک دستگاه ایمنی بدن عمل می‌کند، چنانچه این سیستم و ساختار بدن دچار نابودی برگشت‌ناپذیر شود امید به بهبود کاهش می‌یابد.

هومیوپاتی یعنی همانند بیماری و به تعبیری دیگر درمان با همانند، یا درمان بدست عامل همانند بیماری است. مهم‌ترین ویژگی این روش درمانی نگرش کلی به انسان‌ها از دید جسمی، روانی و احساسی است.[۲] با این حال بعضی از تحقیقات علمی اثری فراتر از شبه داروها را برای داروهای هومئوپاتی قائل نشده‌اند.[۳][۴][۵][۶] از سوی دیگر تحقیقات علمی دیگری نیز ارائه شده‌اند که مؤید تأثیر داروهای هومیوپاتی می‌باشند.[۷][۸][۹] [۱۰]


پژوهش دیگری نیز انجام شده که نشان می دهد داروهای هومیوپاتی پلاسبو نیست و با این روش انرژی موجود در داروهای هومیوپاتی قابل ردیابی میباشد [۱۱]

تاریخچه[ویرایش]

این روش درمانی در سال ۱۸۱۰م توسط پزشک آلمانی «ساموئل هانمن» معرفی شد. وی در طول سالها تلاش بی وقفه توانست هومیوپاتی را توسعه دهد و از آن در درمان بیماریها استفاده کند. نتیجه تلاشهای او در کتابی به نام Organon of Medicine (ارغنون پزشکی) که حاوی تمام اصول هومیوپاتی و روش درمان به این شیوه می‌باشد، آورده شده و شش بار توسط وی تکمیل و به روز شده‌است. داستان کشف هومیوپاتی توسط هانمن از آنجا آغاز می‌شود که وی در حال ترجمه کتاب داروشناسی دکتر کولن، استاد دانشگاه ادینبورگ بود که به این جمله برخورد می‌کند که در آن علت تأثیر داروی گنه گنه در درمان مالاریا را به قابض و تلخ بودن آن نسبت می‌دهد. وی این استدلال را نمی‌پسندد و برای درک نحوه تأثیر گنه گنه شروع به خوردن مقادیری از آن می‌کند و با تعجب می‌بیند که علائم مالاریا در وی ظاهر می‌شوند. وی با تکرار مشاهدات و آزمایشات خود به این نتیجه می‌رسد که هر ماده‌ای که بتواند علایم بیماری را در یک فرد سالم ایجاد کند می‌تواند همان علایم را در فرد بیمار، درمان نماید و به این اصل مهم هومیوپاتی دست می‌یابد که همواره مشابه، مشابه را درمان می‌کند.[۱۲]

پس از او دانشمندان بسیاری در تکامل هومیوپاتی نقش داشته‌اند که می‌توان از دکتر بونینگ هاوزن، دکتر جیمز تایلر کنت، د. ویلیام بوریکه، د. فاتاک و دانشمندان معاصر د. راجان سانکران از هند، د. جرج ویتولکاس از یونان (برنده جایزه نوبل آلترناتیو در سال ۱۹۹۶) و دکتر مسعود ناصری از ایران نام برد.[نیازمند منبع]

وضعیت قانونی هومیوپاتی[ویرایش]

داروهای هومیوپاتی
نمونه قرص‌های هومیوپاتی

سازمان غذا و داروی آمریکا FDA داروهای هومیوپاتی را تحت عنوان فارماکوپه هومیوپاتی آمریکا به‌رسمیت می‌شناسد.[۱۳] این روش درمانی در کشورهای انگلستان، آلمان، فرانسه، هلند، سوئد، کانادا، آمریکا، هندوستان، پاکستان، برزیل و بسیاری از دیگر کشورها خدمات درمانی به بیماران ارایه می‌دهد. سازمان جهان بهداشت در کتابی تحت عنوان وضعیت حقوقی طب مکمل/سنتی در جهان به تفصیل راجع به جایگاه هومیوپاتی در نظام بهداشتی کشورهای مختلف توضیح می‌دهد.[۱۴]

تحلیل علمی و پزشکی[ویرایش]

دیدگاه مخالفان[ویرایش]

هرچند عموماً باور براین است که هومئوپاتی روشی بی خطر و کم هزینه‌است اما برخی پزشکان آن را در مواردی که بیمار را گمراه نموده و از داروها و درمان رایج موجود در علم پزشکی منع می‌کند به شدت مورد انتقاد قرار داده‌اند، چرا که ممکن است با عدم پیگیری درمان پزشکی جان بیمار در مواردی به خطرافتد. این عده معتقدند علم روز و پزشکی کلاسیک، ادعای هومئوپاتی به عنوان درمان مؤثر پزشکی را تأئید نمی‌نماید. همچنین معتقدند روشهای شناخته شده مرور بر مقالات علم پزشکی، اثر هومئوپاتی را برتر از اثر دارونما یا پلاسبو نمی‌شناسند[۱۵] وتوجیهی بر اساس علم بشری درمورد مکانیزم دقیق اثر داروهای هومئوپاتی بر بدن انسان ارائه نشده‌است. مطابق قوانین شناخته شده علم شیمی، احتمال اینکه حتی یک اتم از داروی مورد ادعای این روش با دوز تجویز شده آن وارد بدن شود تقریباً صفر است.[۱۶] محققین مخالف این روش درمانی، لیستی از قربانیان این روش درمانی تهیه کرده‌اند که افرادی بوده‌اند که علی‌رغم ابتلاء به بیماریهای مهلک، با روی آوردن به هومئوپاتی و غفلت از درمانهای صحیح، جان خود را از دست داده‌اند.[۱۷]

نتایج بررسی‌های بیش از ۲۵۵ تحقیق در مرکز ملی تحقیقات دارویی و سلامت استرالیا در سال ۲۰۱۵ میلادی نشان می‌دهد که هومئوپاتی هیچ تأثیر مفیدی در درمان بیماری‌ها ندارد. به گفتهٔ این مرکز، تحقیقاتی که نشان از مفید بودن این روش دارند، کیفیت و وسعت لازم را دارا نیستند.[۱۸] پیش‌تر محققان دیگری در انگلستان در سال ۲۰۱۰ نیز نشانی از آثار مفید بودن در این روش نیافتند؛ این امر فروش داروهای هومئوپاتی در این کشور را تا حد بسیار زیادی کاهش داده است.[۱۹][۲۰]

دیدگاه موافقان[ویرایش]

البته در جهت مقابل، موافقان هومیوپاتی به تحقیقات متعددی استناد می‌کنند که با روشهای شناخته شده مرور بر مقالات علم پزشکی انجام شده و نتایج آنها اثربخشی داروهای هومیوپاتی را تأیید کرده و بسیاری از آنها در مجلات معتبر پزشکی چاپ شده‌اند. (The European Network of Homeopathy Researchers (ENHR در سال ۲۰۰۹ آخرین تحقیقات هومیوپاتی را منتشر کرده است که شامل ۸۹ تحقیق مثبت به نفع هومیوپاتی (مشتمل بر ۱۰ متا آنالیز، ۳۸ کارآزمایی بالینی، ۶ تحقیق در صرفه اقتصادی، ۶ تحقیق پایه در خصوص عملکرد محلول‌های با رقت بالا، ۳ تحقیق در مورد اثر بخشی داروهای هومیو پاتی در حیوانات، ۱۳ تحقیق درخصوص گسترش هومیوپاتی، ۱۲ تحقیق در میزان رضایت مندی بیماران از درمان هومیوپاتی و ۱ تحقیق دربارهٔ ایمنی این روش) می‌باشد.[۱۰]

پیوند درونی[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Homeopathy»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ می۲۰۱۱).

منابع[ویرایش]

  1. برابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی.
  2. ارغنون پزشکی - نویسنده: ساموئل هانه‌مان - مترجم: احمد ارژمند - انتشارات: سروش چاپ دوم ۱۳۸۷- شابک: ۹۷۸–۹۶۴-۳۷۶–۶۵۵-۹
  3. Ernst, E. (2002), "A systematic review of systematic reviews of homeopathy", British Journal of Clinical Pharmacology 54 (6): 577–82, doi:10.1046/j.1365-2125.2002.01699.x, PMC 1874503, PMID 12492603 
  4. UK Parliamentary Committee Science and Technology Committee - "Evidence Check 2: Homeopathy"
  5. "Homeopathy - Issues", National Health Service http://www.nhs.uk/Conditions/Homeopathy/Pages/Issues.aspx, retrieved 2009-07-30  Missing or empty |title= (help)
  6. Altunc, U.; Pittler, M. H.; Ernst, E. (2007), "Homeopathy for Childhood and Adolescence Ailments: Systematic Review of Randomized Clinical Trials", Mayo Clinic Proceedings 82 (1): 69–75, PMID 17285788, However, homeopathy is not totally devoid of risks… it may delay effective treatment or diagnosis 
  7. «تأثیر داروی هومیوپاتی پتاسیوم دیکرومات بر ترشحات نای در بیماران با وضعیت بحرانی Influence of Potassium Dichromate on Tracheal Secretions in Critically Ill Patients»(انگلیسی)‎. CHEST Journal "Official Publication of the American College of Chest Physicians". 
  8. «درمان هومیوپاتیک عفونت گوش میانی- در مقایسه با درمان طب رایج The homoeopathic treatment of otitis media in children--comparisons with conventional therapy»(انگلیسی)‎. International journal of clinical pharmacology and therapeutics. 
  9. «تأثیرگذاری داروهای هومیوپاتی در مقایسه با درمان طب رایج برای عفونت‌های ویروسی متوسط Effectiveness and tolerability of a homoeopathic remedy compared with conventional therapy for mild viral infections»(انگلیسی)‎. International journal of clinical practice. 
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ [http://www.homeopathy-ecch.org/images/stories/pdf/positive%20homeopathy%20researc.pdf «مروری بر تحقیقات و مطالعات مثبت هومیوپاتی An Overview of Positive Homeopathy Research and Surveys»] ‎(انگلیسی)‎. The European Network of Homeopathy Researchers. 
  11. (انگلیسی)‎. http://journals.sfu.ca/seemj/index.php/seemj/article/download/388/350. 
  12. [37&ID=U=GUEST&DatabaseId=۱&ROWCOUNT=۱۰&COMMAND=FULLREC&hidCheckId=۱&MFN=۱&PAGE=۱&TotalNumber=&RealRecNo=۱ «تاریخچه و اصول هومیوپاتی - پایان‌نامه دکترای پزشکی - دکتر حیدر حریریان - ک‍ت‍‍اب‍خ‍‍ان‍ه م‍رک‍زی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی شماره: ۹۵۷۴پ»]. 
  13. http://www.fda.gov/iceci/compliancemanuals/compliancepolicyguidancemanual/ucm074360.htm
  14. http://whqlibdoc.who.int/hq/2001/WHO_EDM_TRM_2001.2.pdf
  15. «Homoeopathic Oscillococcinum for preventing and treating influenza and influenza-like syndromes.»(انگلیسی)‎. Cochrane Database of Systematic Reviews. بازبینی‌شده در ۲ خرداد ۱۳۸۹. 
  16. «استدلال و سادگی: چرا باید هومئوپاتی را مردود بدانیم Evidence and simplicity: why we should reject homeopathy»(انگلیسی)‎. Journal of Evaluation in Clinical Practice. بازبینی‌شده در ۲ خرداد ۱۳۸۹. 
  17. What's the harm in homeopathy?
  18. «NHMRC releases statement and advice on homeopathy»(en)‎. NHMRC، March 11, 2015. بازبینی‌شده در March 26, 2015. 
  19. «Homeopathy not effective for treating any condition, Australian report finds»(en)‎. the Guardian، March 11, 2015. بازبینی‌شده در March 26, 2015. 
  20. «Science and Technology Committee - Fourth Report»(en)‎. UK Parlimant، Feb 08, 2010. بازبینی‌شده در May 26, 2015. 

پیوند به بیرون[ویرایش]