جام جهانی فوتبال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برای آخرین مسابقات، جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ را ببینید
جام جهانی فوتبال
سال بنیان‌گذاری ۱۹۳۰
سرزمین بین‌المللی (فیفا)
تعداد تیم‌های حاضر ۳۲ (نهایی) و (۲۰۴ تیم در دور مقدماتی برای جام ۲۰۱۰)
قهرمان کنونی آلمان آلمان
موفق‌ترین تیم  برزیل (پنج عنوان)
وبگاه http://www.fifa.com/worldcup/
Soccerball current event.svg جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴

جام جهانی فیفا (که همچنین با نام جام جهانی فوتبال و یا بطور خلاصه، با نام جام جهانی شناخته می‌شود)، مسابقات حرفه‌ای فوتبال است که در ردهٔ مردان و بین اعضای فدراسیون بین‌المللی فوتبال(فیفا) برگزار می‌شود. این مسابقات از سال ۱۹۳۰ بطور مرتب و هر ۴ سال یکبار برگزار می‌شود و تنها در سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ و به علت جنگ جهانی دوم برگزار نشده‌است. قهرمان فعلی این مسابقات، کشور آلمان است که در مسابقات سال ۲۰۱۴ قهرمان شد، که در بازی فینال با یک گل و شکست آرژانتین قهرمان شد.

در حال حاضر، مسابقات در طی نزدیک به یک ماه و با حضور ۳۲ تیم برگزار می‌شود که به این مرحله از مسابقات، معمولاً مرحلهٔ نهایی جام جهانی گفته می‌شود. تیم‌ها برای ورود به مرحله نهایی جام، در طی ۳ سال قبل از آغاز آن، تلاش کرده و در نهایت به همراه کشور (های) میزبان در این مسابقات حضور پیدا می‌کنند.

تاکنون ۲۰ جام جهانی برگزار شده‌است و تنها ۸ کشور موفق به فتح این مسابقات شدند که کشور برزیل با ۵ قهرمانی، پرافتخارترین تیم این رقابت هاست. همچنین برزیلی‌ها تنها تیم در دنیا هستند که در تمام ۲۰ دورهٔ رقابت‌ها حضور داشتند. ایتالیا و آلمان با چهار قهرمانی، دومین تیم‌های پرافتخار دنیا هستند، اوروگوئه و آرژانتین با ۲ قهرمانی و کشورهای انگلستان، فرانسه و اسپانیا ۶ کشور دیگری هستند که تجربهٔ کسب عنوان قهرمانی را دارند.

جام جهانی، پربیننده ترین رویداد ورزشی است طوریکه بازی فینال جام جهانی سال ۲۰۰۶ را که در کشور آلمان برگزار شد، ۷۱۵٫۱ میلیون نفر در سرتاسر دنیا به صورت زنده تماشا کردند.[۱]

میزبان ۲ دوره بعدی جام جهانی نیز انتخاب شده است که کشورهای روسیه و قطر به ترتیب در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ میزبان رقابت‌ها خواهند بود.

تاریخچه[ویرایش]

مسابقات بین‌المللی قبلی[ویرایش]

در سال ۱۸۷۲، نخستین مسابقه بین‌المللی فوتبال بین دو کشورانگلیس و اسکاتلند در گلاسگو انجام شد که با نتیجه مساوی بدون گل به پایان رسید.[۲] نخستین جام برگزار شده نیز در سال ۱۸۸۴ و با نام مسابقات قهرمانی بریتانیا برگزار شد.[۳]

در قرن ۲۰ میلادی، فوتبال رو به رشد رفت و در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰، فوتبال بدون داشتن مدال و به عنوان یکی از ورزش‌های تیمی، برگزار شد.[۴] در سال ۱۹۰۴ بود که فیفا در سوئیس تأسیس شد. مسؤولین وقت فیفا تلاش می‌کردند تا جدا از فوتبالی که در مسابقات المپیک برگزار می‌شود، مسابقات دیگری برگزار کنند اما چون اوایل ظهور این رشته ورزشی بود، فیفا توفیقی کسب نکرد و شکست خورده بود.[۵]

در المپیک سال ۱۹۰۸ بود که فوتبال برای نخستین بار، به عنوان یک ورزش رسمی در المپیک مورد استفاده قرار گرفت و فیفا مسئولیت برگزاری آن را به عهده داشت. البته در آن زمان تنها تیم ملی انگلیس یک تیم حرفه‌ای بود و سایر تیم‌ها دارای بازیکنان آماتور بودند که به همین دلیل در طی ۲ دوره بعدی المپیک، انگلیس مدال طلا را کسب کرد.

در سال ۱۹۰۹ و در کنار مسابقات المپیک که برای تیم‌های آماتور برگزار می‌شد، سر توماس لیپتون، جام توماس لیپتون را در شهر تورین برگزار کرد. البته در این رقابت‌ها، تیم‌های ملی شرکت نداشتند بلکه از هر کشور، یک تیم باشگاهی و به عنوان نماینده در این مسابقات حضور پیدا می‌کرد. زمانی جام توماس لیپتون به عنوان نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی شناخته می‌شد.[۶] در این رقابت‌ها، موفق ترین تیم‌های ایتالیا، آلمان و سوئیس حضور داشتند اما مسئولین فوتبال انگلیس، حاضر نشدند تا یک تیم حرفه‌ای به این مسابقات بفرستند که لیپتون از باشگاه «آکلند غربی» به نمایندگی از انگلیس، برای شرکت در این رقابت‌ها دعوت کرد که در نهایت همین تیم هم قهرمان شد.

در سال ۱۹۱۴، فیفا مسابقات فوتبال المپیک را با عنوان جام جهانی فوتبال برای افراد آماتور به رسمیت شناخت و مسئولیت برگزاری این رقابت‌ها را پذیرفت.[۷] این حرکت فیفا در سال ۱۹۲۰، منجر به برگزاری نسختین جام بین قاره‌ای فوتبال شد که در آن یک کشور غیر اروپایی نیز شرکت کرد. مصر به همراه ۱۳ تیم اروپایی دیگر در این رقابت‌ها شرکت کرد که در نهایت مسابقات با قهرمانی تیم ملی بلژیک به پایان رسید.[۸] ۲ دوره بعدی رقابت‌ها نیز در سال‌های ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ با قهرمانی تیم ملی اروگوئه به پایان رسید.

نخستین دوره رقابت‌ها[ویرایش]

با توجه به موفقیت در برگزاری مسابقات المپیک، فیفا و رئیس وقت آن زمانش؛ ژول ریمه؛ مجدداً تلاش خود را برای برگزاری یک جام رسمی بین‌المللی آغاز کردند تا بتوانند مسابقات مربوط به خود را برگزار کنند. در می سال ۱۹۲۸ بود که فیفا در شهر آمستردام تصمیمش را برای برگزاری مسابقات رسمی خود، اعلام کرد.[۹] آنها کشور اروگوئه را که در ۲ دوره قبلی جام جهانی و در آستانهٔ جشن ۱۰۰ سالگی استقلالش بود، به عنوان میزبان رقابت‌ها، انتخاب کردند.

کمیته‌ای برای دعوت تیم‌های ملی برای حضور در این رقابت‌ها تشکیل شد اما انتخاب اروگوئه به عنوان میزبان رقابت‌ها، به منزلهٔ افزایش هزینه‌ها و سخت شدن آمدن تیم‌ها به رقابت‌ها بود که همین مسأله باعث شد که تا قبل از ۲ ماه مانده به آغاز رقابت‌ها، هیچ تیم اروپایی، اعلام آمادگی نکرده باشد. هر چند در نهایت بلژیک، فرانسه، رومانی و یوگوسلاوی از اروپا در این رقابت‌ها حضور پیدا کردند. ۷ تیم از آمریکای جنوبی، ۲ تیم از آمریکای شمالی به همراه ۴ تیم اروپایی، ۱۳ تیم حاضر در نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی فوتبال بودند.

دو بازی اول در تاریخ رقابت‌های جام جهانی، در ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۰ برگزار شد. جاییکه فرانسه موفق شد با نتیجه ۴-۱ تیم مکزیک را شکست دهد و آمریکا نیز با ۳ گل تیم بلژیک را شکست داد. لوسین لورنت فرانسوی، زننده نخستین گل تاریخ رقابت‌های جام جهانی شد.[۱۰]

در بازی فینال نیز اروگوئه میزبان توانست در حضور ۹۳ هزار تماشاگر، با نتیجه ۴-۲ آرژانتین را شکست داده و به عنوان نخستین قهرمان جام جهانی فوتبال شناخته شود. جامی که با نام جام ژول ریمه نیز از آن یاد می‌شود.[۱۱]

جام‌های جهانی قبل از جنگ جهانی[ویرایش]

پس از برگزار شدن نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی، بازی‌های المپیک سال ۱۹۳۲ در لوس آنجلس برگزار شد که در انجا فوتبال محبوبیت بسیار کمی داشت و به جای آن، فوتبال آمریکایی بسیار محبوب شده بود. به همین دلیل بود که مسؤولین فیفا و المپیک، تصمیم گرفتند مسابقات فوتبال را در آن دوره از رقابت‌ها برگزار نکنند.[۱۲] فوتبال دوباره در المپیک سال ۱۹۳۶ جزو یکی از رشته‌ها شد اما بیشتر از گذشته تحت شعاع جام جهانی فوتبال قرار گرفته بود.

مسابقات سال ۱۹۳۴، در کشور ایتالیا برگزار شد. جاییکه برای اولین بار مسابقات دارای مرحله گروهی شدند. ۱۶ تیم در این دوره حضور داشتند که تا سال ۱۹۸۲، این تعداد تغییری نکرد. اروگوئه‌ای‌ها که از بازیهای ضعیف تیم‌های اروپایی در دورهٔ گذشته ناامید شده بودند، این مسابقات را تحریم کردند. بولیوی و پاراگوئه نیز بدلیل مسائل مالی، در این مسابقات حضور پیدا نکردند تا برزیل و آرژانتین بدون برگزاری هیچ بازی مقدماتی، در مسابقات حضور پیدا کنند. مصر نیز در این دوره، به عنوان نخستین تیم آفریقایی حضور پیدا کرد. ایتالیایی‌ها نیز خود توانستند در این دوره از رقابت‌ها قهرمان شوند و تبدیل به نخستین تیم اروپایی شوند که قهرمان جام جهانی می‌شود.[۹]

دوره بعدی رقابت‌ها نیز مجدداً در اروپا برگزار شد که موجب اعتراض کشورهای امریکایی شد و اروگوئه و آرژانتین مسابقات را تحریم کردند. همچنین برای نخستین بار اعلام شد که تیم‌های میزبان و قهرمان دوره قبل رقابت‌ها، بدون نیاز به برگزاری مسابقات مقدماتی، می‌توانند در این رقابت‌ها حضور یابند. بدین ترتیب کشور ایتالیا به عنوان قهرمان دوره قبل و فرانسه به عنوان میزبان، بطور مستقیم به جام جهانی صعود کردند. همچنین اتریش با وجود اینکه توانست به جام جهانی صعود کند، نتوانست در مسابقات شرکت کند چراکه عضوی از آلمان شده بود. به انگلیس پیشنهاد داده شد تا در این مسابقات حضور پیدا کنند اما آنها نپذیرفتند تا مسابقات با ۱۵ تیم برگزار شود. فرانسوی‌ها که میزبان بودند، تبدیل به نخستین میزبانی شدند که موفق به کسب جام نشد. تیم ملی ایتالیا در نهایت موفق شد تا برای دومین بار پیاپی، قهرمان این رقابت‌ها شود. ارنست ویلیمووسکی لهستانی نیز تبدیل به نخستین بازیکن شد که در یک بازی جام جهانی، موفق به زدن ۴ گل شد. وی در جریان باخت ۶-۵ کشورش به برزیل، چنین کاری کرد. این رکورد بعدها بارها تکرار شد اما ۵۶ سال طول کشید تا شخصی بتواند این رکورد را بهبود ببخشد.[۹]

برگزار نشدن دو جام جهانی بخاطر جنگ جهانی[ویرایش]

دوره‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ جام جهانی، به دلیل جنگ جهانی دوم برگزار نشد. جام جهانی ۱۹۴۲ قرار بود تا در کشور آلمان برگزار شود. این خبر در ۲۳مین سالگرد فیفا در سال ۱۹۳۶ و در برلین اعلام شده بود. اما جنگ جهانی در سال ۱۹۳۹ آغاز شد و میزبانی آلمان منتفی شد. در ژوئن همین سال، قرار شد برزیل میزبان رقابت‌ها باشد هرچند که با گسترش جنگ جهانی، برگزاری مسابقات منتفی شد آنهم در حالیکه حتی میزبان رقابت‌ها هم مشخص نشده بود.[۹]

بعد از پایان جنگ جهانی نیز، مسابقات سال ۱۹۴۶ بدلیل خرابی‌های حاصل از جنگ، برگزار نشد.[۹]

جام‌های جهانی بعد از جنگ جهانی[ویرایش]

۱۹۵۰[ویرایش]

اعضای تیم ملی اروگوئه که قهرمان نخستین جام، پس از جنگ جهانی دوم شدند،

در سال ۱۹۵۰ بود که مسابقات دوباره از سر گرفته شد. مسابقات به میزبانی برزیل برگزار شد و انگلیس برای نخستین بار در این رقابت‌ها حضور پیدا کرد. انگلیسی‌ها که فوتبال را ورزشی انگلیسی می‌دانستند، دوست نداشتند تا در رقابت با تیم‌های غیرانگلیسی شرکت کنند تا بتوانند فوتبال را انگلیسی نگه دارند[۱۳] اما سرانجام در سال ۱۹۴۶ بود که دعوت فیفا را پذیرفتند و در این رقابت‌ها شرکت کردند.[۱۴] هر چند در نهایت انها با شکست برابر آمریکا، از گردونه رقابت‌ها حذف شدند و نتوانستند به فینال راه پیدا کنند. انگلیسی‌ها آن بازی را با ۱ گل به آمریکا واگذار کرده بودند هرچند در ابتدا اخبار به اشتباه مخابره شد. بنابر اخبار، انگلیسی‌ها بازی را ۱-۰ برده بودند و البته به علت اشتباه تایپی، نتیجه بازی ۱۰-۰ به نفع انگلیس خوانده شده بود. همچنین اروگوئه‌ای که دو دوره قبلی را تحریم کرده بود، مجدداً به این بازیها آمد. کشورهای اروپای شرقی چون شوروی سابق نیز بدلایل سیاسی در مسابقات حضور نداشتند. ایتالیا، قهرمان دوره قبل نیز با وجود سقوط هواپیمای خود که باعث کشته شدن اکثر بازیکنانش شد، در این رقابت‌ها شرکت کرد. همجنین این تنها دوره از رقابت‌ها بود که پس از مرحله گروهی، مسابقات حذفی برگزار نشد و در این دور هم مسابقات به شکل گروهی برگزار شد. در نهایت نیز اروگوئه‌ای‌ها، برزیل میزبان را شکست دادند و قهرمان شدند.

۱۹۵۴[ویرایش]

جام جهانی ۱۹۵۴ در کشور سوئیس برگزار شد و مسابقات برای اولین بار از طریق تلویزیون پخش شدند. شوروی که در مسابقات المپیک شگفتی ساز شده بودند، در این رقابت‌ها موفق نبودند. در مرحله یک چهارم نهایی مسابقات نیز پرگل ترین بازی تاریخ رقابت‌ها رقم خورد. جاییکه اتریش با وجود آنکه با ۳ گل از سوئیس عقب افتاده بود، در نهایت با نتیجه ۷-۵ موفق شد سوئیس را شکست دهد. در نهایت نیز آلمان غربی با برتری ۳-۲ برابر قهرمان المپیک، یعنی مجارستان موفق شد قهرمان مسابقات شود.[۱۵] این قهرمانی در حالی بدست آمد که آلمانی‌ها ابتدا با ۲ گل از حریف عقب افتاده بودند. به همین دلیل این مسابقه در آلمان، با نام «معجزه برن» معروف شده‌است.[۱۶]

۱۹۵۸[ویرایش]

پله و گیلمار، اعضای تیمی از برزیل بودند که نخستین قهرمانی جهان را برای برزیل به ارمغان آوردند

جام جهانی ۱۹۵۸ در سوئد برگزار شد و برزیل توانست قهرمان شود. برزیلی‌ها تبدیل به نخستین تیم تاریخ مسابقات شدند که در حالی قهرمان می‌شدند که مسابقات در یک قاره دیگر برگزار می‌شد. همچنین برای اولین بار، هر چهار تیم بریتانیایی موفق به حضور در مرحلهٔ نهایی مسابقات شدند. اتفاقی که دیگر هرگز رخ نداد. همچنین در این مسابقات، پله به جهان فوتبال معرفی شد. وی در فینال ۲ بار گلزنی کرد. ژوست فونتین نیز با زدن ۱۳ گل، بهترین گلزن رقابت‌ها شد. رکوردی که تاکنون دست نخورده باقی‌مانده‌است.[۱۷]

۱۹۶۲[ویرایش]

در حالی شیلی میزبان جام جهانی ۱۹۶۲ بود که قبل از آغاز مسابقات، زلزله ویرانگر و ۹٫۵ ریشتری شیلی رخ داد و خسارات زیادی وارد کرد. این دوره از مسابقات بخاطر خشونت زیادش و بازیهای تدافعیش بسیار مشهور شد. برای مثال بازی ایتالیا با شیلی که با برد ۲-۰ شیلی همراه بود، به نام نبرد سانتیاگو معروف شد. دو روزنامه نگار ایتالیایی، مقاله‌ای تند درباره کشور میزبان نوشتند و در مسابقه نیز بازیکنان دو تیم به قصد مصدوم کردن بازیکنان حریف بازی می‌کردند و در نهایت دو بازیکن از تیم ایتالیا نیز از بازی اخراج شدند. در نهایت و برای دومین بار پیاپی، برزیل موفق شد در فینال و با نتیجه ۳-۱ تیم چکسلواکی را شکست دهد و قهرمان مسابقات شود. مارکوس کول کلمبیایی نیز تبدیل به نختستین و تنها بازیکن تاریخ شد که از روی نقطه کرنر، موفق به زدن گل در جام جهانی شد. لو یاشین این گل را دریافت کرده بود.[۱۸]

وضعیت کشورهای مختلف در مسابقات

در بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۸، مسابقات با حضور ۱۶ تیم برگزار می‌شد. البته در مسابقات سال ۱۹۳۸ کشور اتریش جزوی از آلمان شده بود و به همین دلیل بود که مسابقات با حضور ۱۵ تیم برگزار شد. همچنین در مسابقات سال ۱۹۵۰ بود که به علت انصراف تیم‌های هند، اسکاتلند و ترکیه، مسابقات با شرکت ۱۳ تیم برگزار شد.[۱۹] در آن سال‌ها اکثر تیم‌های شرکت کننده، از اروپا و آمریکای جنوبی بودند و تیم‌های کمی از قاره‌های آمریکای شمالی، آسیا، آفریقا و اقیانوسیه در این رقابت‌ها بودند و اکثر آنها نیز به راحتی از تیم‌های اروپایی و آمریکایی جنوبی، شکست می‌خوردند. در واقع تا سال ۱۹۸۶، تنها آمریکا بود که جزو قاره اروپا و آمریکای جنوبی نبود اما توانسته بود از دور نخست رقابت‌ها صعود کند و در رقابت‌های سال ۱۹۳۰، به دور نیمه نهایی رسیده بود. همچنین تیم‌های ملی کوبا در سال ۱۹۳۸، کره شمالی در سال ۱۹۶۶ و مکزیک در سال ۱۹۷۰ بود که توانسته بودند به مرحله یک چهارم نهایی برسند.

در دوران جنگ جهانی دوم جام در ایتالیا بود و معاون رئیس فیفا، "اوتورینو باراسی" آنرا در یک جعبه کفش در زیر تختخواب خود مخفی کرده بود. برزیل در سال ۱۹۶۶ به روال عادی پس از چهار سال جام را به فیفا بازگرداند. این جام در همین سال و قبل از شروع بازیها، بخشی از نمایشگاه "فوتبال در دنیای تمبر" بود که در "وستمینستر سنترهال" لندن برگزار شده بود. در روز ۲۰ مارس ۱۹۶۶ برابر ۲۹ اسفند ۱۳۴۴ خورشیدی، زمانی که در قسمت دیگری از ساختمان نمایشگاه مراسم عبادت برگزار شده بود، ربوده شد. اما یک هفته بعد سگی ضمن بازی در باغچه جلوی خانه‌ای آنرا پیدا کرد. جام ژول ریمه پس از مسابقات ۱۹۷۰ برای همیشه به برزیل رفت ولی در دسامبر سال ۱۹۸۳ دوباره و این بار از ویترین فدراسیون فوتبال برزیل به سرقت رفت. در تحقیقات پلیس معلوم شد که دزدان جام را ذوب کرده‌اند. به این خاطر فدراسیون برزیل بدل جام را نزد یک شرکت آلمانی در شهر "هانائو" نزدیک فرانکفورت سفارش داد که اکنون در برزیل نگهداری می‌شود.

پس از این رویداد، فیفا از میان ۵۳ طرح که هنرمندان در رقابتی جهانی برای جام جهانی فراهم آورده بودند، جام فعلی را که طراحی تندیس ساز و سنگتراش ایتالیایی "سیلویو گازانیگا" اهل میلان است را بر گزید. جنس جام طلای ۱۸ عیار، وزن آن ۶۱۷۵ گرم و ارتفاع آن ۳۶۸ میلیمتر است. تیم برنده جام را دریافت می‌کند وپس از پایان مسابقات می‌بایستی آنرا قبل از بازگشت به کشور خود تحویل فیفا دهد. تیم قهرمان یک نسخه بدل با روکش آب طلا دریافت می‌کند که آنهم متعلق به فیفا می‌ماند.

منبع این بخش: ویکی‌پدیای آلمانی و انگلیسی

نتایج[ویرایش]

سال میزبان بازی فینال بازی مقام سومی
قهرمان امتیاز نایب قهرمان مکان سوم امتیاز مکان چهارم
۱۹۳۰
مشروح
اروگوئه ارگوئه
اروگوئه
۴ - ۲ آرژانتین
آرژانتین
ایالات متحده آمریکا
ایالات متحده آمریکا
برگزار نشد*[۱] یوگوسلاوی
یوگسلاوی
۱۹۳۴
مشروح
ایتالیا ایتالیا
ایتالیا
۲ - ۱
پس از وقت اضافه
الگو:نام مستعار کشور جمهوری چک
چکسلواکی
آلمان
آلمان
۳ - ۲ اتریش
اتریش
۱۹۳۸
مشروح
فرانسه ایتالیا
ایتالیا
۴ - ۲ مجارستان
مجارستان
برزیل
برزیل
۴ - ۲ سوئد
سوئد
۱۹۵۰
مشروح
برزیل ارگوئه
اروگوئه
۲ - ۱ برزیل
برزیل
سوئد
سوئد
۳ - ۱  اسپانیا
۱۹۵۴
مشروح
سوئیس آلمان
آلمان غربی
۳ - ۲ مجارستان
مجارستان
اتریش
اتریش
۳ - ۱ ارگوئه
اروگوئه
۱۹۵۸
مشروح
سوئد برزیل
برزیل
۵ - ۲ سوئد
سوئد
فرانسه
فرانسه
۶ - ۳ آلمان
آلمان غربی
۱۹۶۲
مشروح
شیلی برزیل
برزیل
۳ - ۱ الگو:نام مستعار کشور جمهوری چک
چکسلواکی
شیلی
شیلی
۱ - ۰ یوگوسلاوی
یوگسلاوی
۱۹۶۶
مشروح
انگلستان*[۲] انگلستان
انگلستان
۴ - ۲
پس از وقت اضافه
آلمان
آلمان غربی
پرتغال
پرتغال
۲ - ۱ شوروی
شوروی
۱۹۷۰
مشروح
مکزیک برزیل
برزیل
۴ - ۱ ایتالیا
ایتالیا
آلمان
آلمان غربی
۱ - ۰ ارگوئه
اروگوئه
۱۹۷۴
مشروح
آلمان غربی آلمان
آلمان غربی
۲ - ۱ Flag of the Netherlands.svg
هلند
لهستان
لهستان
۱ - ۰ برزیل
برزیل
۱۹۷۸
مشروح
آرژانتین آرژانتین
آرژانتین
۳ - ۱
پس از وقت اضافه
Flag of the Netherlands.svg
هلند
برزیل
برزیل
۲ - ۱ ایتالیا
ایتالیا
۱۹۸۲
مشروح
اسپانیا ایتالیا
ایتالیا
۳ - ۳
(۳ - ۱)
با ضربات پنالتی
آلمان
آلمان
لهستان
لهستان
۳ - ۲ فرانسه
فرانسه
۱۹۸۶
مشروح
مکزیک آرژانتین
آرژانتین
۳ - ۲ آلمان
آلمان غربی
فرانسه
فرانسه
۴ - ۲
پس از وقت اضافه
بلژیک
بلژیک
۱۹۹۰
مشروح
ایتالیا آلمان
آلمان غربی
۱ - ۰ آرژانتین
آرژانتین
ایتالیا
ایتالیا
۲ - ۱ انگلستان
انگلستان
۱۹۹۴
مشروح
آمریکا برزیل
برزیل
۰ - ۰
(۳ - ۲)
با ضربات پنالتی
ایتالیا
ایتالیا
سوئد
سوئد
۴ - ۰ بلغارستان
بلغارستان
۱۹۹۸
مشروح
فرانسه فرانسه
فرانسه
۳ - ۰ برزیل
برزیل
کرواسی
کرواسی
۲ - ۱ Flag of the Netherlands.svg
هلند
۲۰۰۲
مشروح
کره جنوبی
و ژاپن
برزیل
برزیل
۲ - ۰ آلمان
آلمان
ترکیه
ترکیه
۳ - ۲ کره جنوبی
کره جنوبی
۲۰۰۶
مشروح
آلمان ایتالیا
ایتالیا
۱ - ۱
(۵ - ۳)
با ضربات پنالتی
فرانسه
فرانسه
آلمان
آلمان
۳ - ۱ پرتغال
پرتغال
۲۰۱۰
مشروح
آفریقای جنوبی  اسپانیا ۱ - ۰
پس از وقت اضافه
Flag of the Netherlands.svg
هلند
آلمان
آلمان
۳ - ۲ ارگوئه
اروگوئه
۲۰۱۴
مشروح
برزیل آلمان
آلمان
۱ - ۰
پس از وقت اضافه
آرژانتین
آرژانتین
Flag of the Netherlands.svg
هلند
۳ - ۰ برزیل
برزیل

تیم‌هایی که به جمع چهار تیم برتر راه یافته‌اند[ویرایش]

تیم قهرمان نایب قهرمان سوم چهارم
 برزیل ۵ (۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴، ۲۰۰۲) ۲ (۱۹۵۰*، ۱۹۹۸) ۲ (۱۹۳۸، ۱۹۷۸) ۲ (۱۹۷۴،۲۰۱۴*)
 آلمان^ ۴(۱۹۵۴، ۱۹۷۴*، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴) ۴ (۱۹۶۶، ۱۹۸۲، ۱۹۸۶، ۲۰۰۲) ۴ (۱۹۳۴، ۱۹۷۰، ۲۰۰۶*، ۲۰۱۰) ۱ (۱۹۵۸)
 ایتالیا ۴ (۱۹۳۴*، ۱۹۳۸، ۱۹۸۲، ۲۰۰۶) ۲ (۱۹۷۰، ۱۹۹۴) ۱ (۱۹۹۰*) ۱ (۱۹۷۸)
 آرژانتین ۲ (۱۹۷۸*، ۱۹۸۶) ۳ (۱۹۳۰، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴)
 اروگوئه ۲ (۱۹۳۰*، ۱۹۵۰) ۳ (۱۹۵۴، ۱۹۷۰، ۲۰۱۰)
 فرانسه ۱ (۱۹۹۸*) ۱ (۲۰۰۶) ۲ (۱۹۵۸، ۱۹۸۶) ۱ (۱۹۸۲)
 انگلستان ۱ (۱۹۶۶*) ۱ (۱۹۹۰)
 اسپانیا ۱ (۲۰۱۰) ۱ (۱۹۵۰)
 هلند ۳ (۱۹۷۴، ۱۹۷۸، ۲۰۱۰ ۱ ۲۰۱۴) ۱ (۱۹۹۸،۲۰۱۴)
 چکسلواکی# ۲ (۱۹۳۴، ۱۹۶۲)
 مجارستان ۲ (۱۹۳۸، ۱۹۵۴)
 سوئد ۱ (۱۹۵۸*) ۲ (۱۹۵۰، ۱۹۹۴) ۱ (۱۹۳۸)
 لهستان ۲ (۱۹۷۴، ۱۹۸۲)
 اتریش ۱ (۱۹۵۴) ۱ (۱۹۳۴)
 پرتغال ۱ (۱۹۶۶) ۱ (۲۰۰۶)
 ایالات متحده آمریکا ۱ (۱۹۳۰)
 شیلی ۱ (۱۹۶۲)
 کرواسی ۱ (۱۹۹۸)
 ترکیه ۱ (۲۰۰۲)
 یوگسلاوی# ۲ (۱۹۳۰، ۱۹۶۲)
 اتحاد جماهیر شوروی# ۱ (۱۹۶۶)
 بلژیک ۱ (۱۹۸۶)
 بلغارستان ۱ (۱۹۹۴)
 کره جنوبی ۱ (۲۰۰۲*)
* = میزبان
^ = از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۰ عناوین آلمان مربوط به آلمان غربی است.
# = کشورهایی که به دو یا چند کشور تقسیم شدند

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. ^ بازی رسمی ب حک شد مقام سوم در مسابقات ۱۹۳۰ انجام نشد؛ ایالات متحده آمریکا و پادشاهی یوگسلاوی هر دو در نیمه نهایی شکست خوردند. با این حال، بعدها فیفا عطف به ماسبق کرد و ایالات متحده آمریکا و پادشاهی یوگسلاوی را به ترتیب سوم و چهارم اعلام کرد، احتمالاً بر اساس اختلاف گل، ضابطه‌ای که تا پیش از مسابقات ۱۹۶۲ سابقه نداشت.
  2. ^ در فینال جام جهانی ۱۹۶۶ گل جف هورست که بعد از برخورد با تیرک دروازه روی خط فرود آمده بود به اشتباه توسط کمک داور و سپس داور دیدار درست تشخیص داده شد و بطور مستقیم بر نتیجه دیدار و قهرمان جام جهانی تاثیر گذاشت. از جام جهانی ۲۰۱۴ شاهد تکنولوژی گل لاین یا خط دروازه هستیم که با استفاده از چند دوربین مسلط به دروازه، وقوع گل احتمالی توسط حسگرها به ساعت داوران دیدار گزارش می‌شود و احتمال اینگونه اشتباهات به صفر می‌رسد.[۲۰]

خوانندگان جام جهانی ۲۰۱۴[ویرایش]

فدراسیون بین‌المللی فوتبال فیفا اعلام کرد آواز رسمی مسابقات جام جهانی ۲۰۱۴ فوتبال را دو خواننده از آمریکای لاتین می‌خوانند. بر این اساس جنیفر لوپز خواننده پاپ با همکاری کلودیا لیت خواننده برزیلی و پیت بول خواننده رپ آواز رسمی امسال جام جهانی را می‌خوانند. این آواز «ole ola) «we are one) نام دارد قرار است به دو زبان انگلیسی و پرتغالی خوانده شود. پیت بول ترانه آن را نوشته و تهیه خواهد کرد. گفتنی است؛ آواز جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی را شکیرا اجرا کرد.

منابع[ویرایش]

  1. «2006 FIFA World Cup broadcast wider, longer and farther than ever before». FIFA.com. فیفا. بازبینی‌شده در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۹. 
  2. "England National Football Team Match No. 1". England Football Online. Retrieved 19 November 2007. 
  3. "British PM backs return of Home Nations championship". Agence France-Presse. Retrieved 16 December 2007. 
  4. Elbech, Søren; Stokkermans, Karel (26 June 2008). "Intermediate Games of the IV. Olympiad". rec.sport.soccer Statistics Foundation. 
  5. "History of FIFA – FIFA takes shape". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 19 November 2007. 
  6. "'The First World Cup'. The Sir Thomas Lipton Trophy". Shrewsbury and Atcham Borough Council. 10 October 2003. Retrieved 11 April 2006. 
  7. "History of FIFA – More associations follow". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 19 November 2007. 
  8. Reyes, Macario (18 October 1999). "VII. Olympiad Antwerp 1920 Football Tournament". rec.sport.soccer Statistics Foundation. Retrieved 10 June 2006. 
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ ۹٫۴ "History of FIFA – The first FIFA World Cup". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. 19 November 2007. 
  10. Molinaro, John F. "Lucien Laurent: The World Cup's First Goal Scorer". CBC. Archived from the original on 24 Jun 2006. Retrieved 6 May 2007. 
  11. "FIFA World Cup Origin" (PDF). FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 19 November 2007. 
  12. "The Olympic Odyssey so far... (Part 1: 1908–1964)". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 8 January 2008. 
  13. "Scotland and the 1950 World Cup". BBC. Retrieved 2007-05-13. 
  14. Glanville, Brian (2005). The Story of the World Cup
  15. "History of FIFA – British Associations return". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. 19 November 2007. 
  16. "1954 FIFA World Cup Switzerland". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 14 April 2011. 
  17. "1958 FIFA World Cup on FIFA.com". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 14 April 2011. 
  18. [1962 FIFA World Cup on FIFA.com "1962 FIFA World Cup on FIFA.com"] Check |url= scheme (help). FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 14 April 2011. 
  19. Glanville, Brian (2005). The Story of the World Cup -Page 45
  20. "تکنولوژی خط دروازه چطور کار می‌کند؟ goal365.ir". Goal365.ir. Goal365.ir. Retrieved 11 june 2014.  Check date values in: |accessdate= (help)