ورزشگاه آلیانتس آرنا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۴۸°۱۳′۷٫۵۹″ شمالی ۱۱°۳۷′۲۹٫۱۱″ شرقی / ۴۸٫۲۱۸۷۷۵۰°شمالی ۱۱٫۶۲۴۷۵۲۸°شرقی / 48.2187750; 11.6247528

ورزشگاه آلیانتس آرنا
جهنم آلیانتس
آلیانز آرنا
یوفا 4/4 ستاره
نام کامل ورزشگاه آلیانتس آرنا
محل مونیخ، آلمان
شروع ساخت ۲۱ اکتبر ۲۰۰۲
تأسیس ۳۰ مه ۲۰۰۵
مالک استادیوم مونیخ آلیانتس آرنا جی‌ام‌بی‌اچ
نوع زمین چمن
هزینه ساخت ۳۴۰ میلیون یورو
طراح آروپ‌اسپورتس
مهندس ساختمان آروپ‌اسپورتس
گنجایش
  • ۷۵٫۰۰۰ (مسابقات داخلی)
  • ۷۰٫۰۰۰ (مسابقات ملی)
خانه بایرن مونیخ
تیم ملی فوتبال آلمان
مونیخ ۱۸۶۰ (۲۰۰۵–۲۰۱۷)

آلیانتس آرنا[۱] (به آلمانی: Allianz Arena) ورزشگاه فوتبالی در شمال مونیخ، آلمان است. در حال حاضر، باشگاه بایرن مونیخ بازی‌های خانگی خود را از ابتدای فصل ۰۶–۲۰۰۵ در این ورزشگاه برگزار می‌کند. این ورزشگاه در سراسر جهان بخاطر تکنولوژی ای‌تی‌اف‌ای و قابلیت تغییر رنگ خود معروف است و تنها ورزشگاهی در جهان است که چنین ویژگی‌ای دارد. پیش از این، از سال ۱۹۷۲ به بعد، ورزشگاه المپیک مونیخ محل برگزاری بازی‌های خانگی دو تیم بایرن مونیخ و مونیخ ۱۸۶۰ بود. آلیانتس آرنا دومین ورزشگاه بزرگ در کشور آلمان پس از ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک باشگاه بروسیا دورتموند (واقع در دورتموند) است. قبلاً مونیخ ۱۸۶۰ ۵۰٪ از سهم این ورزشگاه را در اختیار داشت ولی بایرن مونیخ سهام آن‌ها را در آوریل ۲۰۰۶ به ارزش ۱۱ میلیون یورو خریداری کرد. این به مونیخ ۱۸۶۰ اجازه می‌دهد تا در این ورزشگاه بازی کند ولی این باشگاه صاحب هیچ حقی برای آن نیست. در ژوئیه ۲۰۱۷ بایرن مونیخ سهام مونیخ ۱۸۶۰ را به‌صورت کلی از این باشگاه خرید و با اختصاصی کردن ورزشگاه برای خودش رنگ و لعاب جدیدی به آن افزود.[۲]

رنگ ورزشگاه آلیانتس آرنا به‌هنگام میزبانی از باشگاه بایرن مونیخ (از سال ۲۰۰۵ تاکنون) تمام قرمز، به‌هنگام میزبانی از مونیخ ۱۸۶۰ (از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۷) تمام آبی و به‌هنگام میزبانی از تیم ملی آلمان تمام سفید می‌شود.

گروه خدمات مالی آلیانتس، حقوق نام این ورزشگاه را تا سی سال خریداری کرده اما در بازی‌های رسمی فیفا و یوفا نمی‌توان از این نام استفاده کرد چراکه سیاست‌های منع حمایت‌نکردن از شرکت‌های اسپانسر که شرکای رسمی مسابقات نیستند، بر این دو نهاد حاکم است. در طول جام جهانی ۲۰۰۶، نام ورزشگاه به «فیفا دبلیو-ام اشتادیون مونشن»[واژه‌نامه ۱] یا «ورزشگاه جام جهانی فیفا مونیخ»[واژه‌نامه ۲] تغییر یافت. در مسابقات باشگاهی یوفا نیز ورزشگاه با نام «فوسبال آرنا مونشن»[واژه‌نامه ۳] یا «ورزشگاه فوتبال مونیخ»[واژه‌نامه ۴] شناخته می‌شود. این ورزشگاه میزبان فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۲ بوده‌است. از سال ۲۰۱۲، موزهٔ رسمی باشگاه بایرن مونیخ با نام «اف‌سی ارلبنیس‌ولت»[واژه‌نامه ۵] در درون این ورزشگاه واقع شده‌است.

آلیانتس آرنا در طول میزبانی فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۲

طراحی[ویرایش]

گنجایش[ویرایش]

در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۶ با موافقت شهروندان و مسئولین مونیخ، تعداد صندلی‌های ورزشگاه از ۶۹۰۰۰ به ۷۱۰۰۰ افزایش یافت. این تعداد صندلی شامل صندلی‌های ایستادهٔ ورزشگاه نیز می‌شدند. سطح پایینی محل نشستن تماشاچیان دارای ۲۰۰۰۰ صندلی، سطح میانی دارای ۲۴۰۰۰ صندلی و سطح فوقانی دارای ۲۲۰۰۰ صندلی می‌باشد. ده هزار و چهارصد تا از صندلی‌های بخش پایین ورزشگاه قابلیت تبدیل به صندلی‌های ایستاده را دارند و بنابراین می‌توان از روی آن‌ها بازی را به‌صورت ایستاده نیز دنبال کرد که این باعث می‌شود ۳۱۲۰ نفر دیگر بتوانند به جمع تماشاچیان ایستاده اضافه شوند. درکل، گنجایش اختصاصی ورزشگاه شامل ۲۰۰۰ صندلی تجاری، ۴۰۰ صندلی رسانه‌ای، ۱۰۶ صندلی لوکس و ۱۶۵ صندلی برای معلولین و افراد داری ویلچر می‌شود. از نیمهٔ دوم فصل ۰۶–۲۰۰۵ بوندس‌لیگا، گنجایش ورزشگاه در مسابقات داخلی لیگ و جام حذفی تا ۶۹۹۰۱ نفر نیز می‌رفت ولی در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا و یوفا، به دلیل وجود سیاست‌ها و قوانین متفاوت با رقابت‌های آلمان، گنجایش ورزشگاه در بازی‌های اروپایی ۶۶۰۰۰ نفر ماند و در ادامهٔ آن فصل گنجایش ورزشگاه به ۶۹۰۰۰ نفر محدود شد. تا قبل از آغاز فصل ۱۳–۲۰۱۲، بایرن مونیخ اعلام کرد که گنجایش آلیانتس آرنا به ۷۱۰۰۰ نفر برای مسابقات داخلی و ۶۸۰۰۰ نفر برای مسابقات خارجی افزایش پیدا کرده‌است.

داخل ورزشگاه آلیانتس آرنا شامل یک «فروشگاه هواداری»[واژه‌نامه ۶] به نام «اف‌سی بایرن مونیخ مگااستور»[واژه‌نامه ۷] می‌باشد که هواداران می‌توانند در آن به خرید لوازم مختلفی با مارک بایرن مونیخ بپردازند. ده‌ها رستوران و غذای‌فوری فروشی در محوطهٔ کنار استادیوم واقع شده‌است.

آلیانتس آرنا دارای ۴ رختکن برای بازیکنان تیم میزبان و میهمان، ۴ رختکن برای مربیان و ۲ رختکن برای داوران هر مسابقه دارد. در کناره‌های زمین ۲ بخش ۱۱۰ مترمربعی برای گرم‌کردن بازیکنان هر تیم واقع شده‌است. هم‌چنین تعداد ۵۵۰ توالت و ۱۹۰ مانیتور کامپیوتری در این ورزشگاه وجود دارد.

در ۲۸ آوریل ۲۰۱۳، باشگاه بایرن مونیخ اعلام کرد که تا آغاز فصل ۱۴–۲۰۱۳ بوندس‌لیگا، ۳۰۰ بلیط دیگر نیز برای تماشاچیان به‌فروش خواهد رفت.

در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۴، کارل هاینتس رومنیگه، رئیس باشگاه، اعلام کرد که گفت‌وگوهایی در رابطه با افزایش گنجایش ورزشگاه صورت گرفته‌است و نتیجهٔ آن، نصب ۲۰۰۰ صندلی دیگر در استادیوم بود. در اوت ۲۰۱۴، اعلام شد که گنجایش کلی ورزشگاه به ۷۵۰۲۴ نفر در رقابت‌های داخلی و ۶۹۳۳۴ نفر در رقابت‌های اروپایی افزایش پیدا خواهد کرد. در ژانویه ۲۰۱۵ نیز افزایش گنجایش ورزشگاه در رقابت‌های داخلی تا ۷۵۰۰۰ و در رقابت‌های اروپایی تا ۷۰۰۰۰ اعلام شد.

مشخصات[ویرایش]

آلیانتس آرنا هنگام ساخته شدن

این استادیوم بر لبه شمالی شوابینگ در زمینهای فروتمانینگ، مونیخ بنا شده‌است و ۷۵٬۰۲۴ نفر ظرفیت دارد.

آلیانتس آرنا اولین استادیوم در جهان است که قابلیت تغییر کامل رنگ بیرون ورزشگاه را دارد. این ورزشگاه سرپوشیده است.

پارکینگ[ویرایش]

پارکینگ مجموعه بزرگ‌ترین در اروپا است و شامل چهار طبقه است و ظرفیت ۹۸۰۰ اتومبیل را دارد.

ابعاد[ویرایش]

(همه اعداد به متر هستند) استادیوم: ۲۵۸ * ۲۲۷ * ۵۰

زمین بازی:۱۰۵ * ۶۸

گاراژ پارکینگ: ۲۷۰ هزار متر مربع

نمایش با رنگ و نور[ویرایش]

هر یک از رنگ‌هایی که این ورزشگاه به خود می‌گیرد، معنای خاصی دارد. هنگامی که بایرن مونیخ در آن بازی می‌کند دیواره‌هایش به رنگ قرمز، هنگام پذیرایی از مونیخ ۱۸۶۰ به رنگ آبی و هنگام بازی کردن تیم ملی فوتبال آلمان به رنگ سفید در می‌آید.

آلیانتس آرنا در روز سنت پاتریک

تاریخ[ویرایش]

در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۲ رای‌گیری انجام شد که آیا باید در این مکان و با امکانات شهر مونیخ، استادیوم جدیدی ساخته شود یا نه. حدود دو سوم رای‌دهندگان رای موافق دادند. گزینه دیگری به جای ساختن این استادیوم بازسازی عظیم استادیوم المپیک مونیخ بود اما معمار آن استادیوم، گوتهر بهنیش، با این مخالفت کرده بود.

کار ساخت و ساز از پاییز ۲۰۰۲ شروع شد و در اواخر آوریل ۲۰۰۵ به اتمام رسید. ساخت استادیوم باعث شد تغییراتی اساسی در منطقه داده شود.

در ۳۰ مه ۲۰۰۵ مونیخ ۱۸۶۰ بازی ای نمایشی در مقابل اف. سی نورنبرگ برگزار کرد. فردای آن بایرن مونیخ مقابل تیم ملی آلمان بازی کرد. این دو بازی افتتاحیه این استادیوم بودند. بلیط‌های هر دو بازی از اوایل مارس ۲۰۰۵ فروخته شده بودند. این آغازی بر کار ورزشگاه بود. این پاتریم میلچرائوم از مونیخ ۱۸۶۰ بود که گل اول در بازی اول را زد و اسم خود را به عنوان اولین گلزن این استادیوم ثبت کرد.

اولین گلزن این استادیوم در بازی‌های رسمی، اوون هارگریوز از بایرن مونیخ بود که در پیروزی ۳–۰ آن‌ها مقابل بوروسیا مونشن گلادباخ در ۵ اوت ۲۰۰۵ آن را به ثمر رساند. اولین گل تیمهای حریف را تیم دینامو درسدن در بازی ۹ سپتامبر ۲۰۰۵ مقابل مونیخ ۱۸۶۰ به ثمر رساند.

اولین گل رسمی که در این استادیوم مقابل بایرن مونیخ به ثمر رسید، توسط میروسلاو کلوزه از وردربرمن در بازی ۵ نوامبر ۲۰۰۵ بود. آن بازی نهایتاً ۳–۱ به نفع بایرن تمام شد.

جام جهانی ۲۰۰۶[ویرایش]

این استادیوم از استادیوم‌های جام جهانی بود اما طبق قوانین فینا در طول جام جهانی ۲۰۰۶ نام ورزشگاه ورزشگاه جام جهانی فیفای مونیخ بود. بازی افتتاحیه جام بین آلمان و کاستاریکا در ساعت شش بعدازظهر روز نهم ژوئیه ۲۰۰۶ در همین ورزشگاه برگزار شد.

جمعاً سه بازی گروهی و یک بازی از مرحله یک‌هشتم نهایی (آلمان ۲–۰ سوئد) و یک بازی از مرحله نیمه نهایی (فرانسه ۱–۰ پرتغال) در این استادیوم برگزار شد.

تصویر سراسرنما از درون آلیانتس آرنا، حین بازی تیم‌های بایرن مونیخ و مونیخ ۱۸۶۰، ۱۰ ژوئن ۲۰۰۶.

معماری[ویرایش]

ایده معماران این استادیوم هرتزوگ و دمورن سنت شکنی در شیوه طراحی رایج استادیوم‌های ورزشی می‌باشد. آن‌ها با توجه به اینکه طراحی استادیوم یک امر اسنان ساز فرهنگی است نه مهندسی کار طراحی خود را برای این استادیوم آغاز نمودند منبع الهام آن‌ها از فرم سازه‌های کششی و سیستم‌های خرپایی می‌باشد. معماران این مجموعه معتقد هستند که ورزشگاه فقط برای دیدن فوتبال یا ورزش نیست بلکه مانند شهر کوچکی می‌باشد.

واژه‌نامه[ویرایش]

  1. FIFA WM-Stadion München
  2. FIFA World Cup Stadium, Munich
  3. Fußball Arena München
  4. Football Arena Munich
  5. FC Bayern Erlebniswelt
  6. Fan Shop
  7. FC Bayern Munich Megastore

منابع[ویرایش]

  1. بخش فارسی دویچه وله صدای آلمان
  2. Redaktion. «Mietvertrag mit TSV 1860 München aufgelöst - FC Bayern München»(de-DE)‎. به کوشش FC Bayern München. 2017-07-12. بازبینی‌شده در 2018-09-29.