فعل کمکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

فعل کمکی (انگلیسی: Auxiliary verb) یا فعل معین فعلی است که در جمله قبل از فعلی اصلی می‌آید و به رساندن مفهوم فعل اصلی کمک می‌کند.

در فارسی

در فارسی افعال کمکی که ریشه‌اشان داشتن، بودن، شدن و خواستن است با فعل اصلی یا تام ترکیب گشته و فعل‌های فعل‌های ماضی بعید، ماضی التزامی، ماضی‌های نقلی، ماضی استمراری، مضارع مستمر،‌ فعل آینده و فعل مجهول را می‌سازند.

این فعل‌ها در سه دسته قرار می‌گیرند:

  1. مجهول ساز.
  2. زمان ساز.
  3. وجه‌ساز.

در انگلیسی

افعال کمکی در زبان انگلیسی را می‌توان به دو دسته طبقه‌بندی کرد:

  • فعل کمکی اصلی: که کارشان ساختن زمان فعل است مانند داشتن در جمله " من دارم می‌روم" یا کارشان ساختن صورت مجهولی مانند فعل شدن در جمله "این داستان پیشتر گفته شده است"
  • فعل کمکی وجهی: که وجه فعل را می‌رسانند مانند بایستن، توانستن، شدن، یارستن و شایستن. مثال: فعل توانستن در جمله "من می‌توانم این وزنه را بردارم.

جستارهای وابسته

منابع

پیوند به بیرون