شهرستان بهار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: شرقی‌۴۸°۲۶′ شمالی‌۳۴°۵۴′ / °۴۸٫۴۳شرقی °۳۴٫۹شمالی / ۴۸٫۴۳;۳۴٫۹

شهرستان بهار[۱] یکی از شهرستان‌های استان همدان در ایران است.

محتویات

[ویرایش] تقسیمات کشوری

نقاط شهری: بهار

[ویرایش] بخشهای شهرستان بهار

نقاط شهری: لالجین

نقاط شهری: صالح آباد

شهرستان بهار یکی از شهرستانهای هشت‌گانهٔ استان همدان با وسعتی معادل ۱۳۳۴ کیلومترمربع، حدود هفت‌درصد از وسعت استان را شامل می‌شود.[۲] این شهرستان دارای سه بخش مرکزی، لالجین و صالح‌آباد و شش دهستان و سه شهر بهار، لالجین و صالح‌آباد و هفتاد روستای دارای سکنه است.[۳]

شهرستان بهار از نظر طبیعی دارای آب و هوای خشک بوده، رژیم بارندگی آن از تیپ اقلیم مدیترانه‌ای است.[۴]

شهر بهار مرکز بخش بهار یا سیمینه‌رود شهرستان همدان است. این شهر در نوزده کیلومتری شمال غرب همدان واقع است. این بخش از دو دهستان سیمینه‌رود و خدابنده‌لو تشکیل یافته و مجموعاً دارای ۳۱۱ آبادی است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۶۵شمسی ۲۱۶۷۸ نفر بوده‌است.[۵]

مهاجران (ماران) مرکز دهستان مهاجران بخش لالجین، بزرگترین روستای این فرمانداری است که به‌رغم جمعیتی بالغ بر هشت‌هزار تن[۶] هنوز رسماً شهر نشده‌است.

[ویرایش] مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهرستان بهار

فعالیت عمده صنایع دستی شهرستان بهار در زمینه بافت قالی و ساخت سفال و سرامیک است. در این دو صنعت- هنر در سال ۱۳۸۲ به ترتیب ۱۱۱۲۱ و ۳۵۸۰ نفر مشغول به فعالیت بوده‌اند.[۸]

[ویرایش] پیشینه تاریخی

در اوایل قرن پنجم شهر بهار مرغزار یکی از امرای سلجوقی به نام قراتکین بوده‌است. در سال ۸۰۰ هجری که امیرتیمور گورکانی آسیای صغیر و شام را به تصرف درآورد، هفت ایل بزرگ را به نواحی مختلف ایران کوچاند. در این بین، ایل بهارلو (از جمله ایلات قراقویونلو) مرغزار بهار (قُرُق) را ییلاق خود قرار دادند. این ایل در زمان صفویه در قراتکین ساکن شدند و به سبب غلبه بهارلوها این منطقه به بهار موسوم شد.

بهار در گذشته‌های بسیار دور از منظره‌های زیبا و از نعمت‌های خدادادی و طبیعی زیادی بهره مند بوده‌است به روایت تاریخ زین العابدین شیروانی در سنه ۱۲۵۳ ه ق، سپاهیان هلاکوخان و مغول، آن را ویران و قلعه شهر را با خاک یکسان کردند. در سال ۸۰۰ هق امیر تیمور گورکانی، هفت ایل ترک زبان که یکی از آنان ایل بهارلو بود به نواحی کردستان و همدان کوچانده و ییلاق خود را همچون قراتکین (یکی از امرای سلجوقی به سال ۳۰۸ هق) مرغزار و چمن‌های بهار قرارداد.

[ویرایش] وجه تسمیه بهار

نام شهر بهار از ایل بهارلو که در زمان قراقویونلوها در این منطقه اسکان یافته‌اند، گرفته شده‌است.

[ویرایش] مردم

زبان عموم مردم این شهرستان ترکی آذربایجانی است و برخی نیز به لری و کردی تکلم می کنند. دین اسلام و مذهب شیعه است.[۹] بیشتر مردمان این شهرستان به کار کشاورزی و کشت سیب زمینی، گندم، سیر و...مشغول می باشند. شهر بهار یکی از قطب های تولید سیب زمینی کشور است، به گونه ای که میزان تولید سیب زمینی خوراکی در این استان بیش از 850 هزار تن است که در برخی از سالها به یک میلیون تن نیز می رسد.[۱۰]

[ویرایش] مشاهیر

[ویرایش] تعداد شهدا و مفقودین

تعداد شهدا و مفقودین این شهرستان ۵۵۷ نفر معادل ۷٫۷ درصد کل شهدای استان می‌باشد [۱۲] که خانوده آنها زیر پوشش بنیاد شهید قرار دارند.تعداد آزادگان این شهرستان ۱۲۷ نفر معادل ۱۲٫۹ درصد کل تعداد آزادگان استان و تعداد جانبازان این شهرستان ۱۶۸۸ نفر معادل ۸٫۷ درصد کل جانبازان استان می‌باشد که تحت پوشش خدمات بنیاد جانبازان قرار دارند. [۱۳]

[ویرایش] ویژگی‌های طبیعی

از ویژگی‌های طبیعی بهار می‌توان به تنوع آبرفتهای حاصلخیز که از فرسایش رسوبات سطحی ارتفاعات الوند به وجود آمده و نیز به نفوذ پذیری عمق خاک آن اشاره کرد. بهار به علت دارا بودن زمستان‌ها و یخبندان‌های طولانی از مناطق سردسیر کشور محسوب می‌شود. تابستان‌هایش معتدل و گرمترین ماههای سال آن، تیر و مرداد با حداکثر گرمای ۶/۳۹+ درجه سانتیگراد و سردترین ماهها دی و بهمن با حداقل درجه حرارت ۳۳- سانتیگراد است.

میانگین بارش سالانه در حدود ۳۱۵ میلی متر و حداقل بارش سال در اواخر خرداد و حداکثر آن در فروردین ماه به ثبت رسیده‌است. این شهر به دلیل اختلاف ارتفاع بین بهار و ارتفاعات الوند، منطقه‌ای بادخیز است.

[ویرایش] شبکه آب‌ها

چاهها، قنات و رودها، شبکه آبیاری بهار را تشکیل می‌دهند و همین است که موجب توسعه و گسترش کشاورزی در این شهر و منطقه شده‌است. از مهم‌ترین رودهایی که در این منطقه جریان دارد، می‌توان از سیمینه رود، قره‌چای، فرجین و رودخانه صالح آباد را می‌توان نام برد.

[ویرایش] منابع

  1. سایت رسمی شهرستان بهار
  2. گزارش اجمالی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی شهرستان بهار، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان همدان، ۱۳۸۴
  3. همان
  4. شناسنامهٔ آبادیهای استان همدان (شهرستان بهار- بخش لالجین)، دفتر آمار و اطلاعات معاونت برنامه‌ریزی استانداری، همدان، 1386
  5. دایرةالمعارف تشیع، ج.۲/ ص۵۱۰
  6. شناسنامهٔ آبادیهای استان همدان
  7. گزارش اجمالی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی شهرستان بهار
  8. همان
  9. همشهری آنلاین
  10. اتحادیه سیب زمینی کاران
  11. مقدمه کتاب تذکرةالمتقین، محمدبهاری‌همدانی، انتشارات نهاوندی، ۱۳۷۵
  12. سایت هیئت رزمندگان شهرستان بهار
  13. نرم افزار وصیت نامه های شهدای شهرستان بهار
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر