پرش به محتوا

درگیری اسرائیل و فلسطین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
درگیری اسرائیل و فلسطین
بخشی از درگیری اسرائیل و اعراب

مناطق تحت‌کنترل را که در پیمان اسلو در نقشه اسرائیل و فلسطین
تاریخاز اواخر قرن ۱۹ ام / اوایل قرن ۲۰ ام – اکنون
موقعیت
اسرائیل و فلسطین (کرانه باختری و نوار غزه)
وضعیت

در جریان

تغییرات
قلمرو
۱۹۴۸–۱۹۶۷:
از ۱۹۶۷:
طرف‌های درگیر

 اسرائیل و پیشینیان صهیونیست

قبل 1948:
یه‌شو

1948-تاکنون:
دولت اسرائیل

فلسطین

حمایت:

حامیان سابق:

تلفات و خسارات
9,901–10,239 کشته‌شده 104,701–110,887 کشته‌شده

بیش از 700,000 فلسطینی در 1948 آواره شدند[۴] که 413,000 هزار نفر از آنها در جنگ 6 روزه نیز آواره شدند؛[۵] و بیش از 2,000 یهودی در 1948 آواره شدند[۶]
6,373 اسرائیلی[۷] و 13,000–16,000 فلسطینی در جنگ 1948 اعراب و اسرائیل کشته شدند.[۸]
654 اسرائیلی[۹] و 19,085 فلسطینی و لبنانی در جنگ جنگ ۱۹۸۲ لبنان به همراه 800–3,500 دیگر در کشتار صبرا و شتیلا کشته شدند [۱۰]
1,962 فلسطینی[۱۱] و 179–200 اسرائیلی در جریان انتفاضه اول کشته شدند.[۱۲]
1,010 اسرائیلی[۱۳] و 3,179–3,354 فلسطینی در جریان انتفاضه دوم کشته شدند. [۱۳]
402 فلسطینی در درگیری ۲۰۰۶ غزه و اسرائیل کشته شدند.[۱۴]
1,116[۱۵]–1,417[۱۶]فلسطینی در جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) کشته شدند.
2,125–2,310 فلسطینی در جنگ ۲۰۱۴ غزه کشته شدند.[۱۷]
285 فلسطینی و 17 اسرائیلی در بحران ۲۰۲۱ اسرائیل و فلسطین کشته شدند.[۱۸]

تا تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۶ (۲۰۲۶ -02-۲۵), حداقل 80,692+[۱۹][۲۰][۲۱][۲۱][۲۲] فلسطینی و 2,039+[۲۳][۲۴]</ref>[۲۵] اسرائیلی در جنگ غزه کشته شدند که بیش از 1,900,000 فلسطینی در غزه آواره[۲۶] و 135,000 اسرائیلی تخلیه شدند.[۲۷] مرگ های غیرمستقیم[الف] احتمالا چندین برابر بیشتر از کسانی است که براثر خشونت کشته شده‌اند،[۲۹] که شمار جان‌باختگان فلسطینی در جنگ غزه بین 186,000[۳۰]– 335,500 تخمین زده می‌شود[ب]

درگیری اسرائیل و فلسطین (به عربی: النزاع الفلسطيني-الإسرائيلي) (به عبری: הסכסוך הישראלי-פלסטיני)، مناقشه‌ای جاری میان فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها است، که در میانهٔ سدهٔ بیستم آغاز شد؛ به طوری که درگیری اسرائیل و فلسطین، بخش محوری درگیری گسترده‌تر اسرائیل و اعراب است، و از آن به‌عنوان «رام‌نشدنی‌ترین منازعه» یاد شده است.

با وجود تلاش دراز مدت برای صلح و آشتی عمومی اسرائیل با مصر و اردن، فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها نتوانسته‌اند به یک موافقت‌نامهٔ پایانی صلح دست یابند. مسائل کلیدی باقی‌مانده عبارت‌اند از: شناسایی متقابل، مرزها، امنیت، حقوق آب، کنترل اورشلیم، شهرک‌های اسرائیلی، آزادی آمد و شد فلسطینیان، و حل و فصل دعاوی فلسطینیان، مبنی بر حق بازگشت آوارگان‌شان. خشونت ناشی از این درگیری، در منطقه‌ای غنی از آثار تاریخی، فرهنگی و مذهبی که از نظر بین‌المللی مهم است، مورد اعتراض کنفرانس‌های متعدد بین‌المللی راجع به حقوق تاریخی، مسائل امنیتی و حقوق بشر واقع شده است، و عاملی جهت ممانعت از گردشگری و به‌طور کلی، دسترسی به مناطقی شده است، که به‌شدت بر سر آن مشاجره جریان دارد.

تلاش‌های فراوانی برای میانجی‌گری جهت راه‌حل دو دولت انجام شده است؛ از جمله ایجاد یک دولت مستقل فلسطینی در همسایگی دولت اسرائیل، پس از تأسیس این دولت در سال ۱۹۴۸. در سال ۲۰۰۷، اکثریت فلسطینیان و اسرائیلیان، مطابق شماری از نظرسنجی‌ها، راه‌حل دو دولت را بر هر راه‌حل دیگری، به‌عنوان وسیله‌ای برای حل منازعه، ترجیح دادند. به‌علاوه، اکثریتی از یهودیان، تقاضای فلسطینیان را برای تأسیس یک دولت مستقل منصفانه می‌دانند، و فکر می‌کنند اسرائیل می‌تواند با تأسیس چنین دولتی موافقت کند. عدم اعتماد متقابل و عدم موافقت‌های چشم‌گیر دربارهٔ مسائل اساسی میان طرفین، منجر به تردیدی دوجانبه دربارهٔ تعهد طرف مقابل، برای ایفای تعهدات خود در یک موافقت‌نامهٔ احتمالی، شده است.

مشخصهٔ این درگیری، سطح خشونت موجود در آن است، که شاهدی بر وجود آن در تمام دورانی‌ست که از آغاز آن می‌گذرد. جنگ میان طرفین، توسط ارتش‌های متعارف، گروه‌های شبه‌نظامی، جوخه‌های ترور، و افراد اداره شده است، و تلفات ناشی از آن، به نظامیان محدود نمی‌شود، بلکه شامل تلفات زیادی در بین غیرنظامیان نیز می‌گردد. شخصیت‌های بین‌المللی برجسته در این منازعه درگیرند.

دو طرفی که در مذاکرات مستقیم شرکت دارند، سازمان آزادی‌بخش فلسطین، که اکنون توسط محمود عباس هدایت می‌شود، و دولت اسرائیل، که در حال حاضر توسط بنیامین نتانیاهو هدایت می‌شود، هستند. مذاکرات رسمی میان طرفین، به‌میانجی‌گری یک هیئت بین‌المللی انجام می‌شوند، که به‌عنوان هیئت چهارجانبه دربارهٔ خاورمیانه شناخته می‌شود، و متشکل از ایالات متحده، روسیه، اتحادیهٔ اروپا و سازمان ملل متحد است، که توسط یک فرستادهٔ ویژه نمایندگی می‌شود. اتحادیهٔ عرب بازیگر مهم دیگر این درگیری است، که یک طرح صلح جای‌گزین ارائه داده است. مصر، یک عضو مؤسس این اتحادیه، از نظر تاریخی یک مهرهٔ کلیدی در این منازعه بوده است.

مهم‌ترین احزاب فلسطینی درگیر در این منازعه جریان‌های موسوم به فتح و حماس هستند. پس از پیروزی انتخاباتی حماس در سال ۲۰۰۶، هیئت چهارجانبه (ایالات متحد، روسیه، سازمان ملل متحد، و اتحادیهٔ اروپایی)، کمک‌های خارجی آتی‌شان را به تشکیلات خودگردان فلسطین، مشروط به این کردند که دولت آینده به پرهیز از خشونت متعهد باشد و دولت اسرائیل را به‌رسمیت بشناسد، و توافق‌های پیشین را بپذیرد.

حماس این درخواست‌ها را رد کرد، و همین امر موجب تعلیق برنامهٔ کمک‌های خارجی هیئت چهارجانبه، و اِعمال تحریم‌های اقتصادی توسط اسرائیل بر فلسطین شد. یک سال بعد، به‌دنبال تصرف قدرت در باریکهٔ غزه توسط حماس، در ژوئن ۲۰۰۷، حکومت ملی فلسطین که رسماً به‌عنوان دولت فلسطین شناسایی شده است، میان فتح در کرانهٔ باختری، و حماس در نوار غزه، تقسیم شد. تقسیم حکمرانی میان این دو حزب، به‌طور مؤثر منتج به سقوط حاکمیت دوگانهٔ حکومت ملی فلسطین شد؛ با این حال، در سال ۲۰۱۴، یک حکومت یک‌پارچهٔ فلسطینی، متشکل از فتح و حماس، تشکیل شد. آخرین دور مذاکرات صلح در ژوئیهٔ ۲۰۱۳ آغاز، و در سال ۲۰۱۴ متوقف شد.

از جمله مهم‌ترین کشورهایی که موضع جدی در این درگیری دارند، باید به ایالات متحده آمریکا که اصلی‌ترین طرفدار و پشتیبان اسرائیل است[۳۲][۳۳] و جمهوری اسلامی ایران که اصلی‌ترین طرفدار و حامی فلسطین است، اشاره کرد.[۳۴][۳۵]

تاریخچه

[ویرایش]

طرح تقسیم سازمان ملل در ۱۹۴۷

[ویرایش]

جنگ استقلال اسرائیل (۱۹۴۸)

[ویرایش]

بحران سوئز (۱۹۵۶)

[ویرایش]

جنگ شش‌روزه (۱۹۶۷)

[ویرایش]

جنگ یوم کیپور (۱۹۷۳)

[ویرایش]

جنگ لبنان (۱۹۸۲)

[ویرایش]

انتفاضه اول (۱۹۸۷–۱۹۹۳)

[ویرایش]

انتفاضه دوم (۲۰۰۰–۲۰۰۵)

[ویرایش]

جنگ غزه (۲۰۲۳–اکنون)

[ویرایش]

روند صلح

[ویرایش]

پیمان‌های اسلو (۱۹۹۳ و ۱۹۹۵)

[ویرایش]

نشست کمپ دیوید (۲۰۰۰)

[ویرایش]

نقشه راه صلح (۲۰۰۲–۲۰۰۳)

[ویرایش]

سازمان ملل و فلسطین

[ویرایش]

اشغال کرانه باختری توسط اسرائیل

[ویرایش]

شهرک‌های اسرائیلی

[ویرایش]

محاصره نوار غزه

[ویرایش]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

یادداشت

[ویرایش]
  1. ↑ علاوه بر مرگ مستقیم، درگیری‌های مسلحانه منجر به مرگ غیر مستقیم «مرتبط با درگیری» می‌شوند. مرگ و میر ناشی از مرگ‌های غیر مستقیم می‌تواند ناشی از علل مختلفی مانند بیماری‌های عفونی باشد. [۲۸]
  2. ↑ تخمین تا پایان سال 2024[۳۱]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ «"Iran's revolution, 40 years on: Israel's reverse periphery doctrine"».
  2. ↑ «"Iran lauds arms supply to Palestinians against 'tumor' Israel"».
  3. ↑ Pollack, Kenneth, M. , Arabs at War: Military Effectiveness, University of Nebraska Press, (2002), pp. 93–94, 96.
  4. ↑ (Morris 2004، صص. 602–604)
  5. ↑ Brown, Jeremy (2003). Six Days: How the 1967 War Shaped the Middle East. Simon & Schuster, 2012. ISBN 978-1-4711-1475-5. UNRWA put the figure at ۴۱۳۰۰۰
  6. ↑ Dumper, Michael (1997). The Politics of Jerusalem Since 1967. Columbia University Press. p. 67. ISBN 9780585388717.
  7. ↑ Garfinkle, Adam M. (2000). Politics and Society in Modern Israel: Myths and Realities. M. E. Sharpe. p. 61. ISBN 978-0-7656-0514-6.
  8. ↑
  9. ↑ Uri Ben-Eliezer, War over Peace: One Hundred Years of Israel's Militaristic Nationalism, University of California Press (2019)
  10. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Race وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  11. ↑ Kober, Avi (2005). "From Blitzkrieg To Attrition: Israel's Attrition Strategy and Staying Power". Small Wars & Insurgencies. 16 (2): 216–240. doi:10.1080/09592310500080005.
  12. ↑ Nasrallah, Nami (2013). "The First and Second Palestinian intifadas". In Newman, David; Peters, Joel (eds.). Routledge Handbook on the Israeli-Palestinian Conflict. Routledge. pp. 56–68. ISBN 978-0-415-77862-6.
  13. 1 2 "Fatalities since the outbreak of the second intifada and until operation "Cast Lead"". B'Tselem. Archived from the original on 1 July 2010.
  14. ↑ "Palestinians killed by Israeli security forces in the Gaza Strip, before Operation "Cast Lead"". B'Tselem. Archived from the original on 10 March 2013. Retrieved 18 February 2024.
  15. ↑ Lappin, Yaakov (2009). "IDF releases Cast Lead casualty numbers". The Jerusalem Post. Archived from the original on 26 March 2013. Retrieved 5 January 2024.
  16. ↑ "Confirmed figures reveal the true extent of the destruction inflicted upon the Gaza Strip; Israel's offensive resulted in 1,417 dead, including 926 civilians, 255 police officers, and 236 fighters". Palestinian Centre for Human Rights. 12 March 2009. Archived from the original on 12 June 2009. Retrieved 5 January 2024.
  17. ↑ "Report of the detailed findings of the independent commission of inquiry established pursuant to Human Rights Council resolution S-21/1". UN Human Rights Office (به انگلیسی). Human Rights Council. 23 June 2015. Archived from the original on 25 July 2017. Retrieved 16 May 2024.
  18. ↑ "2021 was the deadliest year since 2014, Israel killed 319 Palestinians in oPt 5-year record in house demolitions: 895 Palestinians lost their homes". B'Tselem. 4 January 2022. Archived from the original on 4 January 2022. Retrieved 4 January 2022.
  19. ↑ خطای لوآ در پودمان:Cite در خط 60: attempt to call field '_citation' (a nil value).
  20. ↑ خطای لوآ در پودمان:Cite در خط 60: attempt to call field '_citation' (a nil value).
  21. 1 2 "WHO Health Cluster Dashboard – West Bank and Gaza". World Health Organization – Eastern Mediterranean Region (Occupied Palestinian Territory). World Health Organization. 21 Feb 2026. Retrieved 22 Feb 2026 – via linked as 'WHO Health Cluster Dashboard – West and Gaza'. "WHO OPT Dashboards".
  22. ↑ خطای لوآ در پودمان:Cite در خط 60: attempt to call field '_citation' (a nil value).
  23. ↑ خطای لوآ در پودمان:Cite در خط 60: attempt to call field '_citation' (a nil value).
  24. ↑ خطای لوآ در پودمان:Cite در خط 60: attempt to call field '_citation' (a nil value).
  25. ↑ خطای لوآ در پودمان:Cite در خط 60: attempt to call field '_citation' (a nil value).
  26. ↑ Tétrault-Farber, Gabrielle (6 December 2023). "UN rights chief warns of heightened risk of 'atrocity crimes' in Gaza". Reuters (به انگلیسی). Retrieved 3 January 2024.
  27. ↑ Lev, Gid'on (27 February 2024). "The Tragedy of Israel's 135,000 Displaced Citizens". Haaretz. Archived from the original on 8 October 2024. Retrieved 18 July 2024.
  28. ↑ Garry, S.; Checchi, F. (2020), "Armed conflict and public health: Into the 21st century", Journal of Public Health, 42 (3): e287–e298, doi:10.1093/pubmed/fdz095, PMID 31822891
  29. ↑ (Bloxham 2025، صص. 23–24): "A study of traumatic injury deaths in Gaza in The Lancet using multiple data sources and capture-recapture analysis suggested that the MoH's methods, far from producing an exaggerated number, actually under-estimated the death toll by around 41 percent. ... When considering the total 'excess mortality,' we need to add the Palestinians who have died because of the blockade in combination with the IDF's destruction of health and sanitation and food infrastructure. As public health experts noted, in many wars, 'most deaths' are 'due to the indirect [sic] impacts of war: malnutrition, communicable disease, exacerbations of noncommunicable disease, [and] maternal and infant disorders.'117 'Indirect' would be the wrong word for this conflict given the nature of Israeli policies, including the systematic obstruction of supplies into Gaza."
  30. ↑ خطای لوآ در پودمان:Cite در خط 60: attempt to call field '_citation' (a nil value).
  31. ↑ Sridhar, Devi (5 September 2024). "Scientists are closing in on the true, horrifying scale of death and disease in Gaza". The Guardian. Retrieved 13 September 2024.
  32. ↑ «بررسی علل حمایت گسترده آمریکا از اسرائیل». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۹.
  33. ↑ «Why American Christians Support Israel».
  34. ↑ «وقتی حمایت از فلسطین در قانون اساسی ایران گنجانده شد…».
  35. ↑ «زیاد النخاله: هیچ کشوری به اندازه ایران از ملت فلسطین حمایت نکرده است».
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=درگیری_اسرائیل_و_فلسطین&oldid=43688592»