میساک متسارنتس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میساک متسارنتس
Misak Metsarents.jpg
نام اصلی میساک گاراپتی متساوریان
زادروز ۱۱ ژوئیهٔ ۱۸۸۶(۱۸۸۶-07-۱۱)
روستای پینگیان، آکن، ارمنستان غربی
مرگ ۴ ژوئیه ۱۹۰۸ میلادی (۲۱ سال)
کنستانتینوپول، امپراتوری عثمانی
(بیماری سل)
ملیت ارمنستان ارمنی
پیشه شاعر
آرامگاه میساک مِتسارنْتْس

میساک کاراپتی متسارنتس (ارمنی: Միսաք Կարապետի Մեծարենց; انگلیسی: Missak Medzarents; زاده ۱۱ ژوئیهٔ ۱۸۸۶ - درگذشته ۴ ژوئیه ۱۹۰۸) از شاعران نامی کشور ارمنستان بود.

زندگینامه[ویرایش]

میساک کاراپتی متساتوریان، متخلص به (میساک متسارنتس)، شاعر و نویسنده، در سال ۱۸۸۶م در روستای «بینگیان» از توابع خارپرت، در ارمنستان غربی متولد شد.

پس از گذراندن تحصیلات اولیه وارد کالج شبانه «آناتولیا» شد. در سال ۱۹۰۱م دوره این کالج را به پایان برد و در آموزشگاه مرکزی «قالاتیا» استانبول به تحصیلات عالی پرداخت اما در سال ۱۹۰۵م به علت ابتلاء به بیماری سل، آموزشگاه را ترک کرد و در سال ۱۹۰۸م درگذشت.

افکار و سبک شعری میساک کاراپتی[ویرایش]

میساک کاراپتی، از برجسته ترین و استثنائی ترین چهره‌های ادبیات ارمنی در اوائل سده بیستم است و نقش عظیمی در تلطیف و اعتلای غزل سرائی ادبیات ارمنستان غربی که پس از پتروس دوریان، مدت سی سال درجا زده و دوره فترت را می‌گذراند، داشت.

علاوه بر دو مجموعه شعر، مجموعه‌ای از مقالات ادبی و سخنرانی‌های متسارنتس پیرامون ادبیات و ده‌ها شعر و نثر شعر گونه دیگر از وی به یادگار مانده است.

از ویژگی‌های چشمگیر شعر متسارنتس، نگاه اندوهناک و سوگوارانه اما سرشار از عشق و خوش بینی شاعر به هستی و انسان و طبیعت است. متسارنتس در شعرش از توجه به زندگی اجتماعی انسان به ویژه زندگی روستا و زندگی پر زحمت اما پاک و ساده دلانه روستائی نیز غفلت نورزیده است.

شعری از میساک کاراپتی به نام (بیا)[ویرایش]

بیا که زندگانی تلخم آرامش گیرد بیا و مرا امید را و نوازش را بچشان
بیا. روزی خواهد آمد و جانت افسوس خواهد خورد از گریز شتابناک این رویای درخشنده
بیا! شاید که به فردا تو پژمردی و شاید که جان من از تبی افسرد و مرد
احساس‌های ستایش من را تبه مکن! بگذار که شعله‌های زلال نگاهت را بنوشم من
بیا! نزدیک شو! گل پر طراوت زندگی ام بگذار در بوسه‌ای از یاد برم، هر آنچه را که هست
آه... که این زندگانی زیبا چه خاموش و خالی ست بیا و کسالت جانم را بگداز
مرا در رویای تابناکی مدفون کن! نوازش‌های باکره قلبت را برایم ارمغان آور!

آثار[ویرایش]

  • ترانه‌های تازه (۱۹۰۷)
  • رنگین کمان (۱۹۰۷)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]