زبان‌های ایبروقفقازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایبروقفقازی
قفقازی
پراکنش:قفقاز
تبار:خانواده زبانی پیشنهادی
زیرگروه‌ها:
گلاتولوگهیچ[۱]

اصطلاح ایبروقفقازی (یا ایبری-قفقازی) توسط زبان‌شناس گرجی آرنولد چیکوباوا برای اتحاد سه خانواده زبانی بومی قفقاز یعنی

راسته ایبروقفقازی همچنین شامل سه زبان منقرض شده حتی، که توسط برخی زبان‌شناسان به خانواده شمال‌غربی (چرکسی) متصل می‌شود و هوری و اورارتویی که به خانواده شمال شرقی (ناخ-داغستان) متصل می‌شوند. گویش‌های گیلکی و مازندرانی نیز، خصوصیات رده شناختی معین مشترکی با زبان‌های قفقازی دارند.[۲]

وضعیت خانواده[ویرایش]

قرابت بین این سه خانواده مورد اختلاف است. به نظر بسیاری از زبان‌شناسان ارتباط بین خانواده‌های شمال شرقی و شمال غربی به احتمال زیاد وجود دارد.

از طرف دیگر، هیچ قرابتی بین قفقازی جنوبی و زبان‌های شمالی وجود ندارد، که حتی در طبقه‌بندی عمیق زبان‌های جهان از گرینبرگ، دو راسته غیر مرتبط هستند؛ بنابراین «ایبروقفقازی» در بهترین حالت یک نامگذاری جغرافیایی مناسب است.

نام خانواده[ویرایش]

«ایبری» در نام خانواده به ایبریای قفقاز اشاره دارد - پادشاهی با مرکزیت گرجستان شرقی که از قرن ۴ قبل از میلاد تا قرن ۵ میلادی ادامه داشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "ایبروقفقازی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  2. خزر، موسسه بین‌المللی مطالعات دریای. «اقوام حاشیه دریای خزر-1». موسسه بین‌المللی مطالعات دریای خزر. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۱-۲۶.

کتاب‌شناسی[ویرایش]