ایمنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ایمنی(به انگلیسی: Safety) یکی از پرکاربردترین واژه‌هایی است که در رابطه با انسان و در زمینه‌هایی چون پزشکی، صنعت و مواردی از این قبیل استفاده می‌شود. ایمنی شاخه‌ای از علم است که به تجزیه و تحلیل عوامل مخاطره‌آمیز می‌پردازد و آنرا آنالیز کرده و راهکارهای کنترل و کاهش آنرا پیگیری می‌کند. حوادث ناشی از کار به حدی از نگران کنندگی رسیده، که تبعات انسانی و اقتصادی آن مانعی جدی بر سر راه توسعه کشور به حساب می آید. اما سؤال اینست، که چگونه می توان این مسئله را به دغدغه شماره یک تصمیم گیران و فعالان اجرایی کشور تبدیل کرد؟[۱]

صنعت[ویرایش]

تاکنون تعاریف بسیاری برای واژه ایمنی به کار رفته شده، برخی از این تعاریف به شرح زیر است:

  1. وضعیتی است که در آن ریسک‌های ارزیابی شده، مورد قبول واقع می‌شوند.
  2. عبارت است از میزان یا درجه دور بودن از خطر .[۲]
  3. رهایی از ریسک غیرقابل قبول یک خطر.

در استاندارد ISO8402:1992 واژه ایمنی به صورت زیر تعریف شده است:

حالتی که در آن احتمال خطر، آسیب (به اشخاص) یا خسارت مادی، به میزان قابل قبول محدود شده باشد.[۳]

  1. حفاظت نسبی در برابر خطر:

ایمنی به طور صد در صد و مطلق وجود ندارد و عملاً هم هیچگاه حاصل نخواهد شد، از این روست که گفته می‌شود ایمنی حفاظت نسبی در برابر خطرات است.
یک مکان، یک کار معین یا یک دستگاه زمانی ایمن انگاشته می‌شود که احتمال خطر مرگ، مجروح شدن یا ابتلا به بیماری برای کسانی که در آنجا بوده یا با آن دستگاه کار می‌کنند در حد قابل قبول پایین باشد. البته باید به موارد دیگری همچون آسیب به محیط زیست و آسیب به دستگاه و موارد دیگر هم اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

  1. http://tehranhse.com/news/hse-news/page20/lang/Fa.aspx
  2. ا. محمد فام " مهندسی ایمنی " فن آوران، چاپ چهارم، 1386
  3. ISO8402:1992