زیگمونت باومن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زیگمونت باومن (۱۹۲۵-)جامعه شناس لهستانی الاصل است. او در نوامبر ۱۹۲۵ در پزنان در لهستان به دنیا آمد. خانواده او یک خانواده نه چندان مذهبی یهودی بودند.[۱] هنوز ۱۴ را تمام نکرده بود که با حمله آلمان به لهستان در ۱۹۳۹ مجبور شد به همراه خانواده اش به روسیه پناه ببرد. باومن در روسیه به ارتش لهستانی های مهاجر پیوست و علیه آلمان وارد جنگ شد. در سال ۱۹۴۵ او در دو جنگ بزرگ در منطقه پامرینیا و همین طور برلین شرکت داشت و در پایان این جنگ مدال شجاعت گرفت.[۲] پس از جنگ به شغل نظامی خود ادامه داد و تا سال ۱۹۴۸ افسر اطلاعاتی و سپس افسر نظامی بود. در سال ۱۹۵۳ پدر او که یک صهیونیست بود به سفارت اسراییل مراجعه کرد و این مساله باعث اختلاف شدید او با پسرش که یک چپگرای ضدصهیونیست بود، شد. با این حال، خود باومن در همان سال به خاطر یهودی بودن از ارتش اخراج شد.[۳] باومن تحصیل را ادامه داد و موفق به اخذ دکتری و تدریس در دانشگاه شد اما در جریان حوادث سال ۱۹۶۸، او هم مثل اکثر یهودیان لهستان از این کشور اخراج و مجبور شد به اسراییل برود. مدت کوتاهی بیشتر نتوانست در اسراییل بماند و به خاطر اعتراضاتی که به اقدامات اسراییل علیه فلسطینیان داشت مجبور به ترک اسراییل شد و به لیدز در انگلستان رفت.[۴] او در ابتدای دهه ۱۹۹۰ بازنشسته شد اما هنوز به عنوان استاد ممتاز در این دانشگاه تدریس و تحقیق می کند و در واقع مهم ترین آثار خود را پس از بازنشستگی نوشته است.[۵]

پانویس[ویرایش]

  1. Beilharz, P. (2002). Zygmunt Bauman. London: SAGE.
  2. http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2855670
  3. Blackshaw, T. (2005). Zygmunt Bauman. London: Routledge.
  4. احسان شاه قاسمی (1392) مساله زیگمونت باومن، سومين نشست مساله متفكران كليدي معاصر، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
  5. http://en.wikipedia.org/wiki/Zygmunt_Bauman