اورخان یکم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Osmanli-nisani.svg   
غازی سلطان اورخان خان اول
سلطان اورخان غازی
سلطان اورخان بیگ
سلطان امپراتوری عثمانی
غازی
بیگ
نگاره‌ای از سلطان اورخان اول
Tughra of Orhan.JPG
سلطنت ۱۳۲۶ - ۱۳۶۲
نام کامل اورخان یکم
زادهٔ ۱۲۸۱
زادگاه سوگوت
درگذشتهٔ ۱۳۶۲ (۸۰-۸۱ سال)
مدفون در بورسا، آرامگاه اورخان غازی
سلف عثمان یکم
خلف مراد یکم
همسر نیلوفر خاتون
آسپورچا خاتون
تئودورا خاتون
افتاندیسه خاتون
بایلون خاتون
ماریا خاتون
خاندان سلطنتی خاندان عثمانی
خاندان دودمان عثمانی
پدر عثمان یکم
والده سلطان مالحون خاتون
فرزندان سلیمان پاشا
مراد یکم
شاهزاده ابراهیم
شاهزاده خلیل
شاهزاده سلطان
شاهزاده قاسم
شاهزاده ایوب
فاطمه حاتون
خدیجه حاتون

اورخان یکم معروف به اورخان غازی یا اورخان بیگ پسر عثمان اول و دومین حاکم امپراتوری عثمانی بود که در سال‌های ۱۲۸۴ تا ۱۳۵۹ میلادی حکومت داشت. اورخان با ضرب سکه و خواندن خطبه‌های نماز جمعه به نام خود، خلافت خود را اعلام نمود. اورخان پس از رسیدن به سلطنت، به سوی دریای مرمره حرکت کرد و در سال ۱۳۲۸ میلادی با امپراتور آندرونیکوس سوم وارد جنگ شد، در این جنگ سپاه امپراتور بیزانس در پلکانون شکست خورد. اورخان سپس بخش عمده شبه‌جزیره نباره و سواحل خلیج نیکومدیا را تا یالووا در جنوب که شهرهای گبزه و اسکی‌شهر را شامل می‌شدند؛ تسخیر کرد و خود نیقیه را در سال ۱۳۳۱ میلادی، محاصره و اشغال نمود.

اورخان سرزمین‌های باقی‌مانده بیزانس در شمال غرب آناتولی را به تصرف خود درآورد که مهم‌ترین آن‌ها تصرف ایزمیت در سال ۱۳۳۷ میلادی و تصرف سکوتاری در سال ۱۳۳۸ بود. اورخان همچنین با تسلط بر قلمرو عمرخان در حوالی گوینوق، در دریای مرمره، و همچنین بر تمامی امیرنشین قراسی در غرب، موقعیت خود را تحکیم کرد.

سلطنت[ویرایش]

در سال ۷۲۶ هجری، عثمان در بستر مرگ خود زمین‌گیر شد. اورخان فرزند ارشد وی همراه۶ نفر از علماء، مشایخ و بزرگان هم‌رزم عثمان بر بالین وی حاضر شدند. سلطان عثمان که مردی دین‌دوست وعلاقه‌مند به عرفان بود با حضور ۶ نفر مورد اشاره به اورخان وصیت کرد که از شریعت مطهرهٔ اسلام دفاع و به عدل با مردم رفتار کند. او سپس وصیت کرد بعداز مرگ، جسدش را به شهر تازه فتح‌شدهٔ بورسا منتقل و در بورسا دفن کنند. چندی از وصیت وی نگدشت که جان به جان‌آفرین سپرد و بعد از دفن، دفتر ماترک وی را درکنار قبرش نگهداری کردند. مجموع دارایی وی یک استکان و قاشق و یک عدد نمکدان و یک دست لباس و یک دست لحاف و یک عمامه و چند شمشیر بود به‌اضافهٔ یک طبل و یک جفت تسبیح اهداییِ سلطان علاءالدین سلجوقی که بعد از فتح شهر قره‌حصار به وی هدیه شده‌بود. در سال ۷۲۶ و بعد از فوت عثمان، اورخان قدرت را به دست گرفت و برادرش علاءالدین معاونت او را پذیرفت و در سازماندهی ارتش عثمانی کارش را شروع کرد. اورخان به‌مدت ۳۵ سال، از سال ۷۲۶ تا ۷۶۱ ق قدرت را در دست داشت.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • شاو استانفورد. تاریخ امپراتوری عثمانی. ترجمهٔ محمود رمضان‌زاده. چاپ اول. مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۰.