استافیلوکک طلائی (مقاوم به درمان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
Methicillin-resistant Staphylococcus aureus
SEM عکاسی ریزنگاری of MRSA
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: باکتری
شاخه: Firmicutes
رده: کوکسی
راسته: Bacillales
تیره: Staphylococcaceae
سرده: استافیلوکک
گونه: S. aureus
نام علمی
Staphylococcus aureus
Rosenbach 1884

استافیلوکک طلائی مقاوم (به انگلیسی: Methicillin-Resistant Staphylococcus Aureus) یکی از عمده ترین زیر گونه‌های استافیلوکک (به انگلیسی: Staphylococcus) است و تفاوت آن با سایر زیر گونه ها، موثر نبودن آنتی بیوتیک های معمولی در درمان آن است. استافیلوکوکوس که درزبان یونانی به معنای خوشه انگور می‌باشد به طور عام نام گروهی از باکتری‌ها است که در زیر میکروسکوپ به صورت گرد (کوکسی) بوده و کنار همدیگر و به شکل خوشه انگور قرار گرفته‌اند.

استافیلوکک ها ۳۳ زیرگونه دارند. آنها اکثرا بی خطرند و به صورت طبیعی روی پوست اکثر افراد وجود دارند و در خاک نیز زندگی می‌کنند اما گونه‌های بیماریزا نیز در بین استافیلوکوک‌ها وجود دارند که می‌توانند مسمومیت غذایی و استفراغ و یا گاهی عفونت‌های خطرناک منجر به مرگ، همچون ذات‌الریه ایجاد کنند.

از شایع‌ترین زیر گونه‌های استافیلوکوک می‌توان گونه بیماریزای استافیلوکوکوس اورئوس(به انگلیسی: Staphylococcus aureus) و گونه استافیلوکوکوس اپیدرمیدس(به انگلیسی: Staphylococcus epidermidis) را نام برد.

محتویات

[ویرایش] گونه مقاوم

نمای میکروسکپ الکترونی

استافیلوکک مقاوم به درمان که بطور اختصار به آن (MRSA) گفته میشود عامل انواع مختلف عفونت های مقاوم به آنتی بیوتیک های متداول مصرف در بیماری های عفونی است. این نوع از استافیلوکک طلائی به آنتی بیوتیک های گروه بتالاکتام مثل پنی‌سیلین ( متی‌سیلین-نافی‌سیلین-اُگزاسیلین ) و سفالوسپورین ها مقاوم است و این آنتی بیوتیک ها در درمان عفونت های حاصل از آن اثری ندارند. با وجود آنکه این باکتری در بدن افراد سالم نیز وجود دارد ولی مقاومت در مقابل مصرف آنتی بیوتیک ها میتواند منجر به ایجاد عفونت های شدید وحتی مرگ شود. شیوع MRSA بخصوص در عفونت های بیمارستانی، مراکز نگهداری بیماران، در بیماران دارای زخم باز، بیمارانی که وسائل کارگذاری شده در بدن (پروتز)دارند و همچنین در بیمارانی که ضعف سیستم ایمنی بدن*[۱] دارند، بیشتر است.

[ویرایش] علائم و نشانه ها

در بسیاری از افراد اجتماع این باکتری بصورت حامل، در مجاری تنفسی فوقانی آنهاوجود دارد و هیچگونه علائم بالینی بیماری ندارند. در مواقعی که جایگزینی و تکثیر بیش از حد پیدا نمایند میتوانند باعث بروز علائم و عفونت واضح گردند. مجاری تنفسی فوقانی، ریه ها، زخم های باز، و کاتتر های وریدی، و مجاری ادراری از محمترین مکان های شروع عفونت است. در بیماران دچار ضعف سیستم ایمنی بدن *[۲]، امکان تبدیل عفونت های ساده به این باکتری و ایجاد عفونت ثانوی بسیار زیاد است.

مطالعات علمی نشان داده است که علاوه بر مراقبت های پیشگیرانه در افرادی که با بیماران در ارتباط هستند، غربالگری و نمونه برداری از مخاط بینی بیماران موقع پذیرش در بیمارستان، میتواند از گسترش MRSA در بیمارستان جلوگیری کند.[۱]

گسترش عفونت بعد از جایگزینی در محل اولیه، در مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت صورت می‌گیرد. علائم اولیه بصورت جوش یا برجستگی قرمز کوچک پوستی و یا بشکل محل گزش حشرات شروع شده بتدریج گسترش یافته و بزرگتر می‌گردد. سپس علائم عمومی مانند تب و بثورات قرمز پوستی منتشر ظاهر می‌گردد. در روزهای بعد ضایعه وسیع تر شده و بصورت کورک و دمل در آمده تمام منطقه مجاور ورم کرده و دردناک است.

کورک همراه آبسه

در ۷۵ درصد موارد که عفونت در پوست وضمائم و نسج نرم است، به درمان سریع جواب می‌دهد ولی بعضی گونه های باکتری که دارای قدرت تخریبی زیاد*[۳] هستند می توانند شرایط عفونی شدیدی را ایجاد کنند. انواع اخیر در صورتیکه اعضاء حیاتی بدن را گرفتار کنند، میتوانند منجر به گسترش شدید عفونت در عضو و ایجاد سندرم شوک ویاعفونت کلی بدن و خون*[۴] و یا ذات‌الریه تخریبی*[۵] شوند. هر عضو دیگر در بدن میتواند مبتلا گردد از موارد شایع میتوان به عفونت دریچه های قلب*[۶] و عفونت استخوان و مفاصل اشاره نمود. در موارد عفونت های سطحی و نسج نرم این باکتری ایجاد آبسه می‌نماید، که بایستی در اسرع وقت این آبسه ها توسط جراح شکافته و تخلیه شوند.[۲]

[ویرایش] عوامل خطر

گروه های اجتماعی که در خطر ابتلا هستند:

  • افراد دارای نقص سیستم ایمنی (مثل بیماری ایدز - لوپوس - بیماران سرطانی - پیوند اعضاء)
  • بیماران دچار دیابت
  • بیماران مصرف کننده داروهای کینولون [۳]
  • اطفال
  • افراد مسن
  • معتادان تزریقی
  • افراد مقیم زیست گاه های عمومی(پادگان های نظامی و زندان ها)

[ویرایش] بیماران بستری

احتمال گرفتاری بیماران بستری در بیمارستان ها و یا در مراکز نگهداری بیمار، بیشتر از افراد دیگر جامعه است. انتقال از راه کارکنان درمانی و پرستاری، بخصوص در مواردی که نکات بهداشتی رعایت نشود نیز شایع است.[۳][۴]

[ویرایش] زندان ها

گزارش های علمی متعدد، دلائل روشنی دال بر افزایش شیوع عفونت های این باکتری را در زندان های ایالتی کشور آمریکا نشان میدهد. عدم رعایت صحیح بهداشت و زندگی جمعی، در این عامل موثر است. آژانس فدرال زندان ها بروشورهای خاصی را برای اجراء در زندان ها ارائه کرده‌است.[۵]

[ویرایش] تماس با حیوانات

گزارش هائی از سرایت انواع خاصی از باکتری (MRSA) مانند CC398 clone که در حیوانات اهلی مانند خوک و گاو و گوسفند دیده میشود، به انسان وجود دارد. این عفونت در انسان نادر است و در اکثر موارد بدون علائم بالینی است.

[ویرایش] ورزشکاران

گزارش های سالهای اخیر افزایش قابل توجه از سرایت این باکتری در سالنهای ورزشی و بدن سازی به افراد سالم، منتشر شده است. مطالعه مرکزبهداشت ایالتی تگزاس نشان داده است که ابتلا به عفونت های این باکتری در فوتبالیست ها ۱۶ برابر افراد عادی است.[۶]

[ویرایش] کودکان

کودکان و بخصوص نوزادان در بخش های نوزادان در خطر بیشتری برای ابتلا قراردارند.

[ویرایش] تشخیص

کلید تشخیص متکی به بررسی های میکروبیولوژی در آزمایشگاه می‌باشد. باروش های جدید میتوان سریعتر از گذشته به تشخیص رسید. برای اثبات وجود عفونت (MRSA) لازم است از ترشح‌های محل عفونت یا از خون محیطی بیمار، از ادرار ویا خلط سینه نمونه‌برداری و در محیط مخصوصی کشت داده شود.

عدم رشد(MRSA)با نوار وانکومایسین

نکته مهم اینست که چون جواب آزمایش کشت، ممکنست تا چند روز طول بکشد، لازم است پزشک معالج در موارد مشکوک هرچه زودتر درمان انتخابی خود را شروع نماید و بعد از وصول جواب کشت، درمان را ادامه دهد.

روش‌های متداول آزمایشگاهی عبارتندtest[۷] از Real-time PCR و Quantitative PCR و Latex Aglutination

[ویرایش] ژنتیک

انواع باکتری ها از آنزیمی بنام ترانس پپتیداز*[۷] برای ساختن وتقویت دیواره سلولی خود استفاده می‌کنند، انتی بیوتیک های بتالاکتام ( مثلاً گروه پنی‌سیلین ) این آنزیم را تخریب و غیرفعال میکنند. باکتری‌های (MRSA) دارای ژنی بنام mecA هستند که از غیر فعال کردن آن آنزیم توسط آنتی بیوتیک جلوگیری می‌نماید.

[ویرایش] نژاد و گونه ها

نژاد های عمده استاف طلائی در انگلیس، عبارتند از EMRSA15 و EMRSA16 که تمام نمای ژنوم آن شناخته شده است. نوع اخیر همانند نژادی است که در ایالات متحده بنام ST36:USA200 شناخته میشود.[۸]

[ویرایش] پیشگیری

[ویرایش] غربالگری

غربالگری*[۸] برای بیماران بستری در ابتدای ورود و پذیرش از طریق برداشت نمونه از ترشحات مخاط بینی صورت می‌گیرد. هرچند غربالگری عمومی در سطح جامعه پیشنهاد نمی‌گردد، ولی مثلاً در انگلستان، برای هربیماری که برای عمل جراحی عمده در بخش بستری میشود این کار انجام می گردد. در یک مطالعه تحقیقی که در ایالات متحده آمریکا بر روی ۱۳۰۰ کودک انجام شده نشان داده است که بیش از ۲ درصد آنها حامل باکتری در مخاط بینی خود هستند.[۹]

[ویرایش] ضدعفونی

ضدعفونی دست‌ها

باتوجه به اینکه باکتری در بیمارستان‌ها در سطوح مختلف مثل میز وصندلی و پرده ها و لباس کارکنان می‌تواند وجود داشته باشد، ضدعفونی سطوح دارای اهمیت است. از الکل و آب اکسیژنه و مواد سفید کننده ( ترکیب‌‎های کلره) و موادی مثل کلرهگزیدین و بنزالکونیوم‌کلراید هم برای سطوح و هم برای شستن دست ها استفاده میشود.

ضدعفونی اطاق پس از مرخصی بیماران یکی از موارد مهم کنترل عفونت در بیمارستان‌ها است که بایستی بدقت رعایت و انجام شود.

نکات مهم دیگر در موضوع ضدعفونی عبارتند از:

  • استفاده از لباس های یکبار مصرف برای بیمار و کارکنان.
  • انهدام صحیح وسائل و لباس های مصرف شده.
  • جداسازی*[۹] بیماران مبتلا.

[ویرایش] درمان

نوع عمومی MRSA و نوع بیمارستانی آن هردو به آنتی بیوتیک‌های متداول مقاوم هستند. نوع غیربیمارستانی، به بعضی از آنتی بیوتیک‌ها مانند داروهای سولفامیدی ( مثل co-Trimoxazol ) و تتراسیکلین ها (مثل Doxycyclin و کلیندامایسین) حساس است ولی داروی انتخابی برای درمان MRSA وانکومایسین است. آنتی بیوتیک های گلیکوپپتیدی*[۱۰] مثل وانکومایسین و Teicoplanin بصورت تزریق وریدی در این بیماران استفاده می‌گردد.

مطالعات نشان داده است که آلیسین ( ماده موثر در سیر ) اثر مهار کننده روی این باکتری دارد.[۱۰]

[ویرایش] درمان روزآمد Uptodate

با توجه به اینکه گروه سنی بیماران و شرایط سنی و شدت و ضعف ابتلا آنها متفاوت است راهنماهای درمانی*[۱۱] خاصی از طرف متخصصین تهیه و ارائه شده است که در درمان استفاده میشود. با وجود اینکه گزارش های مقاومت باکتری به وانکومایسین نیز وجود دارد ولی در حال حاضر از داروهای وانکومایسین تزریقی و لاینه‌زولاید Linezolid استفاده می‌شود.[۱۱]

[ویرایش] منابع

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Methicillin-resistant Staphylococcus aureus»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۱- ۰۲ - ۲۰۱۲).
  1. ↑ McCaughey B. "Unnecessary Deaths: The Human and Financial Costs of Hospital Infections" (PDF). Archived from the original on July 11, 2007. http://web.archive.org/web/20070711030535/http://www.tufts.edu/med/apua/Patients/ridbooklet.pdf. Retrieved 2007-08-05. 
  2. ↑ Raygada JL and Levine DP (March 30, 2009). "Managing CA-MRSA Infections: Current and Emerging Options". Infections in Medicine 26 (2).
  3. ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ Tacconelli, E.; De Angelis, G.; Cataldo, MA.; Pozzi, E.; Cauda, R. (Jan 2008). "Does antibiotic exposure increase the risk of methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) isolation? A systematic review and meta-analysis.". J Antimicrob Chemother 61 (1): 26–38. doi:10.1093/jac/dkm416. PMID 17986491. http://jac.oxfordjournals.org/cgi/content/full/61/1/26. 
  4. ↑ Muto, CA.; Jernigan, JA.; Ostrowsky, BE.; Richet, HM.; Jarvis, WR.; Boyce, JM.; Farr, BM. (May 2003). "SHEA guideline for preventing nosocomial transmission of multidrug-resistant strains of Staphylococcus aureus and enterococcus". Infect Control Hosp Epidemiol 24 (5): 362–86. doi:10.1086/502213. PMID 12785411. 
  5. ↑ Staph (MRSA) Infection Eradicated For 14 Months
  6. ↑ Epstein, Victor (21 December 2007). "Texas Football Succumbs to Virulent Staph Infection From Turf". Bloomberg. http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=newsarchive&sid=alxhrJDn.cdc. Retrieved 10 June 2010. 
  7. ↑ Francois P and Schrenzel J (2008). "Rapid Diagnosis and Typing of Staphylococcus aureus". Staphylococcus: Molecular Genetics. Caister Academic Press. ISBN 9781904455295. http://www.horizonpress.com/staph. 
  8. ↑ Johnson AP, Aucken HM, Cavendish S, et al. (2001). "Dominance of EMRSA-15 and -16 among MRSA causing nosocomial bacteraemia in the UK: analysis of isolates from the European Antimicrobial Resistance Surveillance System (EARSS)". J Antimicrob Chemother 48 (1): 143–4. doi:10.1093/jac/48.1.143. PMID 11418528. http://jac.oxfordjournals.org/cgi/content/full/48/1/143. 
  9. ↑ Fritz SA, Garbutt J, Elward A, et al. (2008). "Prevalence of and risk factors for community-acquired methicillin-resistant and methicillin-sensitive Staphylococcus aureus colonization in children seen in a practice-based research network". Pediatrics 121 (6): 1090–8. doi:10.1542/peds.2007-2104. PMID 18519477. 
  10. ↑ Cutler R.R.; Wilson, P (2004). "Antibacterial activity of a new, stable, aqueous extract of allicin against methicillin-resistant Staphylococcus aureus". British journal of biomedical science 61 (2): 71–4. PMID 15250668. 
  11. ↑ «Clinical Practice Guidelines by the Infectious Diseases Society of America for the Treatment of Methicillin-Resistant StaphylococcusAureus Infections in Adults and Children». IDSA. بازبینی‌شده در ۱۱- ۰۲ - ۲۰۱۲. 

[ویرایش] پاورقی

  • ^  Immune Deficiency
  • ^ Virulence
  • ^ Sepsis
  • ^ Necrotizing Pneumonia
  • ^ Bacterial Endocarditis
  • ^ DD-Transpeptidases
  • ^ Screening
  • ^ Isolation
  • ^ Glycopeptide antibiotics
  • ^ Guidelines
برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=استافیلوکک_طلائی_(مقاوم_به_درمان)&oldid=7016555»
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر