شهرستان اسدآباد

برای دیگر کاربردها، اسدآباد (ابهام‌زدایی) را ببینید.

شهرستان اسدآباد
اطلاعات کلی
کشور	ایران
استان	همدان
مرکز	اسدآباد
مردم
جمعیت	۱۰۴۵۶۶

شهرستان اسدآباد یکی از شهرستان‌های استان همدان ایران است که در مجاورت استان کرمانشاه قرار دارد.شهر اسدآباد مرکز این شهرستان است. جمعیت این شهرستان ۱۰۴٬۵۶۶ نفر می باشد.

تقسیمات کشوری

اخیرا شهرستان اسدآباد به دو بخش مرکزی و بخش پیرسلمان تقسیم شده است.

روستاها

لک لک-دهگلان(معروف به ده بزان)- کوانج- خاکریز-چارق- چنار سفلی و علیا- سیراوند -جنت آباد پالیز(مزرعه بید)- بادخوره -طویلان- کمک-موسی آباد-گذر کجین - کلنگ تپه(حسام آباد) - بوجین-اشترجین- هودرج -احمدآباد-ملهمدر- ترخین آباد- بیاج -وندرآباد _ آجین -کَمک،خنداب،حسین آباد - ویرایی -

پیشینه تاریخی

تعدادی از ایل ترک زبان افشار در زمان سلجوقیان به این منطقه کوچ کردندو سپس نادر شاه افشار گروه دیگری از افشارها را به این منطقه وارد کرد به همین علت به اسدآباد افشار نیز معروف است . اسدآباد شهری است که به فرمان سعدوقاص تقریبا در محل امروزی شهر بنام سعدآباد بنا شد که همین اسدآباد کنونی می باشد. این شهر زادگاه سید جمال‌الدین اسدآبادی است.

مردم

اسدآباد، شهری است با جمعیت بیش از یکصد هزار نفر، در غرب استان همدان. شاید اسدآباد به لحاظ ترکیب جمعیتی در ایران کم نظیر، و حتی بی نظیر باشد. در محدوده این شهرستان روستاهای همجواری هستند که متعلق به دو گروه زبانی متفاوت می باشند. هر چند ساکنان اصلی شهر اسدآباد زبان تکلم خود را فارسی می دانند اما با کمی تامل، می توان زبان مردم این شهر را هم خانواده زبان ساکنین شهرستانهای لر نشین مجاور، یعنی ملایر، نهاوند و به خصوص تویسرکان دانست. بعد از انقلاب اسلامی، مهاجرت ترکها و کردهای روستاهای مجاور به این شهر سرعت بیشتری گرفته، عموماً اهالی هر روستا در یکی از محله‌های حاشیه شهر و اتفاقاً در منتهی الیه مسیر مواصلاتی آن روستا به شهر ساکن شده اند. برای مثال اهالی روستای خاکریز در محدوده «چهارراه خاکریز»، اهالی روستای شیرزلی، در ابتدای جاده منتهی به این روستا، واقع در بلوار کشاورز، و به همین ترتیب اهالی روستاهای ترخین آباد، ملحمدره و بیاج در خیابان رفسنجانی، و اهالی روستاهای خنداب و قاسم آباد در محله پشت بیمارستان ساکن شده اند.

تراکم جمعیتی شهرستان اسدآباد، به نظر بالاتر از متوسط کشور است. روستاهای نسبتاً زیادی در اطراف این شهر پراکنده اند. اهالی این روستاها عمدتاً به زبان‌های ترکی، کردی و چند آبادی هم به زبان‌های لری و لکی صحبت می کنند. جنت آباد، گذرکجین، بادخوره، مزرعه بید، دهبزان، خاکریز، چنار عباس خان، ملحمدره، بیاج، هودرج و ترخین آباد، آجین، بوجین، سیراوند بهراز روستاهای ترک زبان هستند؛ آبادی‌های موسی آباد، قاسم آباد، لک لک، چشمه علی (چهچه قلی)، شمس آباد، کَمک، چارق، آقاجان بلاغی، امین آباد، سمیران، دهنو، ماوا، علی آباد، ایوراع، قره بلاغ، محمدآباد، حسن آباد، قره کن، ملاولی، دهبور، ده سفید، سوتپه، آهوتپه، طویلانعلیا، طویلان سفلی، حیدرآبادو نادرآباد روستاهای کردزبان هستند؛ چنار شیخ، حسین آباد و ویرایی (شیرزلی)، لر زبان هستند؛ و وندرآباد و خنداب لک هستند.

محلات وشهرک‌ها

بافت اصلی شهر شامل چند محله است. محله میدان، در گاراژ، قلعهٔ بالا، سیدان، سر ویر، محمود بیگی و سیامکی بعضی از این محله هاست. هنوز آثار خانه‌های قدیمی و کوچه باغها در بعضی از آنها باقی و پیداست.

قدمت قدیمی‌ترین شهرک اسدآباد، به بیشتر از دو دهه نمی رسد. در سالهای گذشته و به تناسب رشد جمعیت این شهر، چند شهرک در اطراف آن ساخته شده است. شهرک شهید قندی بزرگترین و قدیمی‌ترین آنهاست. شهرک‌های فرهنگیان، سید احمد، شهرداری و شهید خزائی، به ترتیب اهمیت و جمعیت، شهرک‌های دیگر اسدآباد هستند.

جاذبه‌های گردشگری

در اسدآباد حدود 110 جاذبه ی گردشگری وجود دارد که 52عدد آن در آپار ملی وحتی جهانی ثبت شده است که بعضی از آنها حدود 6تا 7هزار سال قدمت دارند. جاذبه‌های توریستی اسدآباد عبارتند از: کتیبه آقاجان بلاغی، حمام گلستان، بنای یادبود سیدجمال الدین اسدآبادی، مسجد سلطانی (مسجد جامع)، پل شکسته خسروآباد، روستای ملهمدره، دربند، دره ی خنداب، بهمندره، گردنه ی اسدآباد، پارک جنگلی، آب انبار شاه عباس و تالاب پیر سلیمان (در اسدآباد، پیرسلمان گفته می شود). با وجود سالها زندگی در این شهر، بار اول بود که نام حمام گلستان را می شنوم. درباره حمام گلستان می خوانیم: این حمام در محله «در کاروانسرا» واقع شده است . زمان ورود به حمام با فضایی 6 ضلعی که سقفی گنبدی شکل دارد مواجه می شوید. قبل از حمام رخت کنی هشت ضلعی وجود دارد که به آن «سربینه» می گویند. در این حمام حوضچه‌هایی با آب سرد و گرم وجود داشته است. در بنای این حمام آجر، گچ و مرمر به کار رفته است. به احتمال زیاد ساخت این حمام به دوره صفویه بر می گردد.

کشاورزی

دشت افشار در اسدآباد از لحاظ کشاورزی بسیار حاصلخیز می‌باشد و انواع محصولات کشاورزی و صیفی جات در آن کشت می‌شود و می‌توان این منطقه را خود کفا دانست. دشت افشار اسدآباد محل زندگی پرنده‌ای کمیاب به نام میش مرغ یا دقداق است