نئو-فوتوریسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نئوفوتوریسم
Youth Olympics Towers, Nanjing (Aug 2014).png
طراحی مرکز فرهنگی جوانان در شهر نانجینگ، نمونه‌ای از نئو فوتوریسم
سال‌های رونق۱۹۶۰-اکنون
کشور(ها)بین‌المللی
چهره‌های برجستهپیتر کوک، رنزو پیانو، ریچارد راجرز، نورمن فاستر، سانتیاگو کالاتراوا، زها حدید
تأثیرپذیریمعماری آینده‌گرا، معماری های-تک
تأثیرگذاریپارامتریسم

نئوفوتوریسم یا آینده‌گرایی نو (انگلیسی: Neo-futurism) یک جنبش هنری، طراحی و معماری است که از اواخر قرن بیستم آغاز شده و در قرن بیست و یکم ادامه دارد. به نئو فوتوریسم به عنوان عبور از معماری پست‌مدرن نگاه می‌شود و یک باور آرمان‌گرایانه به آینده‌ای بهتر را نمایندگی می‌کند. این جنبش آوان-گارد در کارهای آلوار آلتو و باکمینستر فولر در میانه قرن بیستم ریشه دارد. آرت دکو استارت اولیه نئو فوتوریسم را زد و بعد معماری های-تک تأثیر فراوانی بر نئو فوتوریسم داشت.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]