تیم ملی فوتبال آرژانتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آرژانتین
آرم پیراهن/لوگوی فدراسیون
لقب آسمان آبی و سفیدها
Albicelestes آلبی سلسته
فدراسیون اتحادیه فوتبال آرژانتین
کنفدراسیون کونمبول (آمریکای جنوبی)
سرمربی آلخاندرو سابه‌یا
دستیار جولیان کامینو
کاپیتان لیونل مسی
بیشترین بازی ملی خاویر زانتی (۱۴۵)
بیشترین گل ملی گابریل باتیستوتا (۵۶)
ورزشگاه خانگی مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی
کد فیفا ARG
رده‌بندی فیفا ٢
برترین رده در فیفا ۱ (۲۰۰۷، ۲۰۰۸)
پایین‌ترین رده در فیفا ۲۴ (آگوست ۱۹۹۶)
رده الو ۳
برترین رده الو ۱ (ژوئیه ۲۰۰۷)
پایین‌ترین رده الو ۲۸ (ژوئن ۱۹۹۰)
Kit left arm arg11h.png
Team colours
Kit body arg11h.png
Team colours
Kit right arm arg11h.png
Team colours
Kit shorts arg11h.png
Team colours
Kit socks arg11h.png
Team colours
لباس اول
Kit left arm arg11a.png
Team colours
Kit body arg11a.png
Team colours
Kit right arm arg11a.png
Team colours
Kit shorts arg11a.png
Team colours
Kit socks color 3 stripes white.png
Team colours
لباس دوم
نخستین بازی ملی
۱۶ می ۱۹۰۱
اروگوئه ۲ - ۳ آرژانتین[۱]
بهترین پیروزی
۲۲ژانویه ۱۹۴۲
آرژانتین ۱۲ - ۰ اکوادور
بدترین شکست
۱۵ ژوئن ۱۹۵۱
چک و اسلواکی ۶ - ۱ آرژانتین
جام جهانی
حضور ۱۵ (نخستین ۱۹۳۰)
بهترین نتیجه شرکت در دور پایانی: ۱۵
بهترین نتیجه:
۱۹۸۶, ۱۹۷۸
نام منطقه‌ای کوپا آمریکا
حضور ۳۸ (نخستین ۱۹۱۶)
بهترین نتیجه قهرمان در دوره‌های

, ۱۹۲۵, ۱۹۲۷, ۱۹۲۹

۱۹۳۷, ۱۹۴۱, ۱۹۴۵

۱۹۴۶, ۱۹۴۷, ۱۹۵۵,

۱۹۵۷, ۱۹۵۹, ۱۹۹۱, ۱۹۹۳

تیم ملی فوتبال آرژانتین (به اسپانیایی: Selección de fútbol de Argentina) یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از کشور آرژانتین به میدان می‌رود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال آرژانتین فعالیت می‌کند.[۲] ورزشگاه خانگی این تیم مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی[۳] است و سرمربی این تیم آلخاندرو سابه‌یا می‌باشد.[۴] این تیم در حال حاضر در رتبه هفتم رده‌بندی فیفا جای دارد.[۵]

آرژانتین ۲ بار در جام جهانی فوتبال، در سال‌های ۱۹۷۸ (به عنوان میزبان) و ۱۹۸۶،[۶] قهرمان شده‌است. این تیم همراه با برزیل و اسپانیا،آلمان تیم‌هائی هستند که در خارج از قاره خود به قهرمانی جام‌جهانی رسیده‌اند.[۷]آرژانتین همچنین در مسابقات کوپا آمریکا (۱۴ بار)، المپیک (۲ بار) و جام کنفدراسیون‌ها به قهرمانی رسیده‌است.

آرژانتین به همراه فرانسه دو تیمی هستند که در سه جام معتبر فوتبال (جام جهانی، جام کنفدراسیون‌ها و المپیک) قهرمان شده‌اند.[۸] رقبای آرژانتین در دنیای فوتبال با توجه به رویدادهای تاریخی، آلمان، برزیل، اروگوئه و انگلستان هستند. بازی‌های آرژانتین با تیم‌های یاد شده همواره از حساسیت بسیار بالایی برخوردار می‌باشد.[۹][۱۰]

در سال ۲۰۰۰، دیگو مارادونا ستاره سال‌های نه چندان دور آرژانتین در رای گیری اینترنتی فیفا جهت انتخاب بهترین بازیکن فوتبال قرن بیستم بیشترین رای را بدست آورد و به عنوان بهترین بازیکن قرن بیستم توسط طرفداران فوتبال جهان شناخته شد. در همین سال گل دوم وی به انگلستان در جام جهانی ۱۹۸۶ به عنوان برترین گل قرن برگزیده شد.[۱۱]

تاریخچه[ویرایش]

آغاز رسمی فوتبال در آرژانتین به سال ۱۸۹۳ بازمی‌گردد.[۱۲]نخستین مسابقه رسمی تیم ملی فوتبال آرژانتین در ۱۶ می۱۹۰۱ مقابل اروگوئه در مونته ویدئو بود که با برد ۳-۲ آرژانتین به پایان رسید.[۱۳] آرژانتین تا به حال در چهار فینال جام جهانی حضور داشته که حاصل آن دو عنوان قهرمانی می‌باشد. فینال نخست بازمی‌گردد به اولین دوره جام‌جهانی در سال ۱۹۳۰، دراین مسابقه آرژانتین در مقابل اروگوئه میزبان ۴-۲ بازنده شد. آسمان آبی و سفیدها (به اسپانیایی: Albicelestes) فینال بعدی خود را در کشور خود و با پیروزی ۳-۱ مقابل هلند به پایان بردند. آرژانتینی‌ها ۸ سال بعد و در مکزیک، به رهبری دیگو مارادونا با پیروزی ۳-۲ برابر آلمان غربی دومین قهرمانی را به دست آوردند. آخرین فینال آنهابازمی‌گردد به جام جهانی ۹۰ ایتالیا، که در مسابقه‌ای بحث برانگیز ۱-۰ مغلوب آلمان غربی شدند.[۱۴]

سرمربی‌گری آرژانتین در جام‌های جهانی ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ را به ترتیب، سزار لوییس منوتی و کارلوس بیلاردو بر عهده داشتند.

آرژانتین در جام ملت‌های آمریکا جنوبی نیز با کسب ۱۴ عنوان قهرمانی بسیار موفق بوده‌است. قهرمانی جام کنفدراسیون‌ها در سال ۱۹۹۲، ۲ قهرمانی در بازی‌های المپیک در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸، از دیگر افتخارات مهم این تیم می‌باشد. در ماه مارس ۲۰۰۷ آرژانتین برای اولین بار به صدر رده‌بندی جهانی فیفا صعود کرد.[۱۵]

جام‌جهانی ۱۹۳۰[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰


جام‌جهانی ۱۹۷۸[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸

فیفا در کنگره ششم ژوئیه سال ۱۹۶۶ خود در لندن تصمیم گرفت آرژانتین میزبان جام جهانی باشد و این مسوولیت در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ به ترتیب به کشورهای اسپانیا و کلمبیا سپرده شد. دو سال پس از کودتای نافرجام در آرژانتین، این کشور میزبان جام‌جهانی ۱۹۷۸ بود. آرژانتین پس از حضور در فینال نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی به میزبانی اروگوئه در سال ۱۹۳۰، مدتی طولانی انتظار کشید تا جام قهرمانی را بالای سر ببرد. حمایت بی‌دریغ تماشاگران از تیم میزبان، آنها را به پیروزی مقابل هلند در دیدار فینال جام یازدهم نایل کرد در حالیکه یوهان کرایف به دلیل اوضاع سیاسی از حضور در این جام سر باز زده بود. راهیابی آرژانتین تا فینال با جنجال فراوانی همراه بود.[۱۶]

در مرحله گروهی این رقابت‌ها، ۴ گروه ۴ تیمی وجود داشت. تیمهای ایتالیا و آرژانتین از گروه ۱ به دور بعد راه یافته و فرانسه و مجارستان از راهیابی به دور بعدی محروم ماندند.[۱۷] به دلیل دوم شدن آرژانتین در مرجله اول گروهی، این تیم همگروه برزیل در دور بعدی مسابقات شد. برزیل تقریباً از حضور خود در فینال مطمئن بود زیرا آرژانتین می‌بایست پرو را در آخرین مسابقه خود با اختلاف حداقل چهار گل شکست دهد. آرژانتینی‌ها ۶بار دروازه پرو را گشودند تا به این مهم دست یابند. این پیروزی جنجال‌های بسیاری را در پی داشت. برزیلی‌ها آرژانتین را متهم به تبانی کردند. در نهایت آرژانتین در فینال و در حضور بیش از ۷۱۰۰۰ تماشاگر ورزشگاه مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی موفق شد هلند را با نتیجه ۳-۱ شکست دهد و برای نخستین بار قهرمان جام‌جهانی فوتبال گردد.[۱۸]

جام جهانی ۱۹۸۶[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶

پس از ناکامی در جام‌جهانی ۱۹۸۲، آرژانتینی‌ها با امید بسیار وارد مکزیک شدند؛ دلیل اصلی امیدواری آنها دیگو مارادونا کاپیتان تیمشان بود. آرژانتین در گروه آ در کنار ایتالیا،بلغارستان وکره جنوبی قرار گرفت و با ۲ برد و ۱ تساوی برابر ایتالیا به عنوان سرگروه به مرحله بعد صعود کرد. در مرحله یک‌هشتم به مصاف رقیب سنتی خود، اروگوئه رفت و ۱ -۰ پیروز شد. حریف آرژانتین در مرحله بعد انگلستان بود.

دست خدا[ویرایش]

سابقه حساسیت در بازی‌های آرژانتین و انگلیس به جام‌جهانی ۱۹۶۶ برمی گردد. در مرحله یک چهارم نهایی، آرژانتین برابر انگلیس میزبان قرار گرفت. داور آلمانی مسابقه به صورت غیر منتظره‌ای دستور به اخراج راتین، کاپیتان آرژانتین داد. اخراج راتین توسط کرتیلن آلمانی هنوز از معماهای جام جهانی است. راتین در این باره می‌گوید:«داور به تیم ما اخطار می‌داد. گویی همه انگلیسی‌ها فرشته بودند و همه ما دیو. او با من آلمانی حرف زد، بی آنکه یک کلمه‌اش را بفهمم و سپس مرا اخراج کرد... حق این است انگلیسی‌ها مجسمه کرتیلن داور آلمانی را از طلا بسازند و کنار مجسمه دریادار نلسن در میدان ترافالگر نصب کنند...»[۱۹] انگلیس سرانجام آرژانتین ده نفره را در ومبلی شکست داد. پس از بازی، سرمربی انگلیس،الف رمزی در نشست خبری، آنها را حیوان نامید.[۲۰] آرژانتین بیست سال انتظار کشید تا سرانجام در مکزیک، در همان مرحله یک چهارم نهایی، برابر انگلستان قرار گرفت، اما این‌بار این دیدار به دلیل درگیری دو سال پیش آرژانتین و انگلیس در جزایر فالکلند حساسیت بیشتری یافته بود.[۲۱]

آرژانیتن به رهبری کاپیتان خود، دیگو مارادونا در مرحاله یک چهارم نهایی برابر انگلیس قرار گرفت. وقتی دو تیم وارد زمین شدند از آن به عنوان «فالکلند۲» یاد می‌کردند. در نیمه اول آرژانتین نسبتاً برتر بود ولی موفق به شکستن سد دفاعی انگلستان نشد.[۲۲] دقیقه پس از شروع نیمه دوم مارادونا گل بحث‌برانگیز خود را به ثمر ساند. مارادونا با دست توپ را از بالای سر پیتر شیلتون، دروازه بان بلند قامت انگلیس عبور داد و یک گل تاریخی را به ثمر رساند. پس از بازی، مارادونا اعلام کرد که توپ را با دست وارد دروازه انگلستان کرده ولی آن دست، دست خدا بوده‌است.[۲۳] ۴ دقیقه پس از دست خدا، اینبار مارادونا با پشت سر گذاشتن ۷ بازیکن انگلیس گلی را به ثمر رساند که سال‌ها بعد از سوی فیفا به عنوان بهترین گل قرن بیستم انتخاب شد.[۲۴]

آرژانتین انگلیس را ۲-۱ شکست داد و در نیمه‌نهائی ۲-۰ از سد بلژیک گذشت تا در فینال حریف آلمان غربی شود. مسابقه‌ای که به یکی از زیباترین فینال‌های جام‌جهانی مبدل گشت. آرژانتین در ورزشگاه آزتک به مصاف آلمان غربی رفت، جایی که مارادونا دو گل برای خوسه لوییس براون و خورخه والدانو ساخت. این دو گل در دقایق ۲۲ و ۵۵ به ثمر رسیدند. آرژانتینی‌ها بازی را تمام شده می‌دیدند که آلمان‌های باروحیه با دو گل کارل هاینس رومنیگه (۷۴) و رودی فولر (۸۰) به بازی برگشتند. آلمان غربی به سختی می‌کوشید تا گل پیروزی را بزند، اما بازهم مارادونا مداخله‌ای سرنوشت‌ساز داشت و با یک پاس بسیار دیدنی خورخه بروچاگا را در یک ضدحمله روانه دروازه آلمان کرد تا او با خونسردی هارولد شوماخر را مغلوب کند تا آرژانتین برای دومین بار قهرمان جام‌جهانی فوتبال شود.[۲۵]

جام‌جهانی ۱۹۹۰[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰

چهاردهمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی ایتالیا در تاریخ ۸ ژوئن ۱۹۹۰ آغاز شد و مدافع قهرمانی در گروه دوم با تیم‌های رومانی، شوروی و کامرون هم‌گروه شد. در بازی افتتاحیه جام، آرژانتین مقابل کامرون قرار گرفت و در پایان ۱-۰ مغلوب شگفتی‌ساز جام شد. در دیدار دوم آرژانتن موفق شد شوروی را ۲-۰ شکست دهد و در بازی سوم برابر رومانی ۱-۱ به تساوی رسید.

جام‌جهانی ۱۹۹۴[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴


جام‌جهانی ۱۹۹۸[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸


جام‌جهانی ۲۰۰۲[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲


جام‌جهانی ۲۰۰۶[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶


جام‌جهانی ۲۰۱۰[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰


جام‌جهانی ۲۰۱۴[ویرایش]

نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴

بیستمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی برزیل در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ آغاز شد و آرژانتین در گروه ششم با تیم‌های ایران، بوسنی و نیجریه هم‌گروه شد. این تیم با پیروزی در ۳ دیدارهای مرحلهٔ گروهی به عنوان تیم نخست به مرحلهٔ بعد راه پیدا کرد. آرژانتین توانست با پشت سر گداشتن تیم‌های سوییس، بلژیک و هلند به دیدار پایانی مسابقات راه پیدا کند. حریف این تیم در فینال آلمان بود که در دبدار نیمه‌پایانی موفق شده بود با ۷ گل برزیل میزبان را در هم بکوبد. دیدار نهایی در ۹۰ دقیقهٔ قانونی با تساوی بدون گل پایان یافت و به وقت اضافه کشیده شد. در نهایت آرژانیتن با دریافت یک گل در دقیقهٔ ۱۱۳ بازی مغلوب شد جایگاه دوم مسابقات را کسب کرد. هم‌چنین لیونل مسی از سوی فیفا به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب گردید.

رکوردها[ویرایش]

  • آرژانتین و اروگوئه رکورد دار تعداد بازی بین دو تیم ملی در دنیا هستند. این دو تیم از سال ۱۹۰۱، ۱۹۸ بار به مصاف هم رفته‌اند؛ در ضمن اولین بازی این دو تیم در سال ۱۹۰۱ نخستین بازی فوتبال است که خارج از بریتانیا انجام شده‌است.[۲۶][۲۷]
  • مارسلو تروبیانی بازیکن آرژانتین در جام‌جهانی ۱۹۸۶ با ۲ دقیقه بازی از ابتدای بازی، رکورددار کمترین حضور در میدان می‌باشد.[۲۸]

عملکرد جام‌جهانی[ویرایش]

رکوردهای جام جهانی فوتبال مقدماتی جام جهانی فوتبال
سال مرحله مقام ت ب ب م با گ ز گ خ ت ب ب م با گ ز گ خ
پرچم اروگوئه ۱۹۳۰ نایب‌قهرمان دوم ۵ ۴ ۰ ۱ ۱۸ ۹
پرچم ایتالیا ۱۹۳۴ مرحله اول نهم ۱ ۰ ۰ ۱ ۲ ۳
۱۹۳۸ تا ۱۹۵۴ انصراف
پرچم سوئد ۱۹۵۸ مرحله گروهی سیزدهم ۳ ۱ ۰ ۲ ۵ ۱۰ ۴ ۳ ۰ ۱ ۱۰ ۲
پرچم شیلی ۱۹۶۲ مرحله گروهی دهم ۳ ۱ ۱ ۱ ۲ ۳ ۲ ۲ ۰ ۰ ۱۱ ۳
پرچم انگلستان ۱۹۶۶ نیمه نهائی پنجم ۴ ۲ ۱ ۱ ۴ ۲ ۴ ۳ ۱ ۰ ۹ ۲
پرچم مکزیک ۱۹۷۰ حضور نداشت ۴ ۱ ۱ ۲ ۴ ۶
پرچم آلمان غربی ۱۹۷۴ مرحله دوم گروهی هشتم ۶ ۱ ۲ ۳ ۹ ۱۲ ۴ ۳ ۱ ۰ ۹ ۲
پرچم آرژانتین ۱۹۷۸ قهرمان اول ۷ ۵ ۱ ۱ ۱۵ ۴
پرچم اسپانیا ۱۹۸۲ مرحله دوم گروهی یازدهم ۵ ۲ ۰ ۳ ۸ ۷
پرچم مکزیک ۱۹۸۶ قهرمان اول ۷ ۶ ۱ ۰ ۱۴ ۵ ۶ ۴ ۱ ۱ ۱۲ ۶
پرچم ایتالیا ۱۹۹۰ نایب قهرمان دوم ۷ ۲ ۳ ۲ ۵ ۴
پرچم ایالات متحده آمریکا ۱۹۹۴ یک هشتم نهائی دهم ۴ ۲ ۰ ۲ ۸ ۶ ۸ ۴ ۲ ۲ ۹ ۱۰
پرچم فرانسه ۱۹۹۸ یک چهارم نهائی ششم ۵ ۳ ۱ ۱ ۱۰ ۴ ۱۶ ۸ ۶ ۲ ۲۳ ۱۳
پرچم کره جنوبی پرچم ژاپن ۲۰۰۲ مرحله گروهی هجدهم ۳ ۱ ۱ ۱ ۲ ۲ ۱۸ ۱۳ ۴ ۱ ۴۲ ۱۵
پرچم آلمان ۲۰۰۶ یک چهارم نهائی ششم ۵ ۳ ۲ ۰ ۱۱ ۳ ۱۸ ۱۰ ۴ ۴ ۲۹ ۱۷
پرچم آفریقای جنوبی ۲۰۱۰ یک هشتم نهائی پنجم ۵ ۴ ۰ ۱ ۱۰ ۶ ۱۸ ۸ ۴ ۶ ۲۳ ۲۰
پرچم برزیل جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴|۲۰۱۴]] نایب قهرمان فینال دوم ۷ ۵ ۱ ۱ ۸ ۴ ۱۶ ۹ ۵ ۲ ۳۵ ۱۵
جمع کل ۲ قهرمانی ۱۶/۲۰ ۷۷ ۴۲ ۱۴ ۲۱ ۱۳۱ ۸۴ ۱۱۸ ۶۸ ۲۹ ۲۱ ۱۹۶ ۱۱۱
  • رنگ پس‌زمینه طلایی نشان دهنده قهرمانی، نقره‌ای نایب قهرمانی و همچنین رنگ حاشیه قرمز نشاندهنده میزبانی می‌باشد.

عناوین[ویرایش]

۱۹۷۸، ۱۹۸۶
۱۹۲۱، ۱۹۲۵، ۱۹۲۷، ۱۹۲۹، ۱۹۳۷، ۱۹۴۱٬۱۹۴۵، ۱۹۴۶ ۱۹۴۷، ۱۹۵۵، ۱۹۵۷، ۱۹۵۹، ۱۹۹۱، ۱۹۹۳
۱۹۹۲
  • جام سازمان ملل:۱
۱۹۵۴
۲۰۰۴، ۲۰۰۸

ترکیب لباس[ویرایش]

لباس اول (میزبان) آرژانتین تشکیل شده‌است از پیراهن سفید با خطوط عمودی آبی، شورت سیاه و جوراب سفید / سیاه و سفید؛ همچنین لباس دوم (میهمان) این تیم معمولاً متشکل است از پیراهن آبی تیره، شورت سفید و جوراب آبی تیره.

لباس اول (میزبان)

۱۹۰۱–۱۹۱۰
۱۹۱۱–۱۹۷۴
۱۹۷۵
۱۹۷۸
۱۹۸۶
۱۹۹۰
۱۹۹۴
۱۹۹۸
۲۰۰۲
۲۰۰۶
۲۰۰۸
۲۰۱۰
۲۰۱۱

لباس دوم (میهمان)

۱۹۷۸
۱۹۹۴
۱۹۹۸
۲۰۰۲
۲۰۰۶
۲۰۰۸
۲۰۱۲
۲۰۱۱

کادر مربیان کنونی[ویرایش]

سمت نام
سرمربی آلخاندرو سابه‌یا
دستیار اول جولیان کامینو
دستیار دوم کلودیو گوگنالی
مربی بدنساز پابلو بلانکو
مربی دروازه‌بانان خوان خوزه رومرو
پزشکان دانیل مارتینز، دکتر آلخاندرو رولان
درمانگران فیزیکی لوئیس گارسیا، روبن آراگواس

فهرست بازیکنان[ویرایش]

در ۱۳ می ۲۰۱۴، ۲۶ بازیکن تیم ملی آرژانتین برای حضور در جام جهانی ۲۰۱۴ اعلام شدند:[۲۹]

ش. پست بازیکن ت‌ت (سن) بازی گل باشگاه
دروازه‌بان سرخیو رومرو ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۷(1987-02-22) ‏(۲۷ سال) 45 0 پرچم موناکو باشگاه فوتبال موناکو
دروازه‌بان ماریانو آندوخار ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۳(1983-07-30) ‏(۳۱ سال) 10 0 پرچم ایتالیا باشگاه فوتبال کاتانیا
دروازه‌بان آگوستین اوریون ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۸۱(1981-07-26) ‏(۳۳ سال) 3 0 پرچم آرژانتین باشگاه فوتبال بوکا جونیورز
مدافع مارتین دمیکلیس ۲۰ دسامبر ۱۹۸۰(1980-12-20) ‏(۳۳ سال) 37 2 پرچم انگلستان باشگاه فوتبال منچستر سیتی
مدافع پابلو زابلتا ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۸۵(1985-01-16) ‏(۲۹ سال) 36 0 پرچم انگلستان باشگاه فوتبال منچستر سیتی
مدافع فدریکو فرناندز (بازیکن فوتبال) ۲۱ فوریهٔ ۱۹۸۹(1989-02-21) ‏(۲۵ سال) 24 2 پرچم ایتالیا باشگاه فوتبال ناپولی
مدافع مارکوس روخو ۲۰ مارس ۱۹۹۰(1990-03-20) ‏(۲۴ سال) 20 0 پرچم پرتغال باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال
مدافع ازکوئیل گارای ۱۰ اکتبر ۱۹۸۶(1986-10-10) ‏(۲۷ سال) 18 0 پرچم پرتغال باشگاه فوتبال بنفیکا
مدافع نیکولاس اوتامندی ۱۲ فوریهٔ ۱۹۸۸(1988-02-12) ‏(۲۶ سال) 16 1 پرچم برزیل باشگاه فوتبال اتلتیکو مینیرو
مدافع هوگو کامپاینارو ۲۷ ژوئن ۱۹۸۰(1980-06-27) ‏(۳۴ سال) 13 0 پرچم ایتالیا باشگاه فوتبال اینتر میلان
مدافع خوزه ماریا باسانتا ۳ آوریل ۱۹۸۴(1984-04-03) ‏(۳۰ سال) 8 0 پرچم مکزیک Monterrey
هافبک خاویر ماسکرانو ۸ ژوئن ۱۹۸۴(1984-06-08) ‏(۳۰ سال) 96 2 پرچم اسپانیا باشگاه فوتبال بارسلونا
هافبک ماکسی رودریگز ۲ ژانویهٔ ۱۹۸۱(1981-01-02) ‏(۳۳ سال) 53 15 پرچم آرژانتین باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز
هافبک فرناندو گاگو ۱۰ آوریل ۱۹۸۶(1986-04-10) ‏(۲۸ سال) 47 0 پرچم آرژانتین باشگاه فوتبال بوکا جونیورز
هافبک آنخل دی‌ماریا ۱۴ فوریهٔ ۱۹۸۸(1988-02-14) ‏(۲۶ سال) 45 9 پرچم اسپانیا باشگاه فوتبال رئال مادرید
هافبک اوار بانگا ۲۹ ژوئن ۱۹۸۸(1988-06-29) ‏(۲۶ سال) 24 2 پرچم آرژانتین باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز
هافبک خوزه ارنستو سوسا ۱۹ ژوئن ۱۹۸۵(1985-06-19) ‏(۲۹ سال) 19 1 پرچم اسپانیا باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
هافبک لوکاس بیگلیا ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۸۶(1986-01-30) ‏(۲۸ سال) 17 0 پرچم ایتالیا باشگاه فوتبال لاتزیو
هافبک آگوستو فرناندز ۱۰ آوریل ۱۹۸۶(1986-04-10) ‏(۲۸ سال) 6 1 پرچم اسپانیا باشگاه فوتبال سلتاویگو
هافبک انزو پرز ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۶(1986-02-22) ‏(۲۸ سال) 6 1 پرچم پرتغال باشگاه فوتبال بنفیکا
هافبک ریکاردو گابریل آلوارز ۱۲ آوریل ۱۹۸۸(1988-04-12) ‏(۲۶ سال) 5 0 پرچم ایتالیا باشگاه فوتبال اینتر میلان
مهاجم لیونل مسی (کاپیتان) ۲۴ ژوئن ۱۹۸۷(1987-06-24) ‏(۲۷ سال) 84 37 پرچم اسپانیا باشگاه فوتبال بارسلونا
مهاجم سرخیو آگوئرو ۲ ژوئن ۱۹۸۸(1988-06-02) ‏(۲۶ سال) 50 21 پرچم انگلستان باشگاه فوتبال منچستر سیتی
مهاجم گونسالو ایگواین ۱۰ دسامبر ۱۹۸۷(1987-12-10) ‏(۲۶ سال) 36 21 پرچم ایتالیا باشگاه فوتبال ناپولی
مهاجم ازکویل لاوتزی ۳ مهٔ ۱۹۸۵(1985-05-03) ‏(۲۹ سال) 29 4 پرچم فرانسه باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن
مهاجم رودریگو پالاسیو ۵ فوریهٔ ۱۹۸۲(1982-02-05) ‏(۳۲ سال) 21 2 پرچم ایتالیا باشگاه فوتبال اینتر میلان

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

تیم ملی فوتبال زنان آرژانتین

پانویس[ویرایش]

  1. «ARGENTINA-URUGUAY Matches 1902-2009». بازبینی‌شده در 07 اوت 2012. 
  2. «فدراسیون فوتبال آرژانتین». Asociación del Fútbol Argentino. بازبینی‌شده در ۰۸ اوت ۲۰۱۲. 
  3. “Estadio Monumental Antonio Vespucio Liberti”. eNotes.com. Retrieved 09 اوت 2012. 
  4. «خبر رسمی: الخاندرو سابه یا سرمربی تیم ملی آرژانتین شد». GOAL.COM، ۸ مرداد ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۰۸ اوت ۲۰۱۲. 
  5. «FIFA/Coca-Cola World Ranking». بازبینی‌شده در 07 اوت 2012. 
  6. «قهرمان جام‌های جهانی ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ سرانجام به جام جهانی نوزدهم فوتبال راه یافت». سرخط به نقل از همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۰۸ اوت ۲۰۱۲. 
  7. «Argentina National Football Team Video». OV Guide. بازبینی‌شده در ۰۹ اوت ۲۰۱۲. 
  8. “Argentina on FIFA.com”. FIFA. Retrieved 09 اوت 2012. 
  9. «Great Footballing Rivalries». بازبینی‌شده در ۰۷ اوت ۲۰۱۲. 
  10. «Monumental humbling for Argentina». FIFA. بازبینی‌شده در 10 اوت 2012. 
  11. «Diego Maradona». Football-Rumours.com. بازبینی‌شده در ۰۹ اوت ۲۰۱۲. 
  12. “Association Information”. Retrieved 10 اوت 2012. 
  13. «Seleccion Nacional: Los comienzos». بازبینی‌شده در ۰۷ اوت ۲۰۱۲. 
  14. “1990 FIFA World Cup Italy”. FIFA.com. Retrieved 09 اوت 2012. 
  15. “Argentina first for first time”. FIFA. Retrieved 10 اوت 2012. 
  16. «یازدهمین دوره جام جهانی - ۱۹۷۸ (آرژانتین)». بازبینی‌شده در ۰۷ اوت ۲۰۱۲. 
  17. «مروری بر جام‌های جهانی». بازبینی‌شده در ۰۷ اوت ۲۰۱۲. 
  18. «مروری برجام‌های جهانی گذشته: جام جهانی ۱۹۷۸». GOAL.com، ۱۶ می۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۱۲. 
  19. «جام‌جهانی ۱۹۸۶ و دست خدا». بازبینی‌شده در ۰۸ اوت ۲۰۱۲. 
  20. «بکهام و سیمئونه در انتظار نبرد ۷ ژوئن ساپورو». روزنامه جام جم. بازبینی‌شده در ۰۸ اوت ۲۰۱۲. 
  21. «فوتبال – آرژانتین». Wordpress. بازبینی‌شده در ۰۹ اوت ۲۰۱۲. 
  22. «بکهام و سیمئونه در انتظار نبرد ۷ ژوئن ساپورو». روزنامه جام جم. بازبینی‌شده در ۰۹ اوت ۲۰۱۲. 
  23. «دست خدا!». عصر ایران. بازبینی‌شده در ۰۸ اوت ۲۰۱۲. 
  24. Diego Maradona goal voted the FIFA World Cup™ Goal of the Century
  25. «مروری برجام‌های جهانی گذشته: جام جهانی ۱۹۸۶». goal.com. بازبینی‌شده در ۰۸ اوت ۲۰۱۲. 
  26. «ARGENTINA-URUGUAY Matches 1902-2009». Héctor Darío Pelayes and RSSSF، ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۰۹ اوت ۲۰۱۲. 
  27. «Reasons for excluding or including full "A" internationals (1901-1910)». بازبینی‌شده در ۰۷ اوت ۲۰۱۲. 
  28. «World Cup Records - Appearances». footballnetwork.org. بازبینی‌شده در ۰۹ اوت ۲۰۱۲. 
  29. "Argentina World cup squad: Carlos tevez left out". 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تیم ملی فوتبال آرژانتین موجود است.