یوتا
مختصات: غربی۱۱۱°۳۰′ شمالی۳۹°۳۰′ / °۱۱۱٫۵غربی °۳۹٫۵شمالی
| ایالت یوتا Utah |
|||||||||||
|
|||||||||||
| مرکز | سالت لیک سیتی | ||||||||||
| بزرگترین شهر | سالت لیک سیتی | ||||||||||
| مساحت | رتبه: 13th | ||||||||||
| - به کیلومتر مربع | 219,887 | ||||||||||
| جمعیت | رتبه: 34th | ||||||||||
| - سرشماری ۲۰۰۰ | 2,233,169 | ||||||||||
| - درآمد سرانه | $50,614 (11th) | ||||||||||
| - بلندترین نقطه | کینگز پیک[۱] 4,126 متر |
||||||||||
| - پستترین نقطه | بیور دم واش[۲] 664 متر |
||||||||||
| تاریخ پیوستن به ایالات متحده |
۴ ژانویه, ۱۸۹۶ (میلادی) رتبه: 45th |
||||||||||
| فرماندار | جان هانتسمن (ج) | ||||||||||
| سناتورها | اورین هچ (ج) رابرت فاستر بنت (ج) |
||||||||||
| حروف اختصاری ایالت | UT | ||||||||||
| وبگاه رسمی ایالت | www.utah.gov | ||||||||||
-
برای دیگر کاربردها، یوتا (ابهامزدایی) را ببینید.
یوتا (به انگلیسی: Utah) ایالتی است در ایالتهای جنوب غربی آمریکا. پایتخت و شهر مهم آن سالتلیکسیتی است. پرووو شهر دوم ایالت است. یوتا همچنین جزو ایالتهای غرب آمریکا بهشمار میآید. جمعیت این ایالت دو میلیون و ۸۰۰ هزار نفر است و شهر سالتلیکسیتی، مرکز ایالت، ۱۹۰ هزار نفر جمعیت دارد.[۳] یوتا در تاریخ ۴ ژانویه سال ۱۸۹۶ به عنوان چهلوپنجمین ایالت به ایالات متحده پیوست. یوتا سیزدهمین ایالت بزرگ آمریکا و ۳۴امین ایالت پرجمعیت این کشور است.
حدود ۸۰ درصد از مردم این ایالت در منطقهای که به «کناره واساچ» (Wasatch Front) شهرت دارد زندگی میکنند که شامل چندین شهر نزدیک به هم در کوهپایههای کوهستان واساچ است. این تمرکز جمعیت در یک منطقه باعث شدهاست که بخشهای بزرگی از ایالت تقریبا خالی از سکنه بمانند و یوتا از نظر درصد جمیعت شهرنشین در رتبه ششم در میان ایالات آمریکا قرار بگیرد.[۴]
یوتا از سوی شرق با کلرادو، از شمال شرق با وایومینگ، در شمال با آیداهو، از سمت جنوب با آریزونا، و از غرب با نوادا هممرز است. جنوب شرق یوتا نیز در نقطهای مرز کوچکی با گوشهای از ایالت نیومکزیکو دارد.
یوتا از نظر مذهب یکدستترین ایالت آمریکا است. ۶۳ درصد از جمعیت یوتا از پیروان مذهب مورمون هستند که از شاخههای مسیحیت است. این مذهب تاثیر بسیاری بر فرهنگ و زندگی روزمره مردم یوتا داشته است که از آنجمله پرهیز از نوشیدن آشامیدنیهای الکلی و همچنین چای، و قهوه توسط مردم مورمون است.[۵]
مهمترین نهادهای آموزش عالی این ایالت دانشگاه بریگهم یانگ، دانشگاه یوتا، و دانشگاه ایالتی یوتا هستند. از چهرههای نامدار این ایالت میتوان لوید میلر و بریگهم یانگ را نام برد.
محتویات |
جغرافیا [ویرایش]
نام یوتا از واژه سرخپوستی "یوته" برگرفته شده است که به معنای سرزمین مردم کوهستان میباشد.[۶] ایالت یوتا البته در میان رشته کوههای راکی قرار دارد و کوههای پوشیده از برف ایالت را میتوان از شهر پایتخت ایالت سالت لیک سیتی مشاهده کرد. غرب ایالت را نمکزار و دریاچههای خشکیده نمک پوشانیده است. دریاچه بزرگ نمک در نزدیکی پایتخت قرار گرفته است.
شهرستانها [ویرایش]
اقتصاد [ویرایش]
در سال ۲۰۰۷، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با ۱۰۵٫۶۵۸ میلیارد دلار داشت، که تقریباً برابر تولید ناخالص داخلی کشور پرو (۱۰۹٫۰۶۹ میلیارد دلار) بود.[۷]
پارکهای ملی [ویرایش]
یوتا از نظر منابع طبیعی و پارکهای ملی سرزمین بسیار غنیای است.
پارک ملی کنیون لندز، پارک ملی کپیتول ریف، پارک ملی آرچز، دره یادبود، و پارک ملی برایس کنیون در جنوب این ایالت قرار دارند، و جنگل ملی کاریبو-تارگی در شمال آن.
از پارکهای ملی دیگر میتوان جنگل ملی دیکسی، جنگل ملی یواینتا-واساچ-کش، جنگل ملی فیشلیک، پارک ملی صهیون، و جنگل ملی مانتی-لا سال را نام برد.
روابط با ایران [ویرایش]
دولتمردان زیادی از ایران دانش آموختهٔ موسسات آموزس عالی یوتا هستند.[۸]
در سال ۱۹۵۰، ایالات متحده آمریکا در راستای سیاست هری ترومن و قرارداد موسوم به قرارداد اصل چهارم برنامهای تاسیس کرد که USAID نام گرفت. از اینجا بود که دانشگاه ایالتی یوتا موظف شد که بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ فناوری کشاورزی خود را به کشورهای در حال توسعه همانند ایران ارزانی دارد که در دهه ۱۹۶۰ نیز ادامه پیدا کرد.[۹]
دانشگاه یوتا نیز روابط مبسوطی را به ویژه با دانشگاه تهران برای تبادل دانشجو و محقق پایه ریزی نمود که سالها ادامه داشت.[۱۰]
تعداد زیادی دانشآموخته از این روابط حاصل شد، از جمله اردشیر زاهدی و علی اصغر سلطانیه.
با اینحال، دانشگاههای یوتا از سالها پیش (به جهت مشابهت اقلیمی بین ایران و یوتا) با ایران روابط و تبادلات علمی-فرهنگی انجام داده بودند. نخستین دانشجوی ایرانی که جهت تحصیلات رهسپار یوتا گشت متعلق به سال ۱۹۱۲ دارد.[۱۱] و در سال ۱۹۳۹، رضاشاه پهلوی از آمریکا درخواست فرستادن متخصصین کشاورزی به ایران نمود. فرانکلین هریس، استاد و رئیس دانشگاه بریگهم یانگ، در پاسخ به درخواست وی به ایران آمد.[۱۲]
پیوند به بیرون [ویرایش]
- پارک ملی طاق ها
- وبگاه مرکزی کلیسای مورمون در یوتا
- لیست مراکز اسلامی ایالت یوتا
- کتابخانه فرهنگهای اسلامی و خاورمیانه عزیز عطیه در دانشگاه یوتا
- پارک ملی صهیون آمریکا
- پارک ملی برایس کنیون
نگارخانه [ویرایش]
-
مرکز تفریحات اسکی اسنوبرد در ایالت یوتا
منابع [ویرایش]
- ↑ Elevations and Distances in the United States. . U.S Geological Survey, 29 April 2005. Retrieved on November 8.
- ↑ Arave, Lynn. Utah's basement — Beaver Dam Wash is state's lowest elevation. . Deseret Morning News, 2006-08-31. Retrieved on 2007-03-08.
- ↑ برآورد جمعیت شهرهای یوتا در سال ۲۰۱۱.
- ↑ "Introduction". QGET Databook. http://governor.utah.gov/dea/QGET/DataBook/4.htm. Retrieved August 27, 2009.
- ↑ Hyrum Smith, "The Word of Wisdom", Times and Seasons, 1 June 1842, vol. 3, p. 800.
- ↑ Quick Facts - Utah.gov
- ↑ بر طبق آمار ۲۰۰۷ صندوق بینالمللی پول که در جداول قیاس زیر ارائه گردیدهاند:
Wikipedia contributors, "Comparison between U.S. states and countries nominal GDP," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Comparison_between_U.S._states_and_countries_nominal_GDP (accessed September 5, 2008).
- ↑ The Mormon Experience: A History of the Latter-Day Saints. Leonard J. Arrington, Davis Bitton. Edition: 2, illustrated. Published by University of Illinois Press, 1992. ISBN 0-252-06236-1 pp.316
- ↑
Point Four, Utah State University Technicians, and Rural Development in Iran, 1950–64. JESSIE EMBRY. Charles Redd Center for Western Studies, Brigham Young University, Provo, Utah. [۱]
- ↑ Earning My Degree: Memoirs of an American University President. David Pierpont Gardner. University of California Press, 2005. ISBN 0-520-24183-5 pp.294
- ↑ Training in Modern Society: An International Review of Training Practices and Procedures in Government and Industry. Frederick James Tickner. Published by Graduate School of Public Affairs, State University of New York at Albany, 1966. Original from the University of Michigan. Digitized Oct 16, 2006. pp.152
- ↑ Mormon Wards as Community Jessie L. Embry. Published by Global Academic Publishing, 2001. ISBN 1-58684-112-2, 9781586841126 pp.84
|
||||||||||||||||
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ یوتا موجود است. |