زخم بستر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زخم بستر

زخم بستر مرحلهٔ چهار
آی‌سی‌دی-۱۰ L89
آی‌سی‌دی-۹ 707.0
دادگان بیماری‌ها 10606
ای‌مدیسین med/2709
سمپ D003668

زَخم بَستر (به انگلیسی: bed sore) به آسیب بافت بدن(شامل پوست٬ درم٬ اپیدرم و ماهیچه) در اثر ایجاد فشار درازمدت بر یک یا چند نقطه از بدن گفته می‌شود. خوابیدن طولانی‌مدت در یک وضعیت ثابت، سائیدگی در صندلی یا بستر، و یا کشیدگی با ملحفه می‌تواند به بخشی از پوست یا بافت بدن آسیب بزند.[۱]

بیماران بستری‌شده یا در حال کما، افراد فلج‌شده یا متحرک با صندلی چرخ‌دار از افراد در معرض خطر ابتلا به زخم بستر هستند.[۱]

زخم بستر اغلب در بخش‌های استخوانی بدن ایجاد می‌شود زیرا در این قسمت‌ها فشار بیشتری بر پوست وارد می‌شود و چربی کمتری برای محافظت از این ناحیه وجود دارد.[۲]

مراحلِ پیدایش[ویرایش]

مرحله اول.رنگِ پوست قرمز میشود و با فشار آوردن روی آن نقطه رنگ آن تغییر نمی‌کند.

مرحله دوم.قسمتهایی از سطحِ پوست از بین میرود،چیزی شبیه تاول.

مرحله سوم.از بین رفتنِ تمامی بافت‌های پوست،در این مرحله زخم باز است.

مرحله چهارم.از بین رفتنِ تمامی بافت‌های پوست و لایه‌های زیرینِ آن حتا عضلات تا استخوان.

Schema stades escarres

درمان[ویرایش]

درمان این زخم‌ها به مراقبت زیادی نیاز دارد که چندین بخش مهم دارد در درمان این بیماران تغذیه و جلوگیری از عفونت (شستشوی زخم باسرم )و تغییر پوزیشن بیمار به صورت مداوم اهمیت زیادی دارد امروزه از روش های نوینی برای درمان این زخمها استفاده میشود که تاثیر بسزایی در پیشرفت بهبودی آنها دارد که به پانسمان های تخصصی معروف هستند در این روش ها از پانسمان های پیش ساخته‌ای استفاده می شود که دارای نقره یا کربن (برای جلوگیری از عفونت و بوی نامطبوع زخم) ویا مواد معدنی (که در رشد سلولی تاثیر دارند) میباشند

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]