فوتورئالیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رستوران جان با شورولت جان، جان بائِدِر، رنگ روغن روی بوم، ۷۶×۱۲۲ سانتیمتر.

واقع‌گرایی عکس‌وار یا فوتورئالیسم (به انگلیسی: Photorealism) یا سوپررآلیسم (به انگلیسی: Superrealism) یکی از جنبش‌های هنری نیمهٔ دوم قرن بیستم است. این جنبش از اواخر دهه ۱۹۶۰ در نقاشی و مجسمه‌سازی به ویژه در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا رایج شد. هنرمندان این جنبش نیز، همچون هنرمندان پاپ، و برخلاف زبان بصری نا آشنای اکسپرسیونیسم انتزاعیدر جستجوی فرمی از ارتباط هنری با عموم جامعه و مردم بودند . آن‌ها زبان بصری هنر پاپ را با وفاداری وسواس گونه به واقیت بصری توسعه دادند[۱]. عموماً هنرمندان این سبک از روی عکس کار می‌کردند، بدین نحو که ابتدا عکسی را مورد بررسی قرار می‌دهند و سپس تلاش می‌کنند تصویر را هر چه واقعگرایانه تر در یک رسانه دیگر - عموماً نقاشی - باز تولید کنند[۱]. اگر چه این اصطلاح برای اشاره به آثار مختلفی بکار برده می‌شود، اما به‌طور ویژه به گروهی از نقاشی‌ها و نقاشان جنبش هنری دهه ۶۰ و اوایل هه ۷۰ میلادی آمریکا اشاره دارد.

هنرمندان[ویرایش]

از جمله هنرمندان فوتورئالیست می‌توان به چاک کلوز، دی آندرا و دیون هانسون و ادری فلک و لوسین فروید اشاره کرد.

ویژگی‌ها[ویرایش]

در این آثار وضوح و دقت در جزییات، به صورت یکسان در سراسر اثر لحاظ شده‌است، به جز قسمت‌هایی که خارج از کانون وضوح است و به‌طور وفادارانه مطابق عکس ثبت نشده‌است. مجسمه‌سازان فوتورئالیست غالباً از لباس یا لوازم واقعی استفاده می‌کنند و دقت وافری در نمایش جزییات ریزی همچون موی بدن دارند.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Kleiner، Fred S.. Gardner's Art through the Ages: A Global History. Boston: Wadsworth Publishing، 2015. 971. شابک ‎۱۲۸۵۷۵۴۹۹۹. 
  • کتاب سبک‌ها و مکتب‌های هنری، نوشته: چیلوور آزبورن و دیگران، ترجمه: فرهاد گشایش، نشر عفاف.

جستارهای وابسته[ویرایش]