لوون شانت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از لئون شانت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لوون شانت
Levon Shant.jpg
نام اصلی
لوون سقوپوسیان
Լևոն Սեղբոսյան
زاده۶ آوریل ۱۸۶۹
کنستانتینوپول، امپراتوری عثمانی
درگذشته۲۹ نوامبر ۱۹۵۱ (۸۲ سال)
بیروت، لبنان
پیشهشاعر، رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس
ملیتارمنستان ارمنی
تمبری از ارمنستان با تصویر لوون شانت

لوون شانت (ارمنی: Լևոն Շանթ‎; انگلیسی: Levon Shant‎; زاده ۶ آوریل ۱۸۶۹ - درگذشته ۲۹ نوامبر ۱۹۵۱) شاعر، رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس ارمنی بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او عضو مادام العمر فدراسیون انقلابی ارمنی بود و عضو انجمن اتحادیه دانشجویی شاانت است. وی تا سال ۱۸۸۴ در مدرسه ارمنی در اسکاتاری (اسکدار) تحصیل کرد و سپس تا سال ۱۸۹۱ به حوزه علمیه گوروجیان در اچمیادزین رفت. وی برای تدریس و نوشتن به قسطنطنیه بازگشت. نخستین اثر ادبی وی توسط روزنامه هایرنیک در آن شهر در سال ۱۸۹۱ پذیرفته شد. وی در سال ۱۸۹۳ به مدت شش سال برای تحصیل علم، روانشناسی کودک، آموزش، ادبیات و تاریخ در دانشگاه‌های لایپزیگ، جنا و مونیخ به آلمان رفت.[۱] پس از آن به قسطنطنیه بازگشت، جایی که به عنوان معلم به کار خود ادامه داد. به عنوان نویسنده، او به خاطر نمایشنامه‌هایش مشهور بود: هین آستوادسنر (خدایان باستان، ۱۹۰۸)، قیصر ("امپراطور"، ۱۹۱۴)، اینکادس بردی ایشخانوهین ("شاهزاده خانم قلعه افتاده"، ۱۹۲۱)، اوشین پیل (۱۹۲۹). وی یکی از معاونان پارلمان ارمنستان در دوره جمهوری بود و در آوریل ۱۹۲۰ هیاتی را برای مذاکره با رژیم کمونیستی به مسکو هدایت کرد. وی پس از اتحاد جماهیر شوروی خود در سال ۱۹۲۱ ارمنستان را ترک کرد و در پاریس، قاهره و سرانجام در بیروت مستقر شد. وی یکی از بنیانگذاران انجمن فرهنگی هامازگائین در قاهره (۱۹۲۸) بود. سال بعد، وی از سال ۱۹۲۹ تا زمان مرگ، مدیر کالجی به نام Nshan Palandjian Djemaran در بیروت بود. او یکی از نویسندگان بسیاری که به دلیل دیدگاه‌های سیاسی در ارمنستان ممنوع هستند، بود. یک جلد از نمایشنامه‌های او به‌طور استثنایی در سال ۱۹۶۸ در ارمنستان شوروی منتشر شد. لوون شانت از نظر بسیاری به عنوان بزرگترین نمایشنامه نویس ارمنی شناخته می‌شود. نمایشنامه‌های او "امپراتور" و "خدایان باستان" در یکی از دراماهای ارمنی است که به نمایش درآمده است. دومی در سال ۱۹۱۳ پیش از نمایش در تفلیس در دنیای ادبیات انقلابی ایجاد کرد. این نمایشنامه به انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی، فرانسوی و روسی ترجمه شد و این کار توسط کنستانتین استانیسلاوسکی در سال ۱۹۱۷ کارگردانی شد.[۲]


آثار[ویرایش]

  • مرد «من» (‎ «Եսի մարդը‏») ۱۹۰۱
  • برای کسی دیگر («‎Ուրիշի համար‏»)، ۱۹۰۳
  • در راه («‎Ճամբուն վրայ‏»)، ۱۹۰۴
  • خدایان باستان («‎Հին աստուածներ‏»)، ۱۹۰۸
  • شاهزاده دژ شکست‌خورده («‎Ինկած բերդի իշխանուհին‏»)
  • امپراتور («‎Կայսրը‏»)، ۱۹۱۶

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. (Agop J. Hacikyan (ed. The Heritage of Armenian Literature, vol. III. ص. ۶۴۲.
  2. "Levon Shant". Wikipedia. 2018-11-21.
  • Լևոն Շանթ at Avproduction.am
  • Bardakjian, Kevork B. (2000). A Reference Guide to Modernb Armenian Literature, 1500-1920. Detroit: Wayne State University Press. pp. 484–486.
  • Parlakian, Nishan; Cowe, S. Peter (2001). Modern Armenian Drama. New York: Columbia University Press. pp. 129–131.
  • Walker, Christopher J. (1990). The Survival of a Nation. Detroit: Wayne State University Press. pp. 47–446.
  • Hacikyan, A. J.; Basmajian, Gabriel; Franchuk, Edward S.; Ouzounian, Nourhan (2005). The Heritage of Armenian Literature: From the Eighteenth Century to Modern Times. Detroit: Wayne State University Press. pp. 480–483. ISBN 978-0-8143-3221-4.
  • Armenian Soviet Encyclopedia. 8. Yerevan. p. 448-49.

پیوند به بیرون[ویرایش]