جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۱°۵۶′۱.۹۹″ شمالی ۱۲°۲۷′۱۷.۲۳″ شرقی / ۴۱.۹۳۳۸۸۶۱° شمالی ۱۲.۴۵۴۷۸۶۱° شرقی / 41.9338861; 12.4547861 (Stadio Olimpico)

جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ میلادی
Italia '90
1990 Football World Cup logo.svg
نشان رسمی جام جهانی فوتبال سال ۱۹۹۰میلادی
جزئیات تورنمنت
کشور میزبان Flag of Italy.svg ایتالیا
تاریخ برگزاری ۸ ژوئن۸ ژوئیه
تعداد تیم‌ها ۲۴ (از ۵ کنفدراسیون‌)
تعداد میزبان‌ها ۱۲ (در ۱۲ شهر)
رده‌بندی نهایی
قهرمان‌ Gold medal blank.svg  آلمان غربی
نایب‌قهرمان Silver medal blank.svg  آرژانتین
تیم سوم Bronze medal blank.svg  ایتالیا
تیم چهارم  انگلستان
آمار تورنمنت
تعداد گل‌های زده شده ۱۱۵
تعداد تماشاگران ۲٬۵۱۶٬۳۴۸
بهترین گلزن پرچم ایتالیا سالواتوره سکیلاچی (۶ گل)
بهترین بازیکن پرچم ایتالیاسالواتوره سکیلاچی

جام جهانی فوتبال ایتالیا ۱۹۹۰ چهاردهمین دوره این مسابقات بود که از هشتم ژوئن تا هشتم ژوئیه در ایتالیا بر‌گزار شد.

انتخاب این میزبان در تاریخ ۱۹ مه ۱۹۸۴ میلادی توسط فیفا انجام شد که برای دومین بار یک کشور برای بار دوم میزبان این رقابتها شد. شوروی سابق رقیب سرسخت ایتالیا برای میزبانی این دوره از مسابقات بود. آلمان غربی با شکست یک بر صفر آرژانتین در فینال این رقابتها، موفق به کسب عنوان قهرمانی برای بار سوم شد.

صعود به این رقابتها[ویرایش]

سه تیم برای نخستین بار به این رقابتها راه یافتند: کاستاریکا، جمهوری ایرلند و امارات متحده عربی. تیم فوتبال ایالات متحده آمریکا نیز بعد از چهل سال موفق شد دوباره به این رقابتها راه یابد.

مراسم قرعه کشی گروه بندی نهایی در ۹ دسامبر سال ۱۹۸۹ بر‌گزار شد و در این مراسم خواننده سرشناس ایتالیایی لوچیانو پاواروتی اجرای برنامه کرد.

تیم مکزیک پس از آنکه در یکی از رقابتهای فوتبال جوانان از بازیکن غیر مجاز سن بالا استفاده کرد از شرکت در این رقابتها محروم شد.

همچنین تیم شیلی نیز به علت یک آسیب دیدگی جعلی از سوی دروازه بان این تیم در برابر بازی با برزیل که منجر به معوق ماندن و تعطیلی بازی شد، از حضور در این رقابتها و همچنین حضور در دور بعدی این رقابتها در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ نیز محروم شد.

تیم‌های حاضر[ویرایش]

کشورهای حاضر در این رقابتها

Flag of Italy.svg ایتالیا Flag of Czechoslovakia.svg چکسلواکی Flag of Austria.svg اتریش Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا

Flag of Cameroon.svg کامرون Flag of Romania.svg رومانی Flag of Argentina.svg آرژانتین Flag of the Soviet Union.svg اتحاد جماهیر شوروی

Flag of Brazil.svg برزیل Flag of Costa Rica.svg کاستاریکا Flag of Scotland.svg اسکاتلند Flag of Sweden.svg سوئد

Flag of Germany.svg آلمان غربی Flag of SFR Yugoslavia.svg یوگوسلاوی

Flag of Colombia.svg کلمبیا Flag of the United Arab Emirates.svg امارات متحده عربی

ورزشگاههای برگزاری مسابقات[ویرایش]

رم میلان ناپل تورین
ورزشگاه المپیک رم ورزشگاه سن سیرو ورزشگاه سن پائولو ورزشگاه دله آلپی
گنجایش: ۸۱٬۰۰۰ گنجایش: ۸۵٬۷۰۰ گنجایش: ۷۴٬۰۰۰ گنجایش: ۶۸٬۰۰۰
باری ورونا
ورزشگاه سن نیکولا[۱] ورزشگاه مارک آنتونیو بنتگودی[۲]
گنجایش: ۵۶٬۰۰۰ گنجایش: ۴۲٬۰۰۰
فلورانس کالیاری
ورزشگاه آرتمیو فرانکی[۳] ورزشگاه سنت الیا[۴]
گنجایش: ۴۱٬۰۰۰ گنجایش: ۴۰٬۰۰۰
Soccer in Florence, Italy, 2007.jpg Sant'Elia CA.jpg
بولونیا اودینه پالرمو جنوا
ورزشگاه رناتو دلارا[۵] ورزشگاه فریولی[۶] ورزشگاه رنزو باربرا[۷] ورزشگاه لوئیجی فراری[۸]
گنجایش: ۳۹٬۰۰۰ گنجایش: ۳۸٬۰۰۰ گنجایش: ۳۶٬۰۰۰ گنجایش: ۳۶٬۰۰۰
Stadio Friuli.JPG Palermo-Catania 2006.jpg

دور مقدماتی[ویرایش]

این دوره از رقابتها نیز مانند دور پیشین در سال ۱۹۸۶ مکزیک با حضور ۲۴ تیم و در شش گروه چهارتیمی آغاز شد. دو تیم اول هر گروه بعلاوه چهار تیم سوم که عملکرد بهتری نسبت به مابقی تیمهای سوم داشتند از دور اول صعود کردند.

در نخستین دیدار این رقابتها آرژانتین در برابر کامرون قرار گرفت. پیش بینی می‌شد که قهرمان دور پیشین این رقابتها دیدار آسانی را پیش رو خواهد داشت. اما نیمه نخست با نتیجه بدون گل خاتمه یافت و در نیمه دوم همچنان کامرون بازی خوبی را به نمایش می‌گذاشت.

با اخراج ی بازیکن کامرونی و ده نفره شدن این تیم، باورها بر این بود که آرژانتین به سادگی کار را یکسره خواهد کرد. اما درست شش دقیقه بعد نتیجه‌ای حیرت انگیز، کار را یک بر صفر به سود کامرون کرد. با وجود حتی نه نفره شدن کامرون در دقیقه ۸۹ این دیدار باز هم آرژانتین نتوانست کاری از پیش ببرد و کامرون در نخستین بازی جام ۹۰ ایتالیا شگفتی بزرگی را رقم زد.

نکته جالب توجه این گروه در پایان این دور از رقابتها این بود که آرژانتین بعنوان تیم سوم این گروه به دور یک هشتم صعود کرد. کاستاریکا نیز که برای نخستین بار به جام جهانی راه یافت، شگفتی ساز شد و بعنوان تیم دوم در گروه برزیل به دور بعد راه یافت.

در گروه چهارم که امارات متحده عربی حضور داشت، وضعیت برای تیمهای دیگر بسیار آسان شد و هر سه تیم دیگر با احتساب گلهای زیادی که توانستند به امارات بزنند، راهی دور بعد شدند.

ایتالیا توانست هر سه بازی خود را با بازی محتاطانه و درخشش سکیلاچی با پیروزی به اتمام برساند. سکیلاچی که پیش از آن تنها یک بازی ملی انجام داده بود، در دقیقه ۷۴ بازی نخست بعنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و ۴دقیقه بعد گل پیروزی ایتالیا را در برابر اتریش به ثمر رساند تا در ترکیب اصلی باقی بماند و لقب آقای گل این رقابتها را به خود اختصاص دهد.

دور یک هشتم و یک چهارم[ویرایش]

در این دوره از رقابتها بازیهای مهمی انجام شد. بازیهایی که پیش از این فینال‌های چندین دوره بازی‌ها بوده‌اند و از اهمیت و حساسیت بالایی برخوردار بودند مانند دیدار تیمهای: برزیل و آرژانتین که با درخشش دو بازیکن آرژانتینی با نامهای کانی گیا و دروازه بان برتر جام یعنی گویگوچا یک بر صفر به سود آرژانتین خاتمه یافت. ایتالیا به مصاف اروگوئه رفت تا قهرمانان سابق یکدیگر را دیدار کنند. آلمان غربی در برابر هلند قرار گرفت و فینال جام جهانی ۱۹۷۴ آلمان غربی را تکرار کنند. کامرون با روژه میلا شگفتی سازی خود را در دور یک هشتم نهایی ادامه داد و با دو گل در وقتهای اضافه با اختلاف ۴ دقیقه از روژه میلا بازیکن ۳۴ ساله کامرونی موفق شد در برابر کلمبیا با حساب ۲-۱ به پیروزی دست یابد.

انگلیس به سختی بر بلژیک غلبه کرد و با تک گل دیوید پلات در دقیقه آخر وقتهای اضافه به پیروزی رسید.

در دور یک چهارم نهایی بازی زیبای دو تیم کامرون و انگلیس پر از هیاهو و کشمکش بود. در این دیدار سه پنالتی زده شد که دوتای آنها در وقت قانونی و سهم هر تیم یک پنالتی بود. در نود دقیقه تلاش دو تیم بازی با حساب یک بر یک به وقت اضافه کشیده شد و انگلیس پنالتی سوم بازی را به دست‌آورد و گری لینه کر آن را به گل پیروزی انگلیس تبدیل نمود.

ایتالیا، جمهوری ایرلند را شکست داد و آرژانتین, یوگسلاوی را. آلمان غربی نیز با یک پنالتی که توسط ماتیوس به گل بدل شد, چکسلواکی را شکست داد تا چهار تیم ایتالیا، انگلیس، آرژانتین و آلمان غربی به دور نیمه نهایی راه یابند.

دور نیمه نهایی و فینال[ویرایش]

بازی نخست دور نیمه نهایی بین ایتالیای میزبان و آرژانتین قهرمان دور پیشین بود. شیلاچی باز هم برای ایتالیا گل زد، اما مدتی نگذشت که کانی گیا که برزیل را نیز ناکام گذاشت، بازی را پیش از پایان نیمه نخست به تساوی کشاند. نیمه دوم و وقتهای اضافه بدون گل بودند. در دقیقه ۱۳ وقتهای اضافه آرژانتین ده نفره شد و یکی از آنها اخراج شد. در نهایت این بازی به پنالتی کشیده شد و مجدداً با درخشش دروازه بان آرژانتین به پیروزی آرژانتین و بازماندن ایتالیا از صعود به فینال انجامید.

در بازی دیگر نیمه نهایی آلمان غربی نیز موفق شد انگلیس را در ضربات پنالتی شکست دهد. نکته جالب توجه این دیدار این بود که وقتی پل گاسکوئین انگلیسی در وقتهای اضافه بازی اخراج شد، در برابر چشم میلیونها تماشاگر اشک ریخت، چون در صورت صعود انگلیس به فینال این بازی را برای خود از دست داده می‌پنداشت.

فینال این رقابتها که بین آرژانتین و آلمان غربی بر‌گزار شد، به گفته بسیاری کارشناسان، از بدترین و خسته کننده‌ترین فینال‌های جام جهانی بود. بازیکن آرژانتینی بنام پدرو مونزون از بازی اخراج شد تا نخستین بازیکن اخراجی در یک فینال جام جهانی باشد. آرژانتین دومین اخراجی خود را داد تا بعد از چند دقیقه داور یک پنالتی هم به آلمان غربی اهدا کند و آندریاس برمه زننده این پنالتی و تک گل این فینال ملالت بار باشد. آرژانتین اولین تیمی بود که در فینال جام جهانی موفق به زدن گل نشد و زمین بازی فینال را بدون گل زدن ترک کرد و مارادونا کاپیتان افسانه‌ای آرژانتین را به گریه واداشت.

آلمان غربی برای بار سوم قهرمان شد و فرانس بکن بائر موفق شد دومین نفری باشد که در تاریخ فوتبال هم بعنوان مربی و هم بعنوان بازیکن افتخار قهرمانی جام جهانی فوتبال را به یدک می‌کشد. نفر اول ماریو زاگالو برزیلی بود. سالواتوره سکیلاچی هر دو لقب بهترین گلزن و بهترین بازیکن این رقابتها را به خود اختصاص داد.

ایتالیا ۹۰ یکی از ضعیف‌ترین جام‌ها لقب گرفت که کمترین تعداد متوسط گل در هر بازی و بیشترین تعداد کارت‌های قرمز را در خود داشت. تهاجمی‌ترین تیم این رقابتها کامرون لقب گرفت. حتی آرژانتین که تا فینال راه یافت تنها پنج گل در هفت بازی خود به ثمر رساند.

قهرمان[ویرایش]

 قهرمان جام جهانی ۱۹۹۰ 
Flag of آلمان
آلمان
سومین عنوان

حاشیه‌ها[ویرایش]

در مرحله حذفی و ۲۲ دقیقه پس از شروع مسابقه‌ای پر تنش بین آلمان و هلند، داور فرانک ریکارد هافبک هلند و رودی فولر مهاجم آلمان را همزمان از زمین اخراج کرد. فرانک ریکارد در لحظه خروج از زمین به صورت رودی فولر تف کرد.[۹]

پانویس[ویرایش]

  1. Stadio San Nicola
  2. Marcantonio Bentegodi
  3. Stadio Artemio Franchi
  4. Stadio Sant'Elia
  5. Stadio Renato Dall'Ara
  6. Stadio Friuli
  7. Stadio Renzo Barbera
  8. Stadio Luigi Ferraris
  9. «یازده رخداد جنجالی در تاریخ جام جهانی». بی‌بی‌سی فارسی. 

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ موجود است.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «1990 FIFA World Cup»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۳ آوریل ۲۰۱۴).