تفکیک‌گری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
چرخهٔ رنگ چارلز بلانش، که نظریه تفکیک‌گری تحت تاثیر آن بود.

تفکیک‌گری یا دیویزیونیسم (به فرانسوی: Divisionnisme) یکی از سبک‌های نقاشی در جنبش نودریافتگری است که ژرژ سورا آن را در حدود سال ۱۸۸۴ در پاریس بنیان گذاشت، و آثارش را براساس دانسته‌های خود که برگرفته از نظریه‌های علمی میشل اِگون شِورول، اُدگن رود و چارلز بلانش بود خلق کرد. شاخصهٔ اصلی این سبک تفکیک رنگ‌ها به نقطه‌ها یا تکه‌های جداگانه‌ای می‌باشد که در کنار یکدیگر قرار گرفتنشان باعثِ ایجادِ تغییراتِ بصری در دستگاه بینایی مخاطبانِ اَثر می‌شود.[۱][۲]

در این سبک ترکیب رنگ به صورت ترکیب فیزیکی رنگدانه‌ها توسط نقاش انجام نمی‌گیرد، بلکه به‌وسیلهٔ دستگاه بینایی شخص بیننده صورت می‌پذیرد. هنرمندان تفکیک‌گر بر این باور بودند که با این روش به بیشترین درخشش و شفافیت رنگی‌ای دست‌یافته‌اند که از نظر علمی ممکن می‌باشد.

تفکیک‌گری در کنار نقطه‌چینی، سبک دیگری که آن هم توسط ژرژ سورا شکل گرفته بود، گسترش یافت. نقطه‌چینی روشی بود که در آن، اثر از طریق چیدمان نقطه‌های رنگی در کنار یکدیگر شکل می‌گرفت، ولی برخلاف تفکیک‌گری لزوما رنگ‌ها تفکیک نمی‌شدند.[۱][۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «دیویزیونیسم»، اورُرا اسکاتی توسینی. آکسفورد آرت آنلاین.‏[۱]
  2. هومر، ویلیام آی. سورا و علم نقاشی. کمبریج، اِم‌اِی: اِم‌آی‌تی پرس، ۱۹۶۴.
  3. رَتلیف، فلوید. پل سینیاک و رنگ در نودریافتگری. نیویورک: راکِفِلِر یو‌پی، ۱۹۹۲. ISBN 0-87470-050-7.