زبان‌های دنه-ینی‌سئیایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دنه-ینی‌سئیایی
پراکنش:شمال غرب آمریکای شمالی و مرکز سیبری
تبار:خانواده زبانی پیشنهادی
زیرگروه‌ها:
گلاتولوگهیچ[۱]
{{{mapalt}}}
پراکندگی زبان‌های دنه-ینی‌سئیایی در آمریکای شمالی و شمال آسیا مناطق راه‌راه نشان‌دهنده پراکندگی زبان‌های پیشین است

دنه–ینی‌سئیایی یک خانواده زبانی پیشنهادی متشکل از زبان‌های ینی‌سئیایی سیبری مرکزی و زبان‌های نا-دنه شمال غربی آمریکای شمالی است.

این خانواده در میان متخصصان تا حد زیادی پذیرفته شده‌است. بدین ترتیب، زبان‌های دنه-ینی‌سئیایی در کنار بر زبان‌های اسکیمو-آلیوت (رایج در شرق دور سیبری و آمریکای شمالی) نخستین نشانه‌ها از وجود رابطه ژنتیکی مطابق با استانداردهای زبان‌شناسی تطبیقی و تاریخی میان خانواده‌های زبانی دنیای قدیم و دنیای جدید هستند.[۲]

دسته‌بندی[ویرایش]

دنه-ینی‌سئیایی عموماً به صورت زیر دسته‌بندی می شود:

دنه-ینی‌سئیایی 

ینی‌سئیایی


 نا-دنه 

تلینگیت




ایاک



آتاباسکی





مقایسه واژگان[ویرایش]

در زیر جدول مقایسه واژگان ناواهو (نا-دنه) و کت (ینی‌سئیایی) آمده است:[۳]

واژه ناواهو کت سیریلیک کت
سنگ tsé təˀs ты’сь
پا (a)keeʼ kiˀs ки’сь
پیر sání sīn синь
مار tłʼiish tìɣ тиг، тих

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "دنه-ینی‌سئیایی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  2. Bernard Comrie (2008) "Why the Dene-Yeniseic Hypothesis is Exciting". Fairbanks and Anchorage, Alaska: Dene-Yeniseic Symposium.
  3. "Archived copy". Archived from the original on 2011-07-18. Retrieved 2010-09-17.

پیوند به بیرون[ویرایش]