ممنوع‌الورود شدن دانشجویان در خیزش ۱۴۰۱ ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اعتراضات ۱۴۰۱ دانشجویان ایران
بخشی از اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران
تاریخ۲۷ شهریور ۱۴۰۱[۱] – اکنون
(۲ ماه، ۲ هفته و ۶ روز)
موقعیت
دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی ایران
علت(ها)اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران
اهدافبراندازی نظام جمهوری اسلامی
روش‌ها
  • راهپیمایی
  • تجمع
  • تحصن
  • اعتصاب
  • تحریم کلاس درس
  • شعارنویسی
  • همخوانی سرود
  • برداشتن حجاب اجباری
وضعیتدر جریان
طرف‌های مدنی درگیر
دانشجویان معترض
شخصیت‌های پیشرو
دانشجویی، خودجوش و بدون ساختار رهبری ایران مقامات نظام جمهوری اسلامی
تلفات و کشته‌ها
بازداشت‌شدگان: ۵۵۹ دانشجو.[۲]

ممنوع‌الورودی دانشجویان ایران یکی از روش‌های سرکوب اعتصاب و اعتراض دانشجویان در بحبوحه اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران است که به‌صورت گسترده از ورود تعدادی از دانشجویان معترض به داخل فضای آموزشی و رفاهی دانشگاه‌ها ممانعت شده و اصطلاحاً به آنان «ممنوع‌الورود» گفته می‌شود.

پیش‌زمینه[ویرایش]

با افزایش اعتراضات دانشجویی، فشار نهادهای امنیتی بر دانشجویان از یک سو و فشارهای حراست و کمیته‌های انضباطی از سوی دیگر، از جمله تلاش‌های جمهوری اسلامی برای خاموش کردن آتش اعتراضات است. از جمله این فشارها بر دانشجویان صدور حکم ممنوع‌الورودی آن‌ها است؛ حکمی که بدون برگزاری کمیته انضباطی و بدون پیش‌زمینه قانونی صادر می‌شود و دانشجویان را از حضور در دانشگاه منع می‌کند.[۳]

مبنای قانونی و حقوقی[ویرایش]

معاون حقوقی وزارت علوم با بالا گرفتن انتقادها از احکام ممنوع‌الورود اعلام کرد «براساس تبصره ۲ ماده ۷ آئین‌نامه انضباطی دانشجویان شورای عالی انقلاب فرهنگی، رئیس دانشگاه مجاز است تا زمان رسیدگی به پرونده دانشجوی متخلف در کمیته انضباطی از ورود وی به دانشگاه جلوگیری کند»[۴]

دستور شورای امنیت ملی[ویرایش]

۲۱ آبان ۱۴۰۱ رئیس دانشگاه علامه طباطبایی تهران اعلام کرد «بر اساس دستور جدید شورای امنیت ملی، علاوه بر رئیس دانشگاه، کمیته انضباطی می‌تواند دربارهٔ ممنوع‌الورودی دانشجویان تصمیم بگیرد». گفتنی است شورای امنیت ملی زیر مجموعه شورای عالی امنیت ملی است و وظیفه تأمین امنیت داخلی را بر عهده دارد و ریاست آن با وزیر کشور است.[۵]

آمار[ویرایش]

۸ آبان[ویرایش]

  • دانشگاه تهران: رئیس دانشگاه تهران از ممنوع الورود شدن تعدادی از دانشجویان این دانشگاه که «مانع برگزاری کلاس‌ها» هستند، خبر داد.[۶]
  • دانشگاه خواجه نصیر: دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی در اطلاعیه‌ای از ممنوع الورودی تعدادی از دانشجویان به دلیل تداوم اعتراضات خبر داد.[۷]

۱۸ آبان[ویرایش]

  • دانشگاه علامه: معاون دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی تهران از ممنوع‌الورود شدن ۱۳۰ دانشجو خبر داد. این احکام از طریق پیامک به آنان اطلاع داده شده‌است.[۸]

۲۹ آبان[ویرایش]

  • دانشگاه خواجه نصیر: دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در اطلاعیه‌ای از ممنوع‌الورود شدن ۱۵ دانشجو به مدت ۲ هفته خبر داد. [۹]

واکنش‌ها[ویرایش]

  • روح‌الله متفکرآزاد رئیس فراکسیون دانشگاهیان مجلس وضعیت دانشجویان ممنوع‌الورود را «قابل بررسی» دانست و اعلام کرد «ما معتقدیم که وضعیت این دانشجویان می‌تواند در مراکز مربوط در داخل دانشگاه بررسی شود و اگر کسی کاری انجام داده که احیاناً مجازاتی دارد اعمال شود و در غیر این صورت نباید مشکلی برایشان ایجاد شود»[۱۰]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «ادامه اعتراضات در ایران؛ مأموران به تجمع اعتراضی دانشگاه کردستان حمله کردند». بخش فارسی صدای آمریکا.
  2. «شمار جان‌باختگان اعتراضات سراسری در ایران به ۴۴۵ تن رسید». صدای آمریکا. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۱-۲۶.
  3. «ممنوع الورودی؛ ابزار جدید سرکوب دانشجویان». ایندیپندنت فارسی. ۱۰ آبان ۱۴۰۱. دریافت‌شده در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۲.
  4. «مبنای قانونی احکام انضباطی/ آیا ممنوع الورود کردن دانشجویان به دانشگاه مبنای قانونی دارد؟». دریافت‌شده در ۲ آذر ۱۴۰۱.
  5. «دستور جدید شورای عالی امنیت ملی دربارهٔ ممنوع‌الورودی دانشجویان». روزنامه شرق. دریافت‌شده در ۲ آذر ۱۴۰۱.
  6. «تعدادی از دانشجویان دانشگاه تهران ممنوع الورود شدند». خبرگزاری مهر. دریافت‌شده در ۱۱ آبان ۱۴۰۱.
  7. «ممنوعیت ورود دانشجویان خاطی به دانشگاه خواجه نصیر». خبرگزاری مهر. دریافت‌شده در ۱۱ آبان ۱۴۰۱.
  8. «۱۳۰ دانشجوی یک دانشگاه مطرح تهران ممنوع الورود شدند». روزنامه همشهری. دریافت‌شده در ۲ آذر ۱۴۰۱.
  9. «ممنوع‌ الورود شدن ۱۵ دانشجو به یک دانشگاه مطرح پایتخت». روزنامه همشهری. دریافت‌شده در ۲ آذر ۱۴۰۱.
  10. «وضعیت دانشجویان ممنوع‌الورود در خود دانشگاه قابل بررسی است». خبرگزاری ایلنا. دریافت‌شده در ۲ آذر ۱۴۰۱.