محمد سوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Osmanli-nisani.svg   
غازی سلطان محمد خان ثالث
سلطان امپراتوری عثمانی
خادم الحرمین الشریفین
خلیفهٔ مسلمین
امیرالمؤمنین
پادشاه
فاتح هاچُوا
فاتح اِگِر
نگاره‌ای از سلطان محمد سوم
Tughra of Mehmed III.JPG
سلطنت ۱۶ ژانویه ۱۵۹۵–۲۱ دسامبر ۱۶۰۳
نام کامل محمد سوم
زادهٔ ۲۶ مه ۱۵۶۶
زادگاه مانیسا
درگذشتهٔ ۲۱ دسامبر ۱۶۰۳ (۳۷ سال)
مکان مرگ استانبول
مدفون در ایاصوفیه، فاتح، قسطنطنیه (امروزه استانبول)
سلف مراد سوم
خلف احمد یکم
همسر حلیمه سلطان
خندان سلطان
خاندان سلطنتی خاندان عثمانی
خاندان دودمان عثمانی
پدر مراد سوم
والده سلطان صفیه سلطان
فرزندان احمد یکم
مصطفی یکم

محمد سوم سیزدهمین سلطان امپراتوری عثمانی بود که در ۲۶ مه ۱۵۶۶ در مانیسا متولد شد. او اولین فرزند مراد سوم و معشوقه‌اش صفیه سلطان بود او چند ماه بعد از مرگ سلطان سلیمان خان متولد شد. سلطان محمد سوم از سال ۱۵۹۵ تا سال ۱۶۰۳ به مدت ۸ سال بر سرزمین عثمانی‌ها سلطنت کرد.

زمانی که پدرش در سال ۱۵۷۴ به سلطنت رسید او ۸ ساله بود. وی بسیار مورد علاقه مهرماه سلطان بود. محمد در سال ۱۵۸۳ برای آموزش به مانیسا فرستاده شد تا به عنوان ولیعهد بعد از مرگ پدر آمادگی لازم برای حکومت را داشته باشد ولی مادر او صفیه سلطان به عنوان همسر عقدی پدرش در استانبول در کنار همسرش ماند. محمد در سال ۱۵۹۵ با مرگ پدرش به سلطنت رسید و دستور اعدام ۱۹ برادر خود را صادر کرد و تمامی خواهرانش بجز خواهران تنی خود را تبعید کرد. محمد سوم در سال ۱۵۹۶ قلعه ارلو را تسخیر کرد و خاندان‌های هابسبورگ و ترانسیلوانیا را در نبرد مزوکرستیس شکست داد. او در سال ۱۶۰۳ حکم اعدام فرزند بزرگ خود شاهزاده محمود را صادر کرد و تنها چند ماه بعد در سال ۱۶۰۳ در سن ۳۷ سالگی از دنیا رفت و در مسجد ایاصوفیه دفن گردید.

خانواده[ویرایش]

همسران

پسران :

  • شاهزاده سلیم (۱۵۸۴–۱۵۹۷)
  • شاهزاده محمود (۱۵۸۵–۱۶۰۳)
  • شاهزاده جهانگیر (۱۵۸۶–۱۵۹۸)
  • شاهزاده سلیمان (۱۶۸۸–۱۶۰۲)
  • سلطان احمد یکم (۱۵۹۰–۱۶۱۷)
  • سلطان مصطفی یکم (۱۵۹۲–۱۶۳۹)

دختران

  • دلربا سلطان (۱۵۹۰–۱۶۲۴)
  • اسرا سلطان (۱۵۹۱–۱۶۳۵)
  • شاه سلطان (۱۵۹۷– ؟)

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، Mehmed III، ویکی‌پدیا انگلیسی دانشنامه آزاد (بارگیری ۱۳ تیر ۱۳۹۶)

  • شاو استانفورد. تاریخ امپراتوری عثمانی. ترجمهٔ محمود رمضان‌زاده. چاپ اول. مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۰.