درنیک دمیرچیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
درنیک دمیرچیان
نام اصلی درنیک کاراپتی دمیرچیان
Դերենիկ Կարապետի Դեմիրճյան
زادروز ۶ فوریهٔ ۱۸۷۷
آخالکالاکی، امپراتوری روسیه
مرگ ۶ دسامبر ۱۹۵۶ میلادی (۷۹ سال)
ایروان، ارمنستان
ملیت ارمنستان ارمنی
رویدادهای مهم عضو فرهنگستان علوم ارمنستان شوروی
پیشه شاعر، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، مترجم
سال‌های نویسندگی دهه ۱۸۹۰-۱۹۵۶
نمایشنامه‌ها "Vardanank", "Nazar the Brave", etc.
فرزندان Vahe
دانشگاه دانشگاه ژنو

درنیک دمیرچیان (ارمنی: Դերենիկ Դեմիրճյան؛ ۶ فوریهٔ ۱۸۷۷ – ۶ دسامبر ۱۹۵۶) یک شاعر، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، مترجم اهل ارمنستان بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

دمیرچیان در ۶ فوریه ۱۸۷۷، در آخالکالاکی در جایی که اکنون در جاواختی، جنوب گرجستان است به دنیا آمد. پس از تکمیل نمودن تحصیلات ابتدایی در تفلیس، وی عضو گروه ادبی ارامنه ورناتون شد، بدینسان نامیده می‌شد زیرا اعضای آن در طبقه پنجم سکونتگاه شاعر هوهانس تومانیان ملاقات می‌کردند. دمیرچیان اولین کتاب شعر خویش را در سال ۱۸۹۹ به چاپ رسانید؛ و سپس پس از سال‌ها در تفلیس، در سال ۱۹۲۵ در ایروان ساکن شد.

در طی دهه ۱۹۲۰ چند نمایش‌نامه از وی تهیه شد که مهمترین آنها «نازار شجاع» (Քաջ Նազար)، یک کمدی «ژنده پوش ثروتمند» درباره یک شخص فولکلوریک است برمبنای مجموعه ای از بیش ۶۰ منبع توسط شاعر تومانیان جمع آوری شده است. اولین اجرای نازار شجاع در سال ۱۹۲۴ بود. متعاقباً اجراهای حرفه‌ای از آن در ایروان، تفلیس و باکو تهیه شد. از آن یک اپرا و دیرتر در سال ۱۹۴۰ فیلمی ساخته شد. دمیرچیان از آن به عنوان نمایشنامه‌ای برای کودکان بزرگسان و بزرگسالان کودکسان توصیف کرده است.

از میانه دهه ۱۹۲۰ علاوه بر نگارش نمایش‌نامه، دمیرچیان شروع به نگارش و چاپ دیگر سبک‌های نثر شامل داستان‌های کوتاه، رمان‌ها و داستان‌های کودکان نمود؛ و قابل توجه‌ترین کار وی "واردانانک" (بخش‌های ۱ و ۲، ۴۶-۱۹۴۳، دومین ویرایش ۱۹۵۱)، یک رمان وطن پرست به یادماندی است که به جنگ آزادی‌خواهی ارامنه در سده ۵ میلادی اختصاص داده شده است.

او همچنین به عنوان یک مترجم از زبان روسی شناخته می‌شود؛ ترجمه وی از ارواح مردهٔ نیکلای گوگول دمیرچیان به فعالیت و چاپ تا زمان مرگش در ۶ دسامبر ۱۹۵۶ ادامه داد. در سال ۱۹۸۰ جایزه ادبی دولتی درنیک دمیرچیان برای نثر در ارمنستان شوروی بنیانگذاری شد. موزه خانه درنیک دمیرچیان از سال ۱۹۷۷ در شهر ایروان فعالیت می‌کند، خانه‌ای که وی بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۵۶ در آنجا زندگی می‌کرد

او به عنوان حامی حقوق انسان‌ها شناخته می‌شد. او مؤلف «سرزمین پدری» (۱۹۳۹)، «مسروپ ماشتوتس» (۱۹۵۶) و سایر کتاب‌ها می‌باشد. در سال ۱۹۵۳ به عضویت «فرهنگستان علوم جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی» برگزیده شد.

درنیک در گورستان مرکزی ایروان به خاک سپرده شده است.

جوایز[ویرایش]

وی برنده جوایزی همچون درجه لنین شده است.

نمایشنامه‌ها[ویرایش]

  • Nazar the Brave (Քաջ Նազար), ۱۹۱۲ نازار شجاع
  • Vasak, ۱۹۱۴ واساک
  • National Disgrace (Ազգային Խայտառակություն), ۱۹۱۹ رسوایی ملی
  • Judgement (Դատաստան), ۱۹۲۲
  • The Song of Victorious Love (Հաղթական Սիրո Երգը), ۱۹۲۷ ترانه عشق پیروز
  • Phosphoric Ray (Ֆոսֆորային Շող), ۱۹۳۲ اشعه فسفری
  • Captain (Կապիտան), ۱۹۳۸ کاپیتان
  • Fatherland (Երկիր Հայրենի), ۱۹۴۱ سرزمین پدری
  • Wealthy Hovhannes (Մեծատուն Հովհաննես) هووهانس ثروتمند
  • Napoleon Korkotyan
  • Comrades (Ընկերները) دوستان

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]