آلساندرو دل‌پیرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلساندرو دل‌پیرو
Alex Del Piero Sydney FC 2 cropped.jpg
دل‌پیرو همراه باشگاه فوتبال سیدنی در ۲۰۱۳
شناسنامه
نام کامل آلساندرو دل‌پیرو
زادروز ۹ نوامبر ۱۹۷۴(۱۹۷۴-11-۰۹) ‏(۳۹)
زادگاه کونیانو، ترویزو، ایتالیا
قد ۱٫۷۴ متر (۵ فوت ۹ اینچ)[۱]
پست مهاجم[۲][۳][۴][۵]
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی دهلی دینامُس
شمارهٔ پیراهن ۱۰
باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۲–۱۹۸۸ سن وندمیانو
۱۹۸۸–۱۹۹۳ پادوا
۱۹۹۳–۱۹۹۴ یوونتوس
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۱–۱۹۹۳ پادوا ۱۴ (۱)
۱۹۹۳–۲۰۱۲ یوونتوس ۵۱۳ (۲۰۸)
سیدنی ۴۸ (۲۴)
دهلی دینامُس
تیم ملی
۱۹۹۱ زیر ۱۷ سال ایتالیا ۳ (۱)
۱۹۹۲–۱۹۹۳ زیر ۱۸ سال ایتالیا ۱۴ (۱۲)
۱۹۹۳–۱۹۹۶ زیر ۲۱ سال ایتالیا ۱۲ (۳)
۱۹۹۵–۲۰۰۸ تیم ملی فوتبال ایتالیا ۹۱ (۲۷)
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ March ۲۰۱۳.

آلساندرو دل‌پیرو (به ایتالیایی: Alessandro Del Piero) با نام‌های مستعار الکس، پینتوریکیو (زاده ۹ نوامبر ۱۹۷۴ - کونیانو) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.

او اولین بازی ملی خود را در یورو ۹۶ مقابل روسیه انجام داد.

پله، از دل‌پیرو در فیفا ۱۰۰ نام برده‌است. فیفا ۱۰۰ یک لیستی از ۱۲۵ بازیکن بزرگ فوتبالیست است که پله برای جشن صد سالگی فیفا انتخاب کرده‌است.[۶] ستاره برزیلی رونالدینهو از وی به عنوان الگوی خود نام برده‌است.[۷] او همچنین توسط آرای جشن طلایی یوفا به عنوان بهترین بازیکن اروپایی در ۵۰ سال گذشته انتخاب شد. الکس در سال ۲۰۰۰ بعنوان پر درآمدترین فوتبالیست دنیا شناخته شد.[۸] به غیر از سه جایزهٔ مردانگی[۹][۱۰] که در ایتالیا به الکس تعلق گرفته، او برندهٔ جایزهٔ پای طلایی هم شده که به بازیکنانی تعلق می‌گیرد که از لحاظ اخلاقی و تکنیکی بهترین باشند.[۱۱]

دل پیرو معمولآ به عنوان مهاجم کمکی بازی می‌کند ولی گاهی هم در پست تره‌کوارتیستا یعنی بازیکن خلاق پشت دو مهاجم مورد استفاده قرار می‌گیرد. با اینکه او قامت کوتاهی دارد ولی بسیار خلاق است، پاسهای گل زیادی می‌دهد و گلهای فراوانی نیز به ثمر می‌رساند و فقط یک گلزن صرف نیست.[۱۲] او در ضمن بهترین ضربه آزاد زن دنیاست. که لقب شاه ضربات ایستگاهی به او داده شده است که حتی دیوید بکام مرد لحضه‌ها می‌گوید هنوز نتوانستم مانند دل پیرو ضربه استگاهی بزنم.[۱۳] هوادارن یووه به نقطه‌ای از زمین بازی لقب محوطهٔ دل پیرو داده‌اند که در واقع جایی در سمت چپ محوطهٔ حریمهٔ حریف است که الکس همواره گلهای زیادی را از آن منطقه به ثمر رسانده‌است.[۱۴]

الکس بهترین گلزن تاریخ یووه است.[۱۵] ضمنآ او به همراه روبرتو باجو در مکان چهارم بهترین گلزنان تاریخ تیم ملی ایتالیا قرار دارد.[۱۶] دیگو آرماندو مارادونا دربارهٔ او گفته‌است: «گاهی احساس می‌کنم سن دل پیرو هیچگاه بالا نمی‌رود.»[۱۷] همچنین به دلپیرو لقب پسر طلایی فوتبال ایتالیا را هم داده بودند.

دوران کودکی و آغاز فوتبال[ویرایش]

آلساندرو فرزند جینو و برونا می‌باشد. پدرش تکنسین برق بود. در دوران کودکی همواره عادت داشت با دوستانش نلسو، پیرپائولو و جیوانی پائولو در حیاط پشتی خانه فوتبال بازی کند. همهٔ آنها رویای فوتبالیست شدن را در سر می‌پروراندند اما فقط دل‌پیرو به این رویا جامهٔ عمل پوشاند.[۱۸] استفانو دل‌پیرو تنها برادر اوست که ۹ سال از او بزرگ‌تر است است و پیش از اینکه مصدومیت گریبانگیر او شود مدتی را در باشگاه سمپدوریا به فوتبال حرفه‌ای اشتغال داشت. خانوادهٔ الکس در خانه‌ای حومه‌ای در شهر سن وند میانو زندگی می‌کنند. در دوران کودکی الکس، خانواده‌اش پول چندانی برای سفر به نقاط مختلف دنیا نداشتند و برای همین الکس آرزو داشت که رانندهٔ کامیون شود تا بتواند به تمام دنیا سفر کند.[۱۹]

الکس در سن هفت سالگی برای تیم خردسالان سن وند میانو و بعنوان دروازه‌بان بازی می‌کرد.[۲۰] مادرش ترجیح می‌داد الکس دروازه‌بان باشد تا خطر مصدومیت احتمالی وی کمتر شود. ولی سرانجام روزی برادرش استفانو به مادرش گفت: «نمی‌بینی الکس در خط حمله عالیست؟» و اینگونه بود که الکس یک مهاجم شد.[۲۱]

با بازی در تیم محلی سن وند میانو در سال ۱۹۸۸ الکس توسط استعدادیاب‌های تیمهای معتبر شناسایی شد و در سن ۱۳ سالگی برای بازی در تیم پادووا کالچیو خانواده‌اش را ترک کرد. اولین بازیهای او در فوتبال حرفه‌ای به سال ۱۹۹۱ برمی‌گردد زمانی که الکس چهار بازی در سری ب انجام داد. در فصل بعد تعداد بازیهای او به عدد ده رسید و او اولین گل خود را نیز به ثمر نرساند.

یوونتوس[ویرایش]

در سال ۹۳ الکس به باشگاه یوونتوس رفت، باشگاهی که تا سال ۲۰۱۲ در آن بازی کرد. او اولین بازی خود را در سری آ و در سپتامبر ۱۹۹۳ در برابر تیم فوجیا انجام داد. اولین گلش را در بازی بعد و در برابر رجیانا به ثمر رساند و سپس در اولین بازی که بعنوان بازیکن ثابت بازی کرد در برابر پارما یک هت-تریک به ثمر رساند. در اولین فصل حضور الکس در یووه این تیم موفق به فتح اسکودتو بعد از ۸ سال شد. او به همراه باشگاه تورینی موفق به فتح ۷ اسکودتو (۱۹۹۵، ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶)، یک جام قهرمانان اروپا (۱۹۹۶) و یک جام بین قاره‌ای (۱۹۹۶) شد. بهترین فصل الکس در سال ۱۹۹۸-۱۹۹۷ بود جایی که او ۲۱ گل در لیگ ایتالیا به ثمر رساند و با زدن ۱۰ گل در لیگ قهرمانان آقای گل آن رقابتها شد. یکی از آن گلها ضربه آزاد معروف وی در برابر موناکو در مرحلهٔ نیمه نهایی بود. گل او در دیدار فینال در برابر دورتمند نتوانست مانع شکست ۳-۱ یووه در آن دیدار شود.

در فصل ۹۹-۱۹۹۸ الکس از آمادگی به دور بود ضمن اینکه یووه هم با اتهامات دوپینگ که بعدآ از آن تبرئه شد دست به گریبان بود. در اکتبر همان سال الکس دچار مصدومیت شدیدی از ناحیهٔ زانو در برخورد با مارکو زانچی مدافع اودینزه شد و تا آخر فصل از رقابتها دور ماند. یووه بدون او دچار مشکل شد و فصل را با رتبهٔ نازل ششم به پایان رساند.

در همین دوران بود که جیانی آنیلی رئیس اسبق یووه الکس را با نقاش عصر رنسانس، پینتوریکیو مقایسه کرد و به او لقب پینتوریکیو داد. هوادران نیز به او لقب پدیدهٔ واقعی دادند[۲۲] که اشاره‌ای به لقب رونالدو یعنی پدیده داشت که توسط هواداران تیم رقیب، اینتر میلان، به او داده شده بود.

یکی از بزرگترین نقاط قوت دل پیرو کارآمدی او در نقاط مختلف زمین به عنوان یک مهاجم است. هنگام شروع دوران بازیگری، الکس بعنوان مهاجم نوک بازی می‌کرد اما سپس در پست مهاجم دوم مورد استفاده قرار گرفت. او همچنین توانایی بازی در پست هافبک بازیساز پشت سر دو مهاجم را دارد. در زمان مارچلو لیپی الکس در سیستم سه مهاجمه و در کنار بزرگانی نظیر جیانلوکا ویالی و فابریتزیو راوانلی به بازی گمارده می‌شد. با آمدن زین‌الدین زیدان الکس پشت سر فیلیپو اینزاگی به بازی گرفته می‌شد. سیستمی که بعدآ در آن زیدان جای خود را به پاول ندود و اینزاگی جای خود را به دیوید ترزگه داد.

بعد از یورو ۲۰۰۴ لیپی جای خود را به فابیو کاپلو داد. کاپلو اعتقاد چندانی به دل پیرو نداشت و علی‌رغم میل هواداران بیشتر از خرید جدید یووه در خط حمله یعنی زلاتان ابراهیموویچ استفاده می‌کرد. با وجود این الکس موفق به زدن ۱۴ گل برای یووه شد و تاثیر زیادی در موفقیت یووه برای کسب ۲۸امین اسکودتوی خود داشت. پاس گلی که دل پیرو با یک ضربهٔ برگردان برای ترزگه مهیا کرد موجب پیروزی ۱-۰ یووه مقابل میلان در سن سیرو شد.

دل‌پیرو در سری ب ۲۰۰۶/۰۷

به عقیدهٔ کارشناسان، الکس در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۵ دوباره به اوج خود بازگشت[۲۳] و در کل رقابتها ۲۰ گل برای یووه به ثمر رساند و این در حالی بود که کاپلو از الکس به عنوان یک ذخیرهٔ صرف استفاده می‌کرد، تا به گفتهٔ خود کاپلو بتواند تاثیر آنی و لحظه‌ای بر بازی تیم بگذارد.[۲۴] دل پیرو هیچگاه رابطهٔ نزدیکی با کاپلو نداشت و مدتی پس از رفتن کاپلو از یووه در وبسایت خود نوشت: «اگر کاپلو در یووه می‌ماند، من این تیم را ترک می‌کردم.»

الکس در سال ۲۰۰۶ با رکورد خوزه آلتافینی که همانا زدن شش گل بعنوان بازیکن ذخیره بود مساوی کرد. در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۶ الکس با زدن سه گل در مقابل فیورنتینا در جام حذفی به بزرگترین گلزن تاریخ یووه تبدیل شد. او بدین ترتیب شمار گلهای خود را به ۱۸۵ گل رساند. رکورد قبلی با ۱۸۲ گل در اختیار جیامپیرو بونیپرتی بود.[۲۵] الکس آخرین گل یووه را در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۵ به ثمر رساند و بعد از آن فصل جریان رسوایی کالچیوپولی به وجود آمد.

فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۶ در سری ب[ویرایش]

یووه به سری ب سقوط کرد و دو اسکودتوی آخر آنها پس گرفته شد. دل پیرو به عنوان کاپیتان اعلام کرد که در یووه می‌ماند و بطور تلویحی از سایر بازیکنان نیز خواست در کنار یووه باقی بمانند و گفت: «خانوادهٔ آنیلی و هواداران لایق این فداکاری هستند».[۲۶] این در حالی بود که بازیکنان بزرگی نظیر زلاتان ابراهیموویچ، فابیو کاناوارو و لیلیان تورام یووه را ترک کردند.

اولین بازی دل پیرو بعد از قهرمانی در جام جهانی بازی جام حذفی در برابر چزنا در ۲۳ آگوست ۲۰۰۶ بود. چون یوونتوس در سری ب بازی می‌کرد، جام حذفی تنها امید آنها برای کسب یک سهمیهٔ اروپایی در جام یوفا بود. دل‌پیرو که به تازگی از تعطیلات بازگشته بود کار را از روی نیمکت آغاز کرد و سپس در حالیکه بازی ۱-۱ بود در دقیقهٔ ۷۴ وارد زمین شد و ثانیه‌هایی بعد گل پیروزی را برای یووه به ثمر رساند.[۲۷]

در بازی بعدی جام حذفی مقابل ناپولی هم الکس بعنوان بازیکن ذخیره در دقیقه ۶۱ وارد شد. یووه از حریف عقب بود ولی الکس دو گل به ثمر رساند تا یووه ۲-۱ جلو بیفتد. در نهایت بازی به ضربات پنالتی کشیده شد. الکس ضربهٔ خود را گل کرد اما ناپولی در نهایت ۵-۴ پیروز شد.[۲۸]

بعد از این الکس تا مدتها مشغول مذاکره برای ثبت قرارداد جدید بود و سرانجام قرارداد خود را تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ تمدید کرد. در همان روزها بود که الکس صاحب اولین فرزند خود، توبیاس دل‌پیرو شد. این دو اتفاق نقطهٔ عطفی در شرایط الکس در آن فصل بود. او که دو هفته قبل توسط کلودیو رانیری از ترکیب یووه در برابر فیورنتینا و نیز توسط روبرتو دونادونی از ترکیب تیم ملی ایتالیا مقابل گرجستان و آفریقای جنوبی دور مانده بود، به یکباره به روزهای اوج خود بازگشت.

دل‌پیرو در فصل ۲۰۰۷/۲۰۰۸

در فوریه ۲۰۰۸ الکس گل پیروزی یووه برابر آ. اس. رم را به ثمر رساند و سپس دو گل هم وارد دروازهٔ لاتزیو کرد تا دو هفتهٔ متوالی در تیم هفتهٔ لیگ قرار بگیرد. در ۶ آوریل ۲۰۰۸ الکس رکورد تعداد حضور با پیراهن یووه را شکست. رکورد قبلی با ۵۵۲ بازی در اختیار گتانو شیره‌آ بود.[۲۹] در آوریل الکس دوران بسیار خوبی را سپری می‌کرد. او هفت گل در ۵ بازی به ثمر رساند که شامل یک هت-تریک در برابر آتالانتا و در پیروزی ۴-۰ برابر این تیم بود.

در هفته پایانی فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷ الکس دو گل در تساوی ۳-۳ مقابل سمپدوریا به ثمر رساند و با ۲۱ گل به مقام کاپوکانونیرو یا همان مقام آقای گلی سری آ دست یافت و بالاتر از کسانی مثل دیوید ترزگه(۲۰ گل) و مارکو بوریلو(۱۹ گل) قرار گرفت. الکس با کسب این مقام دومین بازیکن ایتالیایی شد که در دو فصل پیاپی و در دو لیگ مختلف موفق به کسب دو عنوان آقای گلی شده بود.[۳۰] پائولو روسی هم قبلآ مانند الکس دو بار پیاپی، یکبار در سری بی و یکبار در سری آ بعنوان آقای گلی رسیده بود. الکس در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۸ به کسب جایزهٔ شیره‌آ نائل شد.

فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ به بعد[ویرایش]

پیش از شروع فصل، یوونتوس در برابر تیمهای آرسنال و هامبورگ در جام امارات و نیز در برابر منچستر یونایتد در اولدترافورد بازی کرد. در بازی برابر منچستر زمانی که الکس قصد خروج از زمین بازی را داشت، نزدیک به ۷۰ هزار تماشاگر به احترام وی برخاسته و یکصدا او را تشویق کردن. کلودیو رانیری گفت که اعتقاد دارد الکس فصلی به خوبی فصل قبلی در پیش خواهد داشت. در آگوست ۲۰۰۸ الکس اعلام کرد که قصد دارد تا ۴۰ سالگی به بازی در یووه ادامه دهد.

در جام باشگاهها یووه با رئال مادرید و زنی سن پترزبورگ، قهرمان فصل قبل جام یوفا همگروه شد. یووه بازی برابر زنی را با تک گل زیبای الکس که از روی یه ضربهٔ آزاد به ثمر رساند پیروز شد.[۳۱] در ۲۱ اکتبر گل فوق‌العادهٔ الکس باعث برتری یووه مقابل رئال در تورین شد.[۳۲]

آلساندرو دل‌پیرو

در ۵ نوامبر ۲۰۰۸ یووه و رئال، این بار در برنابئو با هم دیدار کردند. یووه این بازی را ۲-۰ و با هر دو گل دل پیرو پیروز شد که اولین پیروزی خارج از زمین یووه مقابل رئال بعد از سال ۱۹۶۲ بود. هم کلودیو رانیری و هم برند شوستر سرمربی رئال بازی الکس را ستایش کردند[۳۳] و هواداران رئال هم هنگام خروج الکس از زمین او را مورد تشویق شدید خود قرار دادند.[۳۴] یووه از گروه خود صعود کرد ولی در نهایت در دور بعد با نتیجهٔ ۳-۲ (در مجموع دو بازی) مغلوب چلسی شد. الکس در بازی برگشت یکی از گلهای یووه را با یک ضربهٔ پنالتی به ثمر رساند.

در لیگ یووه رقابت تنگاتنگی را با میلان برای کسب مقام دومی داشت. الکس در بازی ما قبل آخر برابر سیه نا دو گل به ثمر رساند و پایه‌گذار گل کلودیو مارکیزیو بازیکن جوان یووه شد تا وی سومین گل فصل خود را به ثمر برساند. یووه در بازی پایانی لاتزیو را ۲-۰ شکست داد و عنوان دوم را به دست‌آورد.

در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۹ الکس قرارداد خود را تا یک سال دیگر یعنی تا تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۱ تمدید کرد که به واقع به معنای به پایان رساندن دوران فوتبالش در یووه بود.[۳۵] خود او در این باره گفت: «من در یووه خوشحالم و ما تیم خوبی داریم. می‌خواهم تا زمانی که می‌توانم به بازی ادامه دهم و می‌دانم که تا دو سال آینده می‌توانم در فرم مناسبی بازی کنم.»

الکس رکورد بیشترین حضور یک بازیکن یوونتوسی در سری آ را هم با ۴۴۵ بازی شکست. در آن بازی مقابل جنووا در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۰ الکس دو گل به ثمر رساند. او هم اکنون بهترین گلزن تاریخ باشگاه یووه با زدن ۲۷۳ گل در تمامی رقابتهاست، ضمن اینکه در مجموع در بیش از ۶۰۰ بازی رسمی برای یووه به میدان رفته‌است. در ۱۴ مارس ۲۰۱۰، الکس ۳۰۰ امین و ۳۰۱ امین گلهای تاریخ بازیگری‌اش را در تساوی ۳-۳ برابر سیه نا به ثمر رساند.

فوتبال ملی[ویرایش]

دل‌پیرو با فرانچسکو توتی

دل پیرو در حال حاضر چهارمین گلزن تاریخ تیم ملی فوتبال ایتالیاست. او اولین بازی خود را در یورو ۹۶ و در برابر روسیه انجام داد ولی در بین دو نیمه تعویض شد. برای قرار گرفتن در ترکیب نهایی تیم ملی برای جام جهانی ۹۸ الکس رقابت سنگینی با روبرتو باجو داشت و این در حالی بود که الکس هنوز از مصدومیتی که در فینال لیگ قهرمانان نصیبش شده بود به طور کامل رهایی نیافته بود. در یورو ۲۰۰۰ الکس یک بازیکن ذخیره بود و در دیدار نهایی دو موقعیت عالی گلزنی را مقابل فرانسه از دست داد.

در بازیهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ الکس گلی سرنوشت ساز برابر مجارستان به ثمر رساند که حکم به صعود ایتالیا به جام جهانی داد.[۳۶] الکس همان فصل ۱۶ گل در لیگ برای یووه زد و با این تیم اسکودتو را فتح نمود.[۳۷] در رقابتهای جام جهانیی الکس بعنوان بازیکن ذخیره برابر مکزیک وارد میدان شد و دقایقی بعد گل تساوی ایتالیا را با ضربه سر به ثمر رساند. ایتالیا در دور بعد و در دیداری جنجالی برابر کره جنوبی با گل طلایی حذف شد.[۳۸]

دل‌پیر بعد از نیمه‌نهایی مقابل آلمان.

در جام جهانی ۲۰۰۶ الکس بازیها را از روی نیمکت آغاز کرد. در دو بازی از سه بازی گروهی به زمین آمد و بازی یک شانزدهم نهایی برابر استرالیا را از ابتدا آغاز کرد. در ۴ ژوئیه ۲۰۰۶، او بعنوان یار ذخیره برابر آلمان وارد میدان شد و با ضربه‌ای استادانه گل دوم ایتالیا را به ثمر رساند.[۳۹] در دیدار فینال مقابل فرانسه بازی به ضربات پنالتی کشیده شد. الکس ضربهٔ خود را گل کرد و ایتالیا در نهایت فاتح آن جام شد. الکس بعدها اعتراف کرد که بردن جام جهانی آرزوی دوران کودکی‌اش بوده‌است[۴۰]

الکس تا کنون هفت بار کاپیتان ایتالیا بوده‌است (در جام جهانی ۲۰۰۶ و در یورو ۲۰۰۸). او در ابتدا شمارهٔ ۱۰ می‌پوشید ولی بعدها آن شماره را به فرانچسکو توتی داد و خودش شمارهٔ ۷ به تن کرد، شماره‌ای که دوران ورزشی‌اش را با آن آغاز کرده بود. حتی پس از اینکه توتی تیم مل را ترک کرد الکس از پذیرش مجدد شمارهٔ ۱۰ سرباز زد و گفت ترجیح می‌دهد با همان شمارهٔ ۷ به بازی ادامه دهد. او در ماه مه به اردوی تیم ملی برای رقابتهای یورو ۲۰۰۸ و پس از ۹ ماه دوری از رقابتهای ملی دعوت شد و دومین بازیکن ایتالیایی شد که در ۷ تورنمنت ملی برای تیم ایتالیا بازی کرده‌است.

الکس در یورو ۲۰۰۸ هم بیشتر بعنوان بازیکن ذخیره به میدان می‌رفت اما در برابر رومانی بازی را بعنوان کاپیتان تیم آغاز کرد. در بازی برابر هلند الکس بعنوان ذخیرهٔ آنتونیو دی ناتاله‌ی ناآماده وارد میدان شد و روند تیم را بهبود بخشید هر چند نتوانست مانع شکست ۳-۰ ایتالیا شود. در دیدار یک چهارم نهایی مقابل اسپانیا الکس بعنوان بازیکن ذخیره وارد زمین شد و با یک حرکت تکنیکی بی‌نظیر در برابر سرجیو راموس همگان را به حیرت واداشت. ایتالیا در ضربات پنالتی با نتیجهٔ ۴-۲ مغلوب شد.[۴۱]

الکس در آگوست ۲۰۰۸، ۹۰امین بازی ملی خود را برابر تیم اتریش و در دیداری دوستانه انجام داد و پنجمین بازیکن تاریخ تیم ملی ایتالیا از حیث تعداد بازیهای ملی لقب گرفت. علی‌رغم اینکه وی اعلام کرده تا ۴۰ سالگی به بازی ادامه می‌دهد، بعد از بازی برابر گرجستان در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۸ دیگر هرگز به تیم ملی دعوت نشده‌است.

زندگی شخصی[ویرایش]

Alessandro Del Piero.jpg

الکس در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۵ با نامزد خود سونیا آموروسو که از سال ۱۹۹۹ با او در رابطه بود، ازدواج کرد.[۴۲] در ژوئیه ۲۰۰۷ آنها اعلام کردند که انتظار اولین فرزند خود را می‌کشند.[۴۲] در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۷ و در ساعت ۲۰ دقیقه بامداد، سونیا فرزند پسر خود، توبیاس دل‌پیرو را در بیمارستان سنت آنا در تورین به دنیا آورد.[۴۳][۴۴][پیوند مرده] در ۴ ماه مه ۲۰۰۹، فرزند دوم الکس و سونیا نیز به دنیا آمد و آنها نام نوزاد دختر خود را دورتیا گذاشتند. در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۰ فرزند سوم ساشا به دنیا امد.

در سال ۲۰۱۲ دختر بچه ۱۲ ساله‌ای به اسم جیادا اسکالیسی در حین تماشای یکی از مسابقه‌های تیم یوونتوس دچار خونریزی مغزی شد و به کما رفت. بعد از این که طی دو هفته حال عمومی وی هیچ تغییری نکرد خانواده اش با الساندرو دل پیرو تماس گرفتند و از او خواستند تا برای دخترشان یک پیام ویدویی ضبط کند. صدای الکس وسیله‌ای برای اتفاق معجزه‌ای بزرگ از طرف خداوند شد و ان دختر از کما خارج شد. ابتدا جیادای کوچک دستش را تکان داد و بعد از ساعتی مادرش را صدا کرد ۲۴ ساعت بعد وی کاملاً شروع به صحبت کرد. دل پیرو در پیامش به جیادا گفته بود: سلام من الساندرو دل پیرو هستم امیدوارم هرچه زودتر بیدارشوی و به تماشای بازی یوونتوس و من بیایی و بالاتر از آن اینکه باهم از نزدیک آشنا شویم.[۲][۴۵]

دل‌پیرو از پول و شهرت خود برای کمک به تحقیق دربارهٔ سرطان استفاده می‌کند و به همین دلیل از سازمان تحقیق دربارهٔ سرطان جایزهٔ «اعتقاد به تحقیق» را در نوامبر ۲۰۰۶ دریافت کرد.[۴۶]

وقتی که مشعل المپیک برای رقابتهای المپیک زمستانی ۲۰۰۶ از تورین گذشت، الکس یکی از حمل کنندگان مشعل بود.[۴۷]

دل‌پیرو غیر از فوتبال به ورزشهای دیگری هم علاقه دارد و این سبب شده تا دوستانی از سایر رشته‌های ورزشی داشته باشد. استیو نش ستارهٔ مشهور بسکتبال و ادی مرکس اسطورهٔ دوچرخه‌سواری اعلام کرده‌اند که هوادار دل‌پیرو هستند.[۴۸][۴۹]

علاوه بر ورزش، الکس علاقهٔ زیادی نیز به موسیقی دارد. اندکی بعد از قهرمانی ایتالیا در جام جهانی، دل‌پیرو به همراه مارکو ماتراتزی در اجرایی از رولینگ استون در شهر میلان شرکت کرد.[۵۰]

در ۹ فوریه ۲۰۰۹، خبر رسید که الکس قصد شکایت از سایت فیس بوک را دارد زیرا پروفایلی جعلی از الکس بر روی این سایت قرار داشت که او را به جریانهای نئونازی وابسته می‌کرد. الکس اعلام کرد که از این بابت بسیار ناراحت است که صفحه‌ای تقلبی شامل عکس او، وی را به جریانهای نژادپرستانه متصل می‌کند. او اندکی بعد، صفحهٔ اصلی خود را در فیس بوک راه‌اندازی کرد که فقط در یک شب بیش از ۱۰۰ هزار نفر در آن صفحه عضو شدند.[۵۱]

الکس انسان شوخ طبعیست و در برخی برنامه‌های طنز تلویزیون ایتالیا نظیر پیپریسیما و استریشا لا نوتیزیا به عنوان میهمان شرکت کرده‌است. الکس همچنین در برنامه‌ای طنز به نام لا سای اولتیما دی توتی نیز شرکت کرد. در آن برنامه فرانچسکو توتی، آلساندرو نستا و جیان لوئیجی بوفن هم شرکت داشتند و به شوخی با یکدیگر پرداختند.

دل‌پیرو به همراه تیه‌ری آنری و رونالدینهو یکی از سه فوتبالیست روی جلد سی دی بازی فیفا ۲۰۰۴ بود ضمن اینکه او به همراه لیونل مسی یکی از دو فوتبالیست حاضر بر روی جلد سی دی نسخه ایتالیایی بازی فوتبال ۲۰۱۰ نیز خواهد بود.

عناوین و جایزه‌های ورزشی[ویرایش]

باشگاهی[ویرایش]

ملی[ویرایش]

  • قهرمانی جام جهانی فوتبال: ۲۰۰۶ آلمان
  • نایب قهرمانی جام ملت‌های اروپا: ۲۰۰۰ بلژیک و هلند
  • قهرمانی جام ملت‌های اروپا زیر ۲۱ سال: ۱۹۹۴ فرانسه
  • قهرمانی جام ملت‌های اروپا زیر ۲۱ سال: ۱۹۹۶ اسپانیا

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آلساندرو دل‌پیرو موجود است.
  • «Alessandro Del Piero»(انگلیسی)‎. وب‌گاه ویکی‌پدیا. بازبینی‌شده در ۶ ژوئن ۲۰۱۰. 
  • «الساندرو دل پیرو»(فارسی)‎. وب‌گاه یوونتوس دات‌ای‌ار. بازبینی‌شده در ۶ ژوئن ۲۰۱۰. 

پانویس[ویرایش]

  1. "Alessandro Del Piero, passaporto". Alessandrodelpiero.com. Retrieved 2013-04-22. 
  2. http://www.foxsports.com.au/football/a-league/sydney-fc-superstar-forward-alessandro-del-piero-urges-teammates-to-slow-down-and-show-composure/story-e۶frf۴gl-۱۲۲۶۴۹۱۹۰۴۹۵۷#.UfPmj۲۳XAl۸
  3. http://www.guardian.co.uk/football/۲۰۱۲/sep/۰۵/alessandro-del-piero-sydney-fc
  4. http://www.independent.co.uk/sport/football/news-and-comment/james-lawton-torres-lights-up-anfield-with-his-sheer-brilliance-۱۶۴۲۲۰۳.html?action=gallery&ino=۱۶
  5. http://espnfc.com/news/story/_/id/۱۱۵۱۵۹۲/juve-forward-alex-del-piero-confirms-sydney-switch?cc=۵۷۳۹#
  6. «Fifa names greatest list»(انگلیسی)‎. وب‌گاه بی‌بی‌سی. بازبینی‌شده در ۶ ژوئن ۲۰۱۰. 
  7. Channel4, Nov. ۲۸, ۲۰۰۸
  8. FindArticles.com
  9. Juventus.com
  10. Juventus.com
  11. Channel4.com
  12. Hnduonnet.com
  13. WorldCup265.com
  14. Calcio Italia 150 issue, Calcio Icons, Del Piero
  15. PeopleDaily.com
  16. FIGC Classifica Marcatori
  17. Del Piero è meglio 'e Maradona
  18. RaiSport.it
  19. Buzzle.com
  20. Kicker.de
  21. ItBiografie.com
  22. Kom.it
  23. FindArticles.com
  24. IHT.com
  25. FindArticles.com
  26. Channel4.com
  27. Juventus.com
  28. Juventus.com
  29. Serie A - Donadoni, Del Piero merita la Nazionaleit.eurosport.yahoo.com - Retrieved on 8 January ۲۰۰۸
  30. Samp-Juve show Super Del Piero è il re del gol sur gazzettadellosport.it - Retrieved on 8 January ۲۰۰۸
  31. Del Piero è infinito. Lo Zenit si arrende gazzettadellosport.it - Retrieved on 8 January ۲۰۰۸
  32. Del Piero-Amauri in gol. La Juve risorge, Real k.o. gazzettadellosport.it - Retrieved on 8 January ۲۰۰۸
  33. CBC News - A class act
  34. Ale incanta il Bernabeu. La Juve è già qualificata gazzettadellosport.it - Retrieved on 8 January ۲۰۰۸
  35. The Platform4 blog - Football Italia’s going home
  36. FIGC.it
  37. FindArticles.com
  38. FindArticles.com
  39. «Youtube.com» در یوتیوب
  40. SkySports.com
  41. Spain ۰-۰ Italy (۴-۲ penalties)
  42. ۴۲٫۰ ۴۲٫۱ Gazzetta.it
  43. Del Piero, giorni d'oro E' nato il figlio Tobias - Gazzetta dello Sport
  44. [۱]
  45. معجزه بیدارشدن یک دختر بچه از کما با شنیدن صدای الساندرو دل پیرو
  46. «Premio Credere nella Ricerca»
  47. Juventus.com
  48. FIFA World Cup @ Yahoo.com
  49. "Juventus Football". Archived from the original on 2009-10-25. 
  50. NME.com
  51. http://www.theregister.co.uk/2009/02/09/del_piero_facebook_lawsuit/