پپتیدوگلیکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زیر واحدهای پپیتیدوگلیکان

پپتیدوگلیکان، همچنین بنام مورئین یا موکوپپتید شناخته می‌شود، پلیمری متشکل از قندها و آمینو اسیدها می‌باشد که تشکیل دهنده دیواره سلولی باکتری‌ها است. پپتیدوگلیکان حاوی یک قند منحصربه‌فرد به نام مورامیک اسید است که در هیچ جای دیگر در طبیعت یافت نمی‌شود.

زنجیره پپتید دارای سه تا پنج اسیدهای آمینه‌است.

پپتیدوگلیکان در استحکام ساختاری دیواره باکتری و همچنین مقابله با فشار اسمزی سیتوپلاسم نقش دارد.

لایه پپتیدوگلیکان باکتری‌های گرم مثبت به مراتب ضخیم تر (۲۰ - ۸۰ نانومتر) از باکتری‌های گرم منفی (۷ تا ۸ نانومتر) است.

پپتیدوگلیکان در حدود ۹۰ ٪ از وزن خشک از باکتری‌های گرم مثبت را تشکیل می‌دهد اما تنها ۱۰ درصد از وزن خشک باکتری‌های گرم منفی است.

پپتیدوگلیکان در باکتری اشرشیاکلی

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • میکروبیولوژی عمومی؛ دکتر فریدون ملکزاده، انتشارات دانشگاه تهران.