نوابیغ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نوابیغ اصطلاح شوخی‌آمیزی است که در اصطلاح ریاضی‌کاران ایرانی به کسانی اطلاق می‌شود که سعی در حل مسئله‌های غیرممکن یا بسیار دشوار ریاضیات دارند. البته توجه این افراد به مسائل، ممکن است باعث روشن شدن زاویه‌ای تازه‌تر از موضوع شود. عفت چهره‌گشا و عبادالله محمودیان، نویسندگان مقالهٔ «نوابیغ»، این عده را به چند دسته تقسیم می‌کنند:[۱]

  • کسانی که سعی می‌کنند ناممکن‌ها را ممکن سازند: کسانی که سعی در حل مسائلی چون تثلیث زاویه، تربیع دایره، یا تضعیف مکعب دارند یا تلاش می‌کنند موتور بدون سوخت بسازند.[۲][۳]
  • مدعیان حل مسئله‌های حل‌نشدهٔ معروف: کسانی که تلاش می‌کنند مسئله‌های دشوار ریاضی را، از قبیل فرضیه گلدباخ یا کشف فرمولی برای تولید اعداد اول، با روش‌های ابتدایی حل کنند.
  • بنیان‌گذاران نظریه‌های بی‌اساس: کسانی که می‌خواهند نظریه‌هایی را که ربطی به ریاضیات ندارند با استفاده از ریاضیات حل کنند. از جمله این نظریه‌ها می‌توان به اثبات وحدانیت خدا، نامرئی کردن فیزیکی اشیاء، و مانند این‌ها اشاره کرد.
  • رد کنندگان اصول اثبات شده: افرادی که تلاش می‌کنند اصول اثبات شده ریاضی و فیزیک را نقض کنند. مانند ادعای درست نبودن مقدار عدد پی یا نادرست بودن قانون اول ترمودینامیک.[۴][۵]


نقدی بر مقاله «نوابیغ»[ویرایش]

در مقالهٔ یاد شده افرادی که به دنبال حل ناممکن‌ها یا در سطح پایین تر تلاش برای حل مسائل حل نشده یا ارائه‌کننده نظریه جدید یا رد کنندگان اصول اثبات شده می‌باشند با اصطلاح تحقیر آمیز نوابیغ معرفی می‌شوند. لذا موارد ذیل بیان می‌گردد:

  • علم در حوزه خاصی متعلق به قشر خاصی ناست لذا صرفاً پژوهش سایر افراد (که در مقاله فاقد سواد کافی معرفی می‌شوند) امری نکوهیده ناست.
  • باید اذعان نمود هر چهار دسته فوق به تنهایی یکی از روش‌های توسعه مرزهای دانشی است لذا افرادی که در در هریک از چهار دسته تلاش می‌کنند پژوهشگر می‌باشند. (که متأسفانه در مقاله به عنوان نوابیغ معرفی می‌گردند)
  • اصول‌ها و قوانین پذیرفته شده فعلی وحی منزه الهی نمی‌باشند (بعید است خود کاشفان هم چنین ادعایی داشته باشند) لذا امکان تغییر یا حتی ابطال آن در آینده دور یا نزدیک وجود دارد.
  • عدم فهم یک ادعا یا مغایر بودن آن با مفاهیم و قوانین اثبات شده فعلی الزاماً همواره دلیل کافی برای رد آن ادعا ناست.

متأسفانه در مقاله یکی از روش‌های برخورد در صورت مواجهه با این افراد که به زعم نویسنده نوابیغ می‌باشند "برخورد زننده" پیشنهاد می‌گردد تا فرد دلسرد شده و دست از تلاش بر دارد. بدیهی است این روش غیر اخلاقی به هیچ عنوان پذیرفته ناست و حتی پیشنهاد این روش نیز تعجب برانگیز است .

منابع[ویرایش]

نمونه‌هایی از محاوره‌های عامیانه:

  1. عفت چهره‌گشا و سید عبادالله محمودیان، «نوابیغ»، خبرنامهٔ انجمن ریاضی ایران، بهار ۱۳۸۴، چاپ مجدد در گزارش کامپیوتر، سال بیست و هفتم، شهریور و مهر ۱۳۸۴، شمارهٔ ۱۶۳.
  2. موتور بدون سوخت
  3. تولید انرژی هسته‌ای توسط دختر نوجوان در زیرزمین
  4. مولدی که از هیچ، برق تولید می‌کند
  5. خودروی آب سوز