نئو-فوتوریسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نئوفوتوریسم
Youth Olympics Towers, Nanjing (Aug 2014).png
طراحی مرکز فرهنگی جوانان در شهر نانجینگ، نمونه‌ای از نئو فوتوریسم
سال‌های رونق۱۹۶۰-اکنون
کشور(ها)بین‌المللی
چهره‌های برجستهپیتر کوک، رنزو پیانو، ریچارد راجرز، نورمن فاستر، سانتیاگو کالاتراوا، زها حدید
تأثیرپذیریمعماری آینده‌گرا، معماری های-تک
تأثیرگذاریپارامتریسم

نئوفوتوریسم یا آینده‌گرایی نو (انگلیسی: Neo-futurism‎) یک جنبش هنری، طراحی و معماری است که از اواخر قرن بیستم آغاز شده و در قرن بیست و یکم ادامه دارد. به نئو فوتوریسم به عنوان عبور از معماری پست‌مدرن نگاه می‌شود و یک باور آرمان‌گرایانه به آینده‌ای بهتر را نمایندگی می‌کند. این جنبش آوان-گارد در کارهای آلوار آلتو و باکمینستر فولر در میانه قرن بیستم ریشه دارد. آرت دکو استارت اولیه نئو فوتوریسم را زد و بعد معماری های-تک تأثیر فراوانی بر نئو فوتوریسم داشت.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]