نوکلاسیسیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
«نئوکلاسیک» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر استفاده‌ها، نئوکلاسیک (ابهام‌زدایی) را ببینید.
سوگند هوراتی‌ها (۸۵–۱۷۸۴)، اثر داوید، نمونه‌ای بارز از هنر نوکلاسیسیسم.

نوکلاسیسیسم یا نئوکلاسیسیسم (به انگلیسی: Neoclassicism) یک جنبش هنری در زمینه‌های هنرهای تزئینی، هنرهای تجسمی، ادبیات، تئاتر، موسیقی و معماری است که شامل آثار هنری‌ای می‌باشد که تحتِ تأثیر هنر یونان و روم باستان، اما پس از آن خلق شده‌اند.[۱] هنرمندان پیرو این جنبش از اواسط قرن هجدهم تا اواخر قرن نوزدهم در اروپا فعالیت داشتند. جنبش نو کلاسیک در سال ۱۷۶۰ به طور رسمی آغاز شد و مکتبی بر ضد مکاتبی همچون باروک و روکوکو بود. در معماری روکوکو بی تقارنی، اهمیت به بخشندگی و آراستگی و در معماری نوکلاسیک تقارن و سادگی مورد توجه بودند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. کلاسیسیسم و نئوکلاسیسیسم (انگلیسی)، دانشنامه بریتانیکا. بازدید در ۳ نوامبر ۲۰۱۰.