زبان‌های آفروآسیایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زبان‌های آفروآسیایی
پراکندگی جغرافیایی: شاخ آفریقا، آفریقای شمالی، ساحل و خاورمیانه[۱]
نیا-زبان: نیا-آفریقایی-آسیایی
تقسیمات:
مصری (منقرض شده)
ISO 639-2 and 639-5: afa
Hamito-Semitic languages.jpg
زبان‌های آفریقایی-آسیایی (رنگ زرد)

خانواده زبان‌های آفریقایی-آسیایی که اکنون به آفراسین معروف است و در قدیم به حامی-سامی (چامیتو سیمیتیک) معروف بود یک خانواده‌ی زبانی بزرگ است که شامل چند صد زبان و گویش مرتبط می باشد. طبق برآورد اتنولوگ که در سال ۲۰۰۹ میلادی انجام شد آفروآسیایی شامل حدود ۳۰۰(و یا بیشتر) زبان و گویش زنده می باشد. آفروآسیایی عمدتا شامل زبان‌هایی می‌شود که در خاورمیانه، شمال آفریقا، شاخ آفریقا و قسمت‌هایی از منطقه ساحل به آن زبان‌ها صحبت می‌کنند.

زبان‌های آفروآسیایی زبان مادری بیش از ۳۵۰ میلیون نفر است که بعد از خانواده‌های هند و اروپایی و چینی-تبتی و نیجر-کنگویی چهارمین خانواده بزرگ زبانی دنیا است.


شاخه‌های خانواده زبان‌های آفریقایی-آسیایی عبارتند از:

منابع[ویرایش]

  1. Daniel Don Nanjira, African Foreign Policy and Diplomacy: From Antiquity to the 21st Century, (ABC-CLIO: 2010).
  2. Sands, Bonny (2009). "Africa’s Linguistic Diversity". Language and Linguistics Compass 3/2 (2009): 559–580, 10.1111/j.1749-818x.2008.00124.x

Wikipedia contributors, "Afro-Asiatic languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Afro-Asiatic_languages&oldid=196510364 (accessed March 7, 2008).