مسترکارت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مسترکارت
نوعسهامی عام
ISINUS57636Q1040 ویرایش در ویکی‌داده
صنعتخدمات مالی
بنا نهاده۱۹۶۶
دفتر مرکزیایالات متحده آمریکا نیویورک، ایالات متحده
محدودهٔ فعالیتجهانی
افراد کلیدیآجایپال سینگ بانگا
(مدیرعامل)
ریچارد هایتورنتویت
(رئیس هیئت مدیره)
محصولاتکارت اعتباری
نظام پرداخت
درآمد ۱۲٫۴ میلیارد دلار (۲۰۱۸)[۱][۲]
سود خالص ۳٫۴ میلیارد دلار (۲۰۱۸)[۲]
مجموع دارایی ۲۱٫۳ میلیارد دلار (۲۰۱۸)[۲]
تعداد کارکنان۱۳٫۴۰۰ نفر (۲۰۱۸)
وبگاه

مسترکارت، (به انگلیسی: MasterCard) ابرشرکت خدمات مالی آمریکایی چندملیتی است، که در زمینه ارائه خدمات کارت‌های اعتباری، کارت‌های نقدی و مدیریت سامانه‌های پرداخت بانکی فعالیت می‌کند.

دفتر مرکزی این ابرشرکت در شهر پورچِیس، نیویورک قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود. مستر کارت در سال ۲۰۱۸ در فهرست فرچون ۵۰۰ در رتبه ۲۳۶ از بزرگترین شرکت‌های آمریکا قرار داشت.[۳]

تاریخچه

ریشه‌های تأسیس مسترکارت به شکل‌گیری کارت‌های اعتباری با برند مسترکارت، در ابتدای دهه ۱۹۶۰ بازمی‌گردد. نخستین صادرکنندگان کارت‌های اعتباری مسترکارت، بانک یونایتد کالیفرنیا، بانک ملی کروکر، بانک ولز فارگو و بانک کالیفرنیا بودند. در سال ۱۹۶۶ انجمنی از ۴ بانک مذکور مستقر در کالیفرنیا تحت عنوان انجمن کارت بین‌بانکی (به انگلیسی: Interbank Card Association) شکل گرفت. در پی پیوستن بانک مارین میدلند مستقر در نیویورک، به این انجمن، نام آن به مستر شارژ تغییر پیدا کرد. در سال ۱۹۶۸ شبکه کارت‌های مستر فعالیت‌های بین‌المللی خود را با امضای مشارکتی با شبکه اروپایی یوروکارت آغاز نمود. در سال ۱۹۶۹ سیتی‌بانک نیز به این انجمن پیوست و شبکه گسترده کارت‌های خود بنام (به انگلیسی: Everything Card) را در شبکه مستر شارژ ادغام نمود. در سال ۱۹۷۲ شبکه اکسس که در بریتانیا مستقر بود نیز به شبکه مستر شارژ پیوست.

در سال ۱۹۷۹ به‌طور رسمی نام مستر شارژ به مسترکارت تغییر پیدا کرد. در ۱۹۹۰ مسترکارت اقدام به خریداری شبکه اکسس کارت که گسترده‌ترین شبکه یکپارچه کارت‌های اعتباری بریتانیا بشمار می‌آمد را خریداری و در خود ادغام کرد. در سال ۲۰۰۲ مسترکارت اقدام به خریداری یوروپِی اینترنشنال نمود، که یکی از ۲ شبکه گسترده کارت‌های اعتباری اروپا بشمار می‌آمد و در سال ۲۰۱۰ نیز بزرگترین شبکه پرداخت بریتانیا بنام دیتاکش را تصاحب نمود.

این ابرشرکت در سال ۲۰۱۲ شبکه کارت‌های اعتباری خود را باز هم توسعه داد و بخش خاورمیانه خود را راه‌اندازی کرد. ابرشرکت مسترکارت در سال ۲۰۱۴ با خریداری شرکت پین‌پوینت، به بازار پرداخت‌های استرالیا نیز وارد شد. امروزه ابرشرکت مسترکارت دارای عملیات در ۲۱۰ کشور جهان می‌باشد. در سال ۲۰۱۶ و در پی فشارهای سازمان تجارت جهانی، دولت چین به شرکت‌های بین‌المللی ارائه خدمات پرداخت، از جمله مستر کارت و ویزا کارت، اجازه ورود به بازار چین را واگذار نمود.[۴]

کسب‌وکار

شیوه کسب درآمد ابرشرکت مسترکارت به این صورت است، که از طریق پردازش پرداخت‌های بین بانکی بازرگانان و نیز از راه صدور کارت‌های اعتباری به بانکها یا اتحادیه‌های اعتباری که از خریداران یا استفاده کنندگان از نام تجاری "مسترکارت" برای خرید انواع کالا یا خدمات، به صورت دبیت کارت یا کردیت کارت استفاده می‌کنند، درآمد کسب می‌نماید.

برند

ابرشرکت مسترکارت در ابتدای فعالیت به نام مستر شارژ شناخته می‌شد، که چندین بانک کالیفرنیا این کارت را برای مشتریان خود ارائه می‌کردند. مهم‌ترین رقیب مسترکارت در ابتدای فعالیت شرکت بانک‌آمریکارت بود، که توسط بانک مرکزی آمریکا صادر می‌گردید. بانک‌آمریکارت بعدها به ویزا کارت تغییر نام داد و امروزه توسط ابرشرکت ویزا صادر می‌شود.

سهام‌داران

مسترکارت از سال ۲۰۰۶ به یک ابرشرکت سهامی عام چندملیتی تبدیل شد. پیش از ارائه عمومی سهام آن، مسترکارت به صورت یک شرکت تعاونی فعالیت می‌کرد، که متعلق به بیش از ۲۵ هزار مؤسسه مالی بود.[۵]

تبلیغات و اسپانسری مستر کارت

برچسب تبلیغاتی فعلی مسترکارت “بی بها یا priceless” است. شعار مرتبط با این ابرشرکت بدین معنی است که چیزهایی وجود دارد که با پول نمی توان آنرا خرید. کمپین بی بها مسترکارت امروزه هم برای کارت های اعتباری و هم کارت های نقدی این ابرشرکت استفاده می شود.

آنها همچنین از توضیحات Priceless برای تبلیغ محصولاتی مانند سایت “سفر بی بها یا priceless travel” خود استفاده می کنند که دارای خدمات و پیشنهادهایی برای دارندگان کارت های مسترکارت است.

سامانه priceless یا بی بها

نخستین تبلیغات بی بها در مسابقات جهانی بیسبال 1997 اجرا شد و همچنین تبلیغات مختلفی در تلویزیونی، رادیو و نشریات چاپی قرار گرفت. مسترکارت priceless را به عنوان یک علامت تجاری ثبت کرد. بازیگر نقش بیلی کروودپ صداپیشه در بازار ایالات متحده است.

ایده و مفهوم اصلی این کمپین از آژانس تبلیغاتی مک کان اریکسون (همانگونه که در سال 1997 نامگذاری شده است) ناشی می شود. هدف این کمپین جلوه کردن مسترکارت به عنوان یک ابرشرکت ارائه دهنده کارت اعتباری با حس دوستانه، طنز و همچنین پاسخ دادن به نگرانی مردم است که همه چیز در حال کالایی شدن بوده و مردم بیش از حد مادی گرا هستند.

مسترکارت حامی رویدادهای مهم ورزشی و تیم های مختلف در سراسر جهان است. این موارد شامل راگبی نیوزلند، ام ال بی، لیگ قهرمانان یوفا و Arnold Palmer PGA Tour است. پیش از این، این ابرشرکت همچنین از جام جهانی فیفا حمایت می کرد اما پس از تسویه حساب در دادگاه، قرارداد خود را پس گرفت و رقیب آن، ویزا، در سال 2007 این قرارداد را به دست آورد.

در سال 1997، مسترکارت حامی اصلی تیم فرمول یک مسترکارت لولا بود، که از فصل 1997 فرمول یک پس از اولین مسابقه خود به دلیل مشکلات مالی کنار رفت. این ابرشرکت همچنین با تیم ملی فوتبال برزیل و کوپا لیبرتادورس قرارداد اسپانسری دارد.

آمار

دو نمونه کارت اعتباری مربوط به مسترکارت و ویزا

آمار شمار مکان‌های ارائه دهنده و میزان درآمد سالانه ۳ شرکت فعال در زمینه خدمات کارت‌های اعتباری در سال ۲۰۱۰:

نام تعداد شعبه گردش مالی
مسترکارت ۶۷ شعبه ۱۱،۷ میلیارد دلار
ویزا کارت ۱۸ شعبه ۲۴،۹ میلیارد دلار
آمریکن اکسپرس ۵۲ شعبه ۱۳،۹ میلیارد دلار

جستارهای وابسته

پانویس

  1. «UNITED STATES SECURITIES AND EXCHANGE COMMISSION».
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «گزارش سال مالی شرکت ۲۰۱۳». سایت رسمی مسترکارت.
  3. «MasterCard». وب‌سایت رسمی مسترکارت.
  4. ورود مستر کارت و ویزا کارت به بازار چین، خبرگزاری رویترز.
  5. Jay Loomis (June 28, 2006). "MasterCard changing name". The Journal News.

منابع

پیوند به بیرون

مسترکارت و تفاوت آن با ویزا کارت