سامن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۴°۱۲′ شمالی ۴۸°۴۲′ شرقی / ۳۴.۲۰۰° شمالی ۴۸.۷۰۰° شرقی / 34.200; 48.700

سامن
سامه
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان همدان
شهرستان ملایر
بخش سامن
مردم
جمعیت ۳۳۲۷۰ نفر
زبان‌ گفتاری لری[۱]
مذهب شیعه[۱]
جغرافیای طبیعی
مساحت ۳۲۱۰ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا ۱۸۷۸ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۲۸ درجه سانتیگراد
میانگین بارش سالانه ۳۰۰ میلیمتر
روزهای یخبندان سالانه ۵۰ روز
اطلاعات شهری
ره‌آورد کشمش، خیارشور، انگور، عسل،
قالی ابریشم و منبت‌کاری
پیش‌شماره تلفنی ۰۸۵۲
وبگاه سایت شهر سامن

شهر سامِن در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب غربی ملایر و در راه ملایر-بروجرد قرار دارد. محصول اصلی باغات این شهر گردو، انگور و بادام است. خیار شور نیز یکی دیگر از محصولات این شهر است که جزو محصولات صادراتی به خارج از کشور نیز می‌باشد. از جاذبه‌های گردشگری این شهر می‌توان به برج خانقلی، امامزاده سام و هام نوادگان نوح نبی و شهر زیرزمینی سامن اشاره کرد.

شهر رامن(رامین):

متون جغرافیایی وکتابهای المسالک و الممالک، در طول هفت قرن اول هجری از وجود شهری به نام رامن در میانهٔ راه همدان – وروگرد پرده بر می‌دارند و کمابیش آن را توصیف می‌کنند. برخی از نویسندگان محل این شهر را با سامن امروزی که شهری در ۱۷ کیلومتری جنوب غربی ملایر است، تطبیق کرده و حتی یاقوت حموی و گای لسترنج مستشرق نامی را متهم به خبط و خطا در ثبت نام آن می‌کنند و مدعی هستند که آنها به جای سامن اشتباهاً رامن نوشته‌اند. راقم سطر در این جا فرصت را غنیمت شمرده و اشتباه این پژوهشگر را گوشزد خوانندگان می‌کند زیرا با توجه به شواهد و قراین مستحکم و نصّ صریح متون جغرافیایی گذشته محل قطعی شهر رامن را در در شمال دشت ملایر است (نشان خواهد داد) که شرح و بسط این سخن در سطور آتیه آورده می‌شود. نخستین کتاب جغرافیایی که نام رامن درآن ثبت شده، المسالک و الممالک نوشته محمد بن ابراهیم الاصطخری است که در سال ۳۴۶ه تألیف یافته‌است مؤلف گرانقدر در میان شهرهای کوهستان (جبال) از رامن نام می‌برد و فاصلهٔ آن را از همدان هفت فرسنگ از بروجرد چهارده فرسنگ می‌نویسد. پسر حوقل نیز که کتاب خود موسوم به «صوره الارض»را بیست سال پس از وی، در سال ۳۶۷ه نگاشته‌است دوبار از رامن نام می‌برد: یک بار در ذکر نام شهرهای جبال و بار دیگر در ذکر مسیر همدان به اسپهان از رامن نام برده و فاصلهٔ آن را با همدان هفت فرسنگ و با بروجرد یازده فرسنگ می شمارد و آن را شهری نیکو احوال(البته نه به نیک احوالی بروجرد) می داند. ابو عبدالله محمد بن احمد بیاری المقدسی نیز که در سال ۳۷۸ کتاب خود را با نام «احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم» را به رشته تحریر کشیده دوبار از رامن به عنوان یکی از شهرهای کوهستان نام برده، ولی متأسفانه درباره آن توضیح بیشتری بدست نمی‌دهد. اما توصیف دقیق و زیبای شهر رامن را در نخستین کتاب جغرافیایی فارسی زبان موسوم به «حدودالعالم من المشرق الی المغرب» باید جستجو کرد. مؤلف گمنام این کتاب ارزشمند که در سال ۳۷۲ هجری در گوزگانان نوشته شده، به توصیف شهرهای کوهستان پرداخته و منطقه پهله را شهر به شهر و از سمت جنوب به شمال توصیف می‌کند یعنی از اسپهان، خان لنجان و برج شروع کرده پس از توصیف شهرک وروگرد، رامن را چنین توصیف می‌کند:«رامن شهرکی است کم مردم و بسیار کشت و برز و به براکوه نهاده‌است.» و پس از آن شهری را بدین صورت توصیف می‌کند که: «شهری بزرگ است و آبادان و با نعمت و مردم بسیار و جای بازرگانان و از وی زعفران خیزد و پنیر... کی به همه جهان ببرند.» در نسخه خطّی نام این شهر ناخواناست و پس از آن روذراور و نهاوند و الیشتر را شرح می‌دهد.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «روزنامه صبح همدان، هگمتانه». بازبینی‌شده در مه ۲۰۱۰. 

منابع و پیوند به بیرون[ویرایش]

  1. معرفی شهر زیر زمینی سامن به دو زبان
  2. گالری تصاویر شهر زیر زمینی سامن
  3. سایت شهر سامن
  4. شهر زیر زمینی سامن در وب سایت رسمی این شهر