باغداسار دبیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

باغداسار دبیر (ارمنی: Պաղտասար Դպիր; انگلیسی: Paghtasar Dpir) زاده ۷ ژوئن ۱۶۸۳ – درگذشته ۱۷۶۸) شاعر، نقاش، موسیقیدان و دانشمند پرآوازهٔ ارمنی در سده هجدهم میلادی بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

باغداسار دبیر در ربع آخر سده ۱۷ (میلادی) در قسطنطنیه تولد یافت. در میان آثار این شاعر، غزل‌هایش از اهمیت فراوانی برخوردارند و بسیاری از آن‌ها توسط مردم بصورت تصنیف خوانده شده است. سبک و بیان شعری باغداسار دبیر مستقل و خود ویژه است و پس از او هیچ شاعری به شیوهٔ او نسروده است.

در اشعار اجتماعی باغداسار دبیر اوضاع تاریخی و مناسبات اجتماعی دوران وی بازتاب یافته است. شاعر که شاهد ستم ملی و اجتماعی و رنج هم میهنانش زیر یوغ اسارت «ترکان عثمانی» و «شاهان ایرانی» بود، از رنج‌ها و دردهای همنوعانش به مثابهٔ وجدان بیدار زمانه، دردمند و آزرده گردیده و شعرهایش را به فریاد برضد بی عدالتی و ستم، بدل کرده است.

دستور زبان دو جلدی او از شهرت فراوانی برخوردار بوده است. از وی اشعار بسیاری بجا مانده است. مجموعه اشعار «سرودنامه کوچک بادغداسار دبیر» در سال ۱۷۲۳ میلادی منتشر شد.

باغداسار در شعری راجع به خود می‌نویسند:

«غریبم، از وطنم دور شده‌ام،

دوست محبوب و بی همتایم را گم کرده‌ام،

شب‌ها در رؤیا و روزها در قلب من جای دارد.»

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Paghtasar Dpir». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵.
  • نوری‌زاده، احمد. تاریخ و فرهنگ ارمنستان. نشر چشمه، پائیز ۱۳۷۶. ۵۹۷–۵۹۶. شابک ‎۹۶۴-۶۱۹۴-۵۵-۹. 
  • Agop Hacikyan, Gabriel Basmajian, Edward S. Franchuk, Nourhan Ouzounian (2005). The Heritage of Armenian Literature, From the Eighteenth Century to Modern Times III. Detroit, MI: Wayne State University Press. p. 128. ISBN 0-8143-3221-8. 
  • باغداساریان، ادیک. تاریخ ادبیات ارمنی (بخش ششم). فصلنامه آپاگا، شماره ۴۷، صفحه ۷–۶.