آندره‌آ پیرلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آندره‌آ پیرلو
Andrea Pirlo
Andrea Pirlo Juventus.jpg
پیرلو در حال بازی برای یوونتوس در سال ۲۰۱۲
شناسنامه
نام کامل آندره‌آ پیرلو[۱]
زادروز ۱۹ مهٔ ۱۹۷۹(۱۹۷۹-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۱۹) ‏(۳۵ سال)
زادگاه فلرو، لومباردی، ایتالیا
قد ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)[۲]
پست هافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی یوونتوس
شمارهٔ پیراهن ۲۱
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۴–۱۹۹۵ برشا
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۵–۱۹۹۸ برشا ۴۷ (۶)
۱۹۹۸–۲۰۰۱ اینتر میلان ۲۲ (۰)
۱۹۹۹–۲۰۰۰ رجینا (loan) ۲۸ (۶)
۲۰۰۱ برشا (loan) ۱۰ (۰)
۲۰۰۱–۲۰۱۱ آ. ث. میلان ۲۸۴ (۳۲)
۲۰۱۱– یوونتوس ۱۰۳ (۱۱)
تیم ملی
۱۹۹۳-۱۹۹۴ Italy U۱۵ ۳ (۰)
۱۹۹۴-۱۹۹۵ Italy U۱۶ ۶ (۲)
۱۹۹۵-۱۹۹۶ Italy U۱۷ ۴ (۰)
۱۹۹۶–۱۹۹۷ Italy U۱۸ ۱۸ (۷)
۱۹۹۸–۲۰۰۲ Italy U۲۱ ۳۷ (۱۵)
۲۰۰۰–۲۰۰۴ ایتالیا در بازی‌های المپیک ۹ (۱)
۲۰۰۲– تیم ملی فوتبال ایتالیا ۱۰۴ (۱۳)
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲ September ۲۰۱۳.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰ September ۲۰۱۳

آندره‌آ پیرلو (به ایتالیایی: Andrea Pirlo) هافبک ملی پوش ایتالیایی است و هم اکنون با شماره ۲۱ برای باشگاه یوونتوس بازی می‌کند.

وی به جهت بازی سازی و ضربه‌های آزاد استثنائی شهرت فراوانی کسب کرده‌است.

پیرلو که همراه با تیم ملی ایتالیا نایب قهرمانی در یورو ۲۰۱۲ و قهرمانی در جام جهانی ۲۰۰۶ را در کارنامه دارد. در نقش هافبک دفاعی بازیساز در تیم ملی و تیم یوونتوس عمل می‌کند. پیرلو به خاطر تکنیک، دریبل، دید عالی، تخصص عالی در ضربات آزاد و شوت و پاس‌های بلند و دقیق تحسین شده است. هم تیمی‌هایش در تیم ملی ایتالیا به او لقب معمار را داده‌اند زیراپاس‌های دقیق او سبب گل‌های فراوانی برای تیم ملی شده است. در چند سال اخیر هواداران یوونتوس به او لقب استاد داده‌اند.

اوایل زندگی[ویرایش]

آندره آ پیرلو متولد یک خانوادهٔ ثروتمند است و پدر او دارای دو مرکز بزرگ ذوب آهن می‌باشد. از آنجایی که خانواده پیرلو علاقه‌مند به بازی فوتبال هستند آندره آ را در بازی فوتبال پشتیبانی می‌کردند. پیرلو دارای یک برادر می‌باشد که ۳ سال از او بزرگ‌تر است وی همچنین خواهری دارد که ۱۰ سال از او جوانتر است.

در سال ۱۹۹۵ و در مقابل رجینا اولین بازی خودش برای تیم برشا را انجام داد. بعد از پیوستن به تیم اصلی، توسط مربی وقت، اینتر میرکا لوتشیکو (Mircea Lucescu)، به اینتر آورده شد. پیرلو خریداری شد ولی نتوانست در تیم اصلی جای باز کند و به همراه اینتر در فصل ۹۹-۱۹۹۸ مقامی هشتمی سری آ را کسب کرد. فصل بعد او به طور قرضی به رجینا پیوست و بعد از فصلی خوب او دوباره به اینتر بازگشت ولی دوباره در تیم ذخیره‌ها بود، در این فصل فقط چهار بار برای اینتر بازی کرد و نیم فصل دوم را در تیم قبلی اش، برشا، به صورت قرضی گذراند.

تیم‌های باشگاهی[ویرایش]

میلان[ویرایش]

Andrea Pirlo 2008.jpg

مشهور است که پیرلو از الگوی خود موسی ساب تقلید می‌کند. بعد از سه فصل نه چندان خوب در اینتر، او به رقیب همشهری آث میلان پیوست. مبلغ قرارداد ۳۵ لیرهٔ ایتالیا (۱۸ میلیون دلار) بود. هر چند که این قرارداد به صورت معاوضهٔ پیرلو با درزن برنکیچ (Dražen Brnčić) به میلان منتقل شد و میلان از این معاوضه ۹ میلیون دلار سود کرد. در این بین چندین معاوضهٔ دیگر هم انجام شد که شامل تعویض کریستیان بروکی در اینتر به جای گولی (Guly) در میلان، و تعویض متیو بوگانی (Paolo Ginestra) در اینتر به جای پائولو گینسترا (Matteo Bogan) در میلان بود.

در میلان و زیر نظر کارلو آنجلوتی او راه خود را پیدا کرد و به یکی از بهترین بازی سازهای دفاعی جهان و یکی از بهترین ضربات آزاد جهان تبدیل شد. در میلان ۲ بار قهرمانی سری آ در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۱ و جزئی جدانشدنی از هافبک‌های تیم میلان بود که قهرمانی در جام قهرمانی اروپا در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ رسیدند. در ۲۰۰۵ او دومین بازیساز برتر جام باشگاه‌های اروپا بود که با چهار پاس گل نقش عمده‌ای در رسیدن به فینال آن جام راداشت. هر چند با از دست دادن پنالتی اش و گرفته شدن شوتش توسط یرژی دودک، ستارهٔ فراموش شدهٔ آن جام به حساب آمد.

پیرلو کارش را با نقش هافبک هجومی آغاز کرد ولی در برشا و زیر نظر کارلو مازونه (Carlo Mazzone) سرمربی برشا به هافبک دفاعی بازیساز تبدیل شد و روبرتو باجو نقش هافبک تهاجمی را بر عهده گرفت. شاید قابل توجه ترین پاس او در برشا دادن پاس بلندش به روبرتو باجو بود که سبب گل تساوی روبرتو باجو در ورزشگاه دلال پی تورین و مقابل یوونتوس شد. در میلان فاتح تریم و کارلو آنجلوتی با بازی دادن به پیرلو در مقابل هافبک‌های هجومی مثل روی کاستا و کاکا سبب پیشرفت بازی او شدند و او توانست در نقش هافبک همه‌کاره عمل کند. او به همراه دو دوستش کلارنس سیدورف و جنارو گتوسو سه هافبک اصلی میلان برای سال‌ها بودند. در فصل ۰۳-۲۰۰۲ او ۲۵۸۹ پاس، کنترل توپ (۱۲۳ ساعت و ۳۹ دقیقه) و ۲۰۹۳ پاس صحیح داشت. یعنی در هر مسابقه ۹۰ پاس. او نامزد بهترین بازیکن جهان و بهترین بازیساز جهان در سال ۲۰۰۷ بود که هر دوی این عناورین به کاکا هم تیمی اش داده شد. بعد از خروج کاکا و آنجلوتی در تابستان ۲۰۰۹، چلسی مبلغ ۱۲ میلیون دلار و کلودیو پیتزارو را در عوض پیرلو به میلان پیشنهاد داد. هر چند که این پیشنهاد توسط باشگاه رد شد. سیلویو برلوسکونی این پیشنهاد را رد کرد و گفت که پیرلو تا بازنشستگی جزئی از تیم میلان خواهد ماند. در ۲۰۰۹ پیرلو شوتی تماشایی از فاصلهٔ ۳۰ متری وارد دروازهٔ رئال کرد که سبب پیروزی ۳-۲ مقابل این تیم شد. در ۲ اکتبر ۲۰۱۰ پیرلو گلی از فاصلهٔ ۴۰ یاردی وارد دروازهٔ جنوا کرد. در ۱۴ می ۲۰۱۱ میلان ۴-۱ بازی مقابل کالیاری را برد و به قهرمانی در سری آ رسید. در این بازی پیرلو به جای ماسیمو آمبروزینی به بازی آمد و این آخرین بازی پیرلو با پیراهن تیم میلان بود. پیرلو همچنین خروجش از میلان را تایید کرد، بعد از این که باشگاه قراردادش را تمدید نکرد. در آخرین فصل حضور پیرلو در میلان، او فقط ۱۷ بازی انجام داد و ۱ گل و ۳ پاس گل داد.

یوونتوس[ویرایش]

پیرلو و بازی در یوونتوس 2014

پیرلو در سال 2011 با یک قرار داد آزاد به یوونتوس پیوست.در یووه پیرلو دوباره به اوج رسید و در همان سال اول با یوونتوس با درخشش بسیار وی ونقش بازیسازی فوق العاده و ضربات آزادش باعث قهرمانی بدون شکست یوونتوس در سری آ شد.در سال دوم و سوم حضورش در یووه به این روند ادامه داد و با درخشش بسیار با یووه به دو قهرمانی دیگر در سری آ رسید.

تیم ملی[ویرایش]

جام جهانی ۲۰۰۶[ویرایش]

Andrea Pirlo BGR-ITA 2012.jpg
  • نخستین بازی برای تیم ملی ایتالیا: بازی مقابل آذربایجان

پیرلو در مرحلهٔ مقدماتی با دوگلی که به اسکاتلند و از روی ضربهٔ آزاد موجب تضمین صعود ایتالیا به جام جهانی شد. در بازی اول و مقابل غنااو گل اول ایتالیا را به ثمر رساند و پاس گلی را به ویچنزه یاکویینتا داد تا بازی ۲-۰ تمام شود. و بهترین بازیکن زمین شناخته شد.

در بازی با آمریکا او پاس گلی به آلبرتو جیلاردینو فرستاد و بازی با نتیجهٔ ۱-۱ به پایان رسید. در نیمه نهایی و در مقابل آلمان او پاس گلی را در دقایق اضافه به فابیو گرسو فرستاد و بهترین بازیکن زمین شناخته شد.

در بازی با فرانسه او پاس گل تساوی بخش را به مارکوماتراتزی و از روی کرنرداد. بازی به وقت اضافه و پنالتی کشیده شد و ایتالیا قهرمان شد. پیرلو برای بار سوم برترین بازیکن میدان شناخته شد. او سومین بازیکن برتر جام شد و توپ برنز را کسب کرد. همچنین بهترین و بیشترین پاسور گل شناخته شد.

یورو ۲۰۱۲[ویرایش]

عملکرد مثبت پیرلو در فصل اولش با یوونتوس و قهرمانی با این تیم در سری آ موجبات دعوت او را به تیم ملی فراهم کرد و چزاره پراندلی نام او را در فهرست ۲۳ نفره برای تیم ملی جای داد. در بازی افتتاحیهو مقابل اسپانیا، پیرلو پاس گل عمقی اش را برای دی ناتاله فرستاد و سبب شد که بازی ۱-۱ متوقف شود. در ۱۴ ژوئن و بازی با کرواسی اولین گل ایتالیا را از روی ضربهٔ آزاد به ثمر رساند و در بازی با ایرلند، پاس گلش را برای آنتونیو کاسانو فرستاد. بازی با نتیجهٔ ۲-۰ تمام شد و ایتالیا به مرحلهٔ حذفی صعود کرد.

در ۲۴ ژوئن و بازی با انگلیس، بازی به وقت اضافه و پنالتی کشیده شد و پیرلو ضربهٔ پنالتی چیپ خود راوارد دروازهٔ جوهارت کرد که این ضربه سبب تضعیف روحیهٔ بازیکنان انگلیس و صعود به مرحلهٔ نیمه نهایی شد. پیرلو در این بازی بهترین بازیکن میدان لقب گرفت.

در نیمه نهایی و در ۲۸ ژوئن و در مقابل آلمان برترین بازیکن میدان شناخته شد و بازی با نتیجهٔ ۲-۱ به سود ایتالیا به پایان رسید. در فینال و در مقابل اسپانیا، ایتالیا۴-۰ مغلوب اسپانیا شد و پیرلو به مقام نایب قهرمانی یورو رسید. او و اینیستا ۳ بار برترین بازیکنان زمین شناخته شدند و پیرلو جزئی از تیم منتخب یورو شد.

افتخارات[ویرایش]

پیرلو در رده‌های زیر ۱۵ زیر ۱۸ و زیر ۲۱ برای تیم ملی ایتالیا بازی کرده است و در جام قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا مقام قهرمانی را برای تیمش به ارمغان آورد. او همچنین جز تیم ملی ایتالیا در جام جهانی ۲۰۰۲ و دارای مدال برنز المپیک ۲۰۰۴ است. در جام جهانی ۲۰۰۶ پیرلو بهترین پاسور گل و در ۳ بازی هم بهترین بازیکن میدان شناخته شد. و توپ برنز (سومین بازیکن برتر جام) و همچنین جز تیم منتخب جام جهانی شد. او همچنین جز تیم منتخب یورو ۲۰۱۲ بود و همچون در سه بازی برترین بازیکن زمین شناخته شد.

همراه با میلان او دوبار جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا (۲۰۰۳ و ۲۰۰۷)، دو بار سوپرکاپ باشگاه‌های اروپا(۲۰۰۳ و ۲۰۰۷)، یک بار جام قهرمانی باشگاه‌های جهان(۲۰۰۷)، دو قهرمانی در سری آ ایتالیا(۲۰۰۴ و۲۰۱۱)، یک سوپرکاپ ایتالیا(۲۰۰۴) و یک جام حذفی ایتالیا (۲۰۰۳) را کسب کرده است. در ۲۰۱۲ و به همراه یوونتوس قهرمانی در سری آ و جام سوپرکاپ ایتالیا را از آن خود کرد.

او همچنین مقام سوم، دوم و چهارم بهترین بازیساز جهان را در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۲ توسط موسسهٔ IFFHS (فدارسیون بین‌المللی تاریخ فوتبال) را از آن خود کرده است. او همچنین چهارمین بازیکن برتر یورو ۲۰۱۲ بود و او همچنین در سال ۲۰۰۷ هفتمین بازیکن برتر جهان و پنجمین بازیکن سال ۲۰۰۷ و هفتمین بازیکن برتر جهان در ۲۰۱۲ را از آن خود کرد. در ۲۰۱۲ پیرلو برترین بازیکن سری آ و جزنی از تیم فصل سری آ بود.

افتخارات المپیک: مدال برنز فوتبال مردان - المپیک ۲۰۰۴ آتن

سبک بازی[ویرایش]

پیرلو معمولاً نقش هافبک دفاعی خلاق و بازی ساز را در تیم ملی ایتالیا و یوونتوس را بر عهده دارد. پیرلو تکنیک، دریبل، کنترل، بازی خوانی و پاس دقیق نقطه‌ای دارد و او متخصص ضربات آزاد چه به صورت شوت و پاس را دارد. هم تیمی‌هایش در تیم ملی لقب معمار را داده‌اند، چون پاس‌های دقیق او موجبات گل‌های زیادی برای تیم ملی ایتالیا شده است.

زندگی شخصی[ویرایش]

همسری به نام دبروآ و پسری به نام نیکولا دارد که در سال ۲۰۰۳ به دنیا آمده است و همچنین دختری به نام آنجلا که متولد سال ۲۰۰۶ است.

اسامی مستعار

Campanellino، Trilly، Metronomo

منابع[ویرایش]

  1. "FIFA World Cup South Africa ۲۰۱۰ – List of Players" (PDF). Fédération Internationale de Football Association (FIFA). Retrieved 5 ژوئن 2013.  Check date values in: |accessdate= (help)
  2. "Andrea Pirlo". juventus.com. Retrieved 23 March 2013. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۴).