خلق (روان‌شناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خُلق (به انگلیسی: Mood) یک وضعیت هیجانی است که از هیجان متفاوت است، کمتر مربوط به مورد خاصی است، شدت آن کمتر است و کمتر احتمال دارد که به دلیل محرکی بیرونی به وجود آمده باشد. خلق را عموماً می‌توان به دو معیار مثبت و منفی ارزیابی کرد، یعنی در کلامی دیگر، مردم عموماً از «خوش‌خلق بودن» یا «بدخلق بودن» به عنوان تعریف وضعیتی استفاده می‌کنند.

هرچند که حالات خلقی اغلب وضعیت‌های عاطفی مواج و فراگیری شمرده می‌شوند، اما خلق همچنین از مزاج و صفات شخصیتی که بسیار پایه‌ای و پایدار هستند نیز متفاوت است. با این وجود، برخی ویژگی‌های شخصیتی مانند خوش‌بینی و روان رنجور خویی مستعد ایجاد انواع خاصی از خلق‌ها می‌باشند. آشفتگی‌های طولانی مدت در خلق مانند اختلال افسردگی اساسی و اختلال دو قطبی به عنوان اختلالات خلقی در نظر گرفته می‌شوند. خلق یک وضعیت درونی و ذهنی است اما اغلب ممکن است از وضعیت‌ها و رفتارهای دیگر ناشی شود. "ما ممکن است به واسطه یک رویداد غیر منتظره به سوی خلقی هدایت شویم، مثلاً خلق شاد از دیدن یک دوست قدیمی، یا خلقی خشم‌آلود ناشی کشف خیانت یک شریک، همچنان که ممکن است بدون دلیل مشخصی در یک وضعیت خلقی خاص قرار بگیریم."

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]