ایالات مؤتلفه آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایالات مؤتلفه آمریکا
کشور به رسمیت شناخته نشده[۱][۲]
۱۸۶۱–۱۸۶۵
پرچم (با ۱۳ ستاره) نشان
شعار
Deo Vindice  (زبان لاتین)
"Under God, our Vindicator"
سرود
     States in the CSA
     States and territories claimed by the CSA without formal secession and/or control
پایتخت
زبان‌(ها) انگلیسی (دوفاکتو)
دولت جمهوری کنفدراسیونی
President
 - ۱۸۶۱–۱۸۶۵ جفرسون دیویس
Vice President
 - ۱۸۶۱–۱۸۶۵ الکساندر استیفنز
قانونگذار Congress
 - Upper house Senate
 - Lower house House of Representatives
دوره تاریخی جنگ داخلی آمریکا
 - تشکیل کنفدراسیون ۴ فوریه ۱۸۶۱
 - ایجاد قانون اساسی ۱۱ مارس ۱۸۶۱
 - نبرد فورت سامتر ۱۲ آوریل ۱۸۶۱
 - محاصره ویکسبورگ ۱۸ مه ۱۸۶۳
 - نابودی ارتش ۹ آوریل ۱۸۶۵
 - انحلال کنفدراسیون ۵ مه ۱۸۶۵
مساحت
 - ۱۸۶۰۱ ۱۹۹۵۳۹۲کیلومترمربع (۷۷۰٬۴۲۵مایل‌مربع)
جمعیت
 - حدود ۱۸۶۰۱ ۹۱۰۳۳۳۲ 
     تراکم جمعیت خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�» /کیلومترمربع (خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�» /مایل‌مربع)
 -  حدود slaves۲ ۳۵۲۱۱۱۰ 
یکای پول
پیش از آن
به دنبال آن
ایالات متحده
جمهوری کارولینای جنوبی
جمهوری میسیسیپی
جمهوری فلوریدا
جمهوری آلاباما
جمهوری جورجیا
جمهوری لوئیزیانا
جمهوری تگزاس
ایالات متحده
پرچم ملی و رسمی کنفدراسیون.
نقشه ایالات مؤتلفه آمریکا.

ایالات مؤتلفهٔ آمریکا (به انگلیسی: Confederate States of America) که در فارسی به نام‌های ائتلافیهٔ ایالات آمریکا و کشورهای مؤتلفهٔ آمریکا هم خوانده شده‌است،[۳] به اتحاد مجموعه‌ای از یازده ایالت جنوبی در کشور ایالات متحدهٔ آمریکا در بین سالهای ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ میلادی اطلاق می‌شود.

جفرسون دیویس در طول جنگ داخلی آمریکا، مقام ریاست جمهوری ایالات مؤتلفهٔ آمریکا را برعهده داشت. دولت خودخواندهٔ وی توسط هیچ دولتی در جهان به رسمیت شناخته نشد. نهایتاً با شکست ارتش جنوب در جنگ داخلی آمریکا این واحد سیاسی مضمحل و ایالات شورشی به جمع ایالات متحدهٔ آمریکا بازگشتند.

پایتخت ایالات مؤتلفهٔ آمریکا، شهر ریچموند در ایالت ویرجینیا بود.

اصلی - یک اسکناس صد دلاری ایالات مؤتلفه آمریکا به تاریخ در ۲۲ دسامبر، ۱۸۶۲. صادر شده در جریان جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵).


منابع[ویرایش]