هیئت بین‌المللی فوتبال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هیأت بین‌المللی فوتبال (به انگلیسی: International Football Association Board به‌اختصار IFAB) تنها نهاد دارای صلاحیت قانون‌گذاری در ورزش فوتبال است.

این هیأت از نمایندگان فیفا و ۴ اتحادیه‌های فوتبال بریتانیا - اتحادیه فوتبال انگلستان، اتحادیه فوتبال اسکاتلند، اتحادیه فوتبال ولز و اتحادیه فوتبال ایرلند شمالی - تشکیل می‌شود. نمایندگان فیفا ۴ حق رأی و نمایندگان هر یک از اتحادیه‌های بریتانیایی ۱ رأی دارند. مصوبات این هیأت باید دست‌کم از ۶ رأی مثبت برخوردار باشند.

تاریخچه[ویرایش]

پیدایش هیأت بین‌المللی فوتبال به سال ۱۸۸۶ و جلسه مشترک ۴ اتحادیه فوتبال بریتانیا برای تعیین قوانین متحدالشکل برای فوتبال برمی‌گردد. با این‌که در آن زمان قوانین فوتبال تا حد زیادی به شکل استاندارد درآمده بود اما قوانین فوتبال در هریک از اتحادیه‌ها تفاوت‌های جزئی با دیگری داشت و این امر در برگزاری بازی‌های بین‌المللی مشکلاتی ایجاد می‌کرد.

در سال ۱۹۰۴ در پاریس فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) به عنوان نهاد اداره ورزش فوتبال در سطح بین‌المللی تأسیس و پایبندی خود را به قوانین هیأت بین‌المللی فوتبال اعلام داشت. با افزایش محبوبیت بین‌المللی فوتبال نمایندگان فیفا هم در سال ۱۹۱۳ به این هیأت دعوت شدند. در ابتدا فیفا و هر یک از اتحادیه‌های بریتانیایی ۲ حق رأی داشتند و تصمیماتی که از ۸ رأی موافق برخوردار بود به تصویب می‌رسید و این به آن معنا بود که اعضای بریتانیایی این هیأت در صورت توافق کامل حتی با مخالفت فیفا هم امکان تغییر قوانین را داشتند. در ۱۹۵۸ هیأت شیوه جدیدی را برای رأی‌گیری وضع کرد که شیوه امروزین آن است بر این اساس هر یک از اتحادیه‌های بریتانیایی ۱ رأی و فیفا ۴ رأی دارند و برای تصویب هر قانونی دست‌کم ۶ رأی مثبت مورد نیاز است.

منابع[ویرایش]