ساج (درخت)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساج (درخت)
ساج (درخت)، Tectona grandis
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاه
راسته: نعناسانان
تیره: نعناعیان
سرده: Tectona
گونه: T. grandis
نام علمی
Tectona grandis
سطح برش خوردهٔ چوب ساج

درخت ساج بومی کشورهای هندوستان، اندونزی و برمه است. این چوب به چوب سخت هند شرقی معروف است و از آن برای قاب‌بندی و روکش بدنه کشتی‌های چوبی استفاده می‌شود. علت استفاده از این چوب روغنی بودن آن است که در مقابل پوسیدگی و کرم خوردگی بسیار مقاوم است.

ساج که در بوشهر "سای" یا چوب سای تلفظ می‌شود، معرب واژه "ساگ" است که به هندی آن را ساگون و ساکهو گویند درختی است بسیار بزرگ و بیشتر در هندوستان می‌روید و طبیعت آن سرد و خشک است. این درخت بسیار بزرگ و مقاوم است و در ساختن کشتی‌ها به کار می‌رود.

در شعر فارسی کلمه ساج بسیار دیده می‌شود. ناصر خسرو در سفرنامه گفته است: در گعبه دری است از چوب ساج به دو مصراع" دو لنگه" ستون‌ها که در خانه است و در زیر سقف زده‌اند همه چوبین است چهارسو تراشیده از چوب ساج.[۱][۲]

منابع[ویرایش]

  1. •رضایی باغ‌بیدی، حسن، بررسی چند واژه دخیل هندی در شعر فارسی، در نامه فرهنگستان، شماره چهارم سال دوم ۱۳۷۵
  2. فصلنامه نمای ساحل پاییز و زمستان 1391 صفحه75
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ساج (درخت) موجود است.