مقیاس کمای گلاسکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مقیاس کمای گلاسکو یا جی سی اس (GCS، Glasgow Coma Scale) معیاری است برای تعیین عمق و مدت و همچنین شدت افت هوشیاری در افراد بالای یک سال. این مقیاس معمولاً در آسیب‌های مغزی، اورژانس‌ها و سایر موارد مختل کننده هوشیاری به کار می‌رود. حداکثر امتیاز کما ۱۵ است و حداقل آن ۳، در صورتیکه فرد انتوبه باشد امکان بررسی کلام وجود ندارد و لذا حداقل ۲T و حداکثر ۱۰T است. معمولاً در شرایطی که این معیار کمتر از ۸ باشد انتوباسیون توصیه می‌شود.

معیارها[ویرایش]

جی سی اس از سه بخش تشکیل شده است. بخش اول مربوط به بازشدن چشم‌ها است اگر خودبه‌خودی و بدون تحریک خارجی باشد نمره ۴ داده می‌شود، اگر در واکنش به صدا چشم‌ها را باز کند نمره ۳، و اگر در واکنش به تحریک دردناک چشم‌ها باز شود نمره ۲، و در نهایت در صورت عدم بازکردن چشم‌ها نمره یک داده می‌شود. بخش دوم پاسخ کلامی است. اگر با توجه به کلام فرد کاملاً به محیط واقف (اورینته) باشد نمره پنج می‌گیرد. اگر مکالمه نشان از گیجی داشته باشد ولی بتواند به سوالات پاسخ دهد نمره چهار، در صورت استفاده از کلمات گنگ، ۳ و داشتن کلام غیر قابل فهم نمره دو را می‌گیرد. اگر هیچ پاسخی داده نشود نمره یک داده می‌شود. بخش سوم پاسخ حرکتی است در صورت اجرای فرمان نمره ۶، در صورت انجام حرکت در واکنش به محرک دردناک ۵، در صورت پس کشیدن عضو در پاسخ به درد چهار، در صورت جمع کردن اندام در پاسخ به درد (وضعیت دکورتیکه) ۳، در صورت بازکردن اندام در پاسخ به درد (وضعیت دسربره) ۲ و در نهایت در صورت عدم واکنش حرکتی نمره ۱ را می‌گیرد.

تفسیر[ویرایش]

میزان آسیب مغزی را با استفاده از این معیار می‌توان تخمین زد:

  • آسیب خفیف: جی سی اس ۱۳ تا ۱۵
  • آسیب متوسط: جی سی اس ۱۲ تا ۹
  • آسیب شدید: جی سی اس زیر ۹

این اعداد و به طور کلی این معیار مقیاسی قطعی نیستند بلکه باید به عنوان یک راهنمای کلی در روند مدیریت بیماری در کنار سایر معیارها و یافته‌ها به کار روند.

منابع[ویرایش]