سیمون جوغایتسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سیمون جوغایتسی
Simeon Jughayetsi (2).jpg
زادروز ۱۶۰۰–۱۵۹۵
جوغا،
مرگ ۲۷ فوریه ۱۶۵۷
ملیت ارمنی
پیشه فیلسوف

سیمون جوغایتسی (ارمنی: Սիմեոն Ջուղայեցի; (به لاتین: Simon Jułayestsi)) فیلسوف، زبان‌شناس، مدرس، نغمه‌سرا و فعال اجتماعی اهل ارمنستان در سده ۱۷ میلادی بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

سیمون جوغایتسی در اواخر سده شانزدهم میلادی در جلفای کهن در ارمنستان متولد شد. وی در سنین جوانی ۱۶۰۵ میلادی (۹۸۴ خورشیدی) توسط شاه عباس به ایران آورده شد. تحصیلات ابتدایی خود را در جلفای اصفهان گذراند. از سال ۱۶۲۰ (۹۹۹) به شاگردی رهبر روحانی و مدرس معروف خاچاطور کساراتسی پذیرفته شد و پس از اتمام تحصیلات با وی همکاری داشت. جوغایتسی در پاییز سال ۱۶۳۱ به جلفای اصفهان رفت و با تلاشی خستگی ناپذیر و به‌طور خودآموز به کسب معلومات پرداخت و به یکی از فضلای نامی وقت تبدیل شد. در سال ۱۶۳۷ (۱۰۱۶) به تدوین کتاب دستور زبان ارمنی همت گمارد که تا به امروز هم از آن استفاده می‌کنند. در دهه چهل سده هفدهم وی اثر دیگری به نام «کتاب منطق» نوشت. این کتاب که به عنوان بهترین و پرخواننده‌ترین کتاب درسی فلسفه و منطق در مدارس ارمنی تدریس می‌شود حاصل بیش از بیست سال زحمات طاقت فرسای اوست. وی در سال ۱۶۵۷ (۱۰۳۶) وفات یافت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Սիմեոն Ջուղայեցի». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ارمنی.
  • A. J. Hacikyan, Gabriel Basmajian, Edward S. Franchuk, Nourhan Ouzounian, ed. (2002). The Heritage of Armenian Literature volume II: From the sixth to the eighteenth century. Detroit: Wayne State University Press. ISBN 978-0-8143-3023-4.
  • «Սիմեոն Ջուղայեցի». armenianreligion.am. دریافت‌شده در ۱۸ مه ۲۰۱۷.
  • لازاریان، ژانت د (۱۳۸۲). دانشنامه ایرانیان ارمنی. تهران: انتشارات هیرمند. ص. ۱۱۷۰۱۱۶. شابک ۹۶۴-۶۹۷۴-۵۰-۳.