دانشجوی ستاره‌دار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دانشجوی ستاره‌دار در ایران به دانشجویی گفته میشود که صلاحیت عمومی آن توسط هیات گزینش دانشجو سازمان سنجش تایید نشده است و از ادامه تحصیل به مدت نامعلوم باز مانده است! این صلاحیت های عمومی ربطی به دولت نداشته و توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شده و همه ساله اجرا میشود! هیئت مرکزی گزینش دانشجو که نهادی است زیرمجموعه شورای عالی انقلاب فرهنگی، مسئولیت مستقیم بررسی صلاحیت دانشجویان را بر عهده دارد. این هیئت در مورد صلاحیت عمومی دانشجویانی که قصد تحصیل در دانشگاه های کشور را داشته باشند از نهادهایی نظیر وزارت اطلاعات، نیروی انتظامی و حراست دانشگاه محل تحصیل قبلی دانشجو استعلام می کند. در صورتی که صلاحیت عمومی متقاضی ورود به دانشگاه از سوی نهادهای مذکور تایید نشود دبیرخانه هیئت گزینش که در طبقه دوم سازمان سنجش واقع شده است با توجه به نظر نهادهای مذکور و موارد دیگر حکم به محرومیت دانشجو از تحصیل یا پذیرش دانشجو با تعهد یا همراه شرایط دیگر از جمله تغییر محل تحصیل می دهد. این رای قابل اعتراض است و در مواردی ممکن است هیئت پس از پیگیری های متقاضی حکم خود را تغییر دهد. تعدادی از دانشجویان ستاره دار علیه این حکم به دیوان عدالت اداری شکایت می کنند و در مواردی دیوان حکم محرومیت از تحصیل صادر شده را خلاف قانون اعلام کرده ولی دانشگاه ها از پذیرش حکم دیوان سر باز زده اند. اصطلاح دانشجوی ستاره دار از اولین سال دولت محمود احمدی نژاد و زمانی مطرح شد که در کنار اسم دانشجویان پذیرفته شده در مقطع کارشناسی ارشد ستاره هایی درج شده بود که نشان دهنده عدم تایید صلاحیت عمومی آنها از سوی نهادهای اطلاعاتی بود. عمده این دانشجویان سابقه فعالیت سیاسی در دانشگاه داشتند. یک بررسی نشان می ده که در هشت سال دولت احمدی نژاد 768 دانشجو ستاره دار شده اند. حل مسئله دانشجویان ستاره دار یکی از شعارهای تبلیغاتی نامزده های اصلاح طلب در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 بود که پس از پیروزی حسن روحانی، وی دستور پیگیری این مسئله را به وزارت علوم داد. در دوران روحانی بخش عمده ای از دانشجویان ستاره دار به دانشگاه بازگشتند.

منابع[ویرایش]