جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸
UEFA Fußball-Europameisterschaft
Bundesrepublik Deutschland 1988
UEFA Euro 1988 logo.svg
لوگوی رسمی جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸
جزئیات مسابقات
کشور میزبان آلمان غربی
تاریخ برگزاری۱۰ ژوئن – ۲۵ ژوئن
تعداد تیم‌ها۸
تعداد ورزشگاه‌ها۸ (در ۸ شهر)
رده‌بندی نهایی
قهرمان‌ Gold medal blank.svg هلند
نایب‌قهرمان Silver medal blank.svg اتحاد جماهیر شوروی
آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده۱۵
گل‌های زده شده۳۴
تعداد تماشاگران۸۸۸٬۶۴۵
بهترین گلزنهلند مارکو فان باستن (۵ گل)

جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸ در آلمان غربی برگزار شد، آن‌ها در رأی‌گیری برای میزبانی این دوره از مسابقات با ۵ رأی میزبان شدند، آلمان برای برگزاری این رقابت‌ها ورزشگاه المپیک مونیخ، ورزشگاه اشتادیون گلزن کرشن، ورزشگاه فولکس پارک هامبورگ، ورزشگاه والد اشتادیون فرانکفورت، ورزشگاه راین دوسلدورف، ورزشگاه نکار اشتوتگارت و ورزشگاه مونگراشدورفر کلن را در نظر گرفت.

تیم‌های شرکت کننده[ویرایش]

دوره نهایی مسابقه‌های جام ملت‌های اروپا۱۹۸۸.

تیم‌هایی که در دوره نهایی این جام شرکت داشتند:

بازی‌های دور نهایی[ویرایش]

در این دوره از مسابقات درگیری‌های خونین هواداران تیم‌های انگلیس، آلمان و هلند سر و صدای فراوانی به پا کرد، هفت کشور باید صعود می‌کردند و آلمان غربی هم به عنوان میزبان صعود کرده بود. تیم‌ها باید در مرحله مقدماتی صدرنشین گروه می‌شدند. انگلیس یکی از تیم‌های صعودکننده بود. حضور انگلیس با اعتراضاتی همراه شد چون باشگاه‌های انگلیسی به دلیل نقش طرفداران انگلیس در فاجعه هیسل از سال ۱۹۸۵ تا سال ۱۹۹۰ از حضور در رقابت‌های اروپایی محروم شده بودند. در این دوره از رقابت‌ها هیچ بازیکنی اخراج نشد، هیچ دیداری به وقت اضافی و پنالتی کشیده نشد و تمامی دیدارها گل داشتند. از شگفتی‌های دیگر این دوره باخت‌های تیم انگلیس بود که هر سه بازی گروه B را باخت: یک بر صفر مقابل ایرلند با مربی‌گری جکی چارلتون (که با انگلیس فاتح جام جهانی شده بود!)، و دو باخت سه بر یک مقابل شوروی و هلند که مارکو فان باستن در بازی آخر هت‌تریک کرد. هلندی‌ها ایرلند را با گل ویم کیفت یک بر صفر بردند و پس از شوروی صعود کردند. شوروی (شاگردان والری لوبانفسکی) با ایرلند یک بر یک به تساوی رسید و هلند را یک بر صفر برد.

بازیها[ویرایش]

مونیخ گلزن کرشن هامبورگ فرانکفورت
استادیوم المپیک مونیخ استادیوم پارک استادیوم فولکس وال استادیوم
ظرفیت: ۶۹٬۰۰۰ ظرفیت: ۶۲٬۰۰۰ ظرفیت: ۶۱٬۲۰۰ ظرفیت: ۶۱٬۰۰۰
Olympiastadion Muenchen.jpg Parkstadion 1998-09-12.jpg AOL Arena.jpg
دوسلدورف هانوفر اشتوتگارت کلن
رین اشتاین نیدراشتاین نکراشتاین مونگراستورفر
ظرفیت: ۵۵٬۸۵۰ ظرفیت: ۵۰٬۴۲۳ ظرفیت: ۵۰٬۰۰۰ ظرفیت: ۴۷٬۰۰۰
Altes Rheinstadion.jpg Gottlieb-Daimler-Stadion Stuttgart innen.JPG RheinEnergieStadion Köln 001.jpg

داوران[ویرایش]

دیدارهای نیمه نهایی[ویرایش]

دیدار نیمه‌نهایی در هامبورگ را آلمان غربی نایب قهرمان جام جهانی ۸۶ مکزیک (به مربی‌گری مجدد فرانس بکن باوئر) در مقابل هلند انجام داد. فرصتی برای هلند برای جبران شکست فینال جام جهانی ۱۹۷۴ در خاک آلمان. ابتدا لوتار ماتئوس در دقیقه ۵۵ از روی نقطه پنالتی گل زد، اما هلند ۱۹ دقیقه بعد با پنالتی رونالد کومان بازی را به تساوی کشاند. سپس فان‌باستن در دقیقه ۸۸ با ضربه‌ای دیدنی آیکه ایمل را مغلوب کرد. در دیگر دیدار نیمه‌نهایی، شوروی مقابل ایتالیا (به مربیگری آزلیو ویچینی) در اشتوتگارت بازی کرد و گل‌های گنادی لیتوچنکو و اولگ پروتاسوف برای برد شوروی و رسیدن آن‌ها به چهارمین فینالشان کافی بود.

فینال مسابقات[ویرایش]

گل‌های دیدنی رود گولیت و مارکو فان‌باستن، و مهار پنالتی از سوی هانس فان بروکلن باعث قهرمانی هلند شد. هلندی‌ها سال‌های زیادی بود که شایسته قهرمانی در تورنمنت‌های بزرگ بودند و سرانجام در این تورنمنت آن را به دست آوردند. در ورزشگاهی که یوهان کرویف و هم‌تیمی‌هایش یک فینال جام جهانی را باختند و حالا سراسر نارنجی رنگ بود، تیم رینوس میشل که برپایه استعدادهای بی‌نظیر گولیت، فرانک ریکارد و فان‌باستن ساخته شده بود سرانجام خاطره فینال جام جهانی ۱۹۷۴ را پاک کرد. فان‌باستن روی کرنری در دقیقه ۳۲ سانتر اروین کومان را به گولیت داد تا او رینات داسایف را با ضربه سری استادانه مغلوب کند. سپس هشت دقیقه به پایان دیدار مانده بود که پاس آرنولد مورن با شوتی خیره‌کننده از فان‌باستن همراه شد. شوت فان‌باستن از بسته‌ترین زاویه ممکن وارد دروازه رینات داسایف کاپیتان شوروی شد که از این ضربه دچار حیرت شده بود. شوروی بلافاصله دست به حمله زد و سه دقیقه بعد ضربه ایگور بلانوف به تیر دروازه برخورد کرد و فان بروکلن با آشفتگی یک پنالتی به حریف داد. اما خود او ضربه بلانوف را گرفت. هلند اولین قهرمانی بزرگ خود را به دست آورد. مربی این تیم تئوریسن بزرگ تاریخ فوتبال رینوس میشل بود که در سال ۱۹۷۴ نیز مربی تیمی بود که ستاره آن یوهان کرویف محسوب می‌شد. مارکو فان باستن با ۵ گل بهترین گلزن بازی‌ها و ستاره اول جام بود.

نتایج[ویرایش]

دور اول[ویرایش]

All times local (CEST)

گروه اِی[ویرایش]

Team Pld W D L GF GA GD Pts
 آلمان غربی ۳ ۲ ۱ ۰ ۵ ۱ ۵
 ایتالیا ۳ ۲ ۱ ۰ ۴ ۱ ۵
 اسپانیا ۳ ۱ ۰ ۲ ۳ ۵ −۲ ۲
 دانمارک ۳ ۰ ۰ ۳ ۲ ۷ −۵ ۰


تماشاگران: ۶۲٬۵۵۲
آلمان غربی ۱ – ۱ ایتالیا
Brehme گل '۵۵ Report Mancini گل '۵۲

تماشاگران: ۶۰٬۳۶۶
دانمارک ۲ – ۳ اسپانیا
Laudrup گل '۲۴
Povlsen گل '۸۲
Report Míchel گل 
Butragueño گل '۵۲
Gordillo گل '۶۷

آلمان غربی ۲ – ۰ دانمارک
Klinsmann گل '۱۰
Thon گل '۸۵
Report

Waldstadion, Frankfurt
تماشاگران: ۵۱٬۷۹۰
ایتالیا ۱ – ۰ اسپانیا
Vialli گل '۷۳ Report

تماشاگران: ۷۲٬۳۰۸
آلمان غربی ۲ – ۰ اسپانیا
Völler گل '۲۹، '۵۱ Report

تماشاگران: ۵۳٬۹۵۱
ایتالیا ۲ – ۰ دانمارک
Altobelli گل '۶۷
De Agostini گل '۸۷
Report

گروه بی[ویرایش]

Team Pld W D L GF GA GD Pts
 اتحاد جماهیر شوروی ۳ ۲ ۱ ۰ ۵ ۲ ۵
 هلند ۳ ۲ ۰ ۱ ۴ ۲ ۴
 جمهوری ایرلند ۳ ۱ ۱ ۱ ۲ ۲ ۰ ۳
 انگلستان ۳ ۰ ۰ ۳ ۲ ۷ −۵ ۰


تماشاگران: ۵۱٬۵۷۳
انگلستان ۰ – ۱ جمهوری ایرلند
Report Houghton گل 

تماشاگران: ۶۰٬۰۰۰
هلند ۰ – ۱ اتحاد جماهیر شوروی
Report Rats گل '۵۲

تماشاگران: ۶۳٬۹۴۰
داور: Paolo Casarin (Italy)
انگلستان ۱ – ۳ هلند
Robson گل '۵۳ Report van Basten گل '۴۴، '۷۱، '۷۵

تماشاگران: ۳۸٬۳۰۸
جمهوری ایرلند ۱ – ۱ اتحاد جماهیر شوروی
Whelan گل '۳۸ Report Protasov گل '۷۴

Waldstadion, Frankfurt
تماشاگران: ۵۳٬۰۰۰
انگلستان ۱ – ۳ اتحاد جماهیر شوروی
Adams گل '۱۶ Report Aleinikov گل 
Mikhailichenko گل '۲۸
Pasulko گل '۷۳

جمهوری ایرلند ۰ – ۱ هلند
Report Kieft گل '۸۲

نتایج یک چهارم نهایی[ویرایش]

  نیمه‌پایانی پایانی
             
21 June – هامبورگ (ورزشگاه ای‌ام‌تچ آرنا)
  آلمان غربی ۱  
  هلند ۲  
 
25 June – مونیخ (Olympiastadion)
      هلند ۲
    اتحاد جماهیر شوروی ۰
22 June – اشتوتگارت (Neckarstadion)
  ایتالیا ۰
  اتحاد جماهیر شوروی ۲  


نیمه نهایی[ویرایش]

تماشاگران: ۶۱٬۳۳۰
داور: Ioan Igna (Romania)
آلمان غربی ۱ – ۲ هلند
Matthäus گل '۵۵ (pen.) Report R. Koeman گل '۷۴ (pen.)
van Basten گل '۸۸


تماشاگران: ۶۱٬۶۰۶
اتحاد جماهیر شوروی ۲ – ۰ ایتالیا
Lytovchenko گل '۵۸
Protasov گل '۶۲
Report

فینال[ویرایش]

تماشاگران: ۷۲٬۳۰۸
اتحاد جماهیر شوروی ۰ – ۲ هلند
Report Gullit گل '۳۲
van Basten گل '۵۴

آمار[ویرایش]

بهترین گلزنان جام[ویرایش]

۵ گل
۲ گل
۱ گل

بازیکن برتر[ویرایش]

مارکو فان‌باستن به عنوان ذخیره جانی بوسمن به آلمان رفت، اما به عنوان فوق ستاره‌ای جهانی برگشت چرا که گل‌های فوق‌العاده‌ای زد. فان‌باستن در بازی اول هلند مقابل شوروی در دقیقه ۳۳ به عنوان بازیکن جانشین به میدان رفت و با ضربه سر توپ را به تیر دروازه حریف زد. او با هت‌تریک‌اش انگلیس را نابود کرد و گل دیرهنگام او آلمان غربی را غرق کرد. او سپس در فینال هم آن بازی مشهور را انجام داد.

بازی برتر[ویرایش]

هنگامی که هلند و آلمان با هم بازی می‌کنند همیشه بحث و جدل فراوانی درمی‌گیرد و دیدار نیمه‌نهایی آن‌ها در سال ۱۹۸۸ هم مستثنی نبود. هلندی‌ها این بازی را در آخرین لحظات دو بر یک بردند و اولین برد خود مقابل آلمانی‌ها در ۳۲ سال را به دست آوردند و انتقام فینال جام جهانی در مونیخ که ۱۴ سال قبل‌تر بود را گرفتند.

منابع[ویرایش]